Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Promesas da alimentación: proteína animal de laboratorio e metagenómica

Crear proteína animal in vitro e apostar pola metagenómica: a alimentación do futuro xa está en marcha e trae novidades en innovación e desenvolvemento

carne laboratorio Imaxe: iStock

Microcápsulas paira estender a vida útil dos alimentos, biotecnoloxía fúngica paira mellorar a súa seguridade, intelixencia artificial paira monitorizar a evolución das colleitas, granxas verticais, alimentos impresos en 3D… A alimentación do futuro xa está en marcha e trae moitas novidades en innovación e desenvolvemento. Os obxectivos: garantir o acceso aos alimentos, optimizar os procesos e velar pola seguridade alimentaria. Entre as innovacións e promesas están a metagenómica e o reto de producir proteína animal en laboratorios.

Garantir a seguridade alimentaria é prioritario. Nese camiño, a metagenómica ábrese camiño. Trátase dunha técnica que permite examinar de maneira exhaustiva os patógenos existentes paira identificar que especies microbianas están presentes e en que porcentaxe, detectalas a tempo e evitar intoxicacións.

Como funciona a metagenómica?

⭕  1. Deseño:

  • Investigación e deseño dun plan mestre. Identifícanse os puntos de risco na industria e deséñase un plan de mostraxe a medida, a partir das características do proceso, paira garantir a seguridade alimentaria dun produto.

⭕  2. Mostraxe:

  • Recolección de mostras. Técnicos especializados realizan a toma de mostras nos puntos establecidos da cadea, co fin de detectar posibles patógenos, como os tristemente habituais Listeria ou Salmonella.

⭕  3. Caracterización:

  • Análise metagénico. Extracción e secuenciación de ADN e análise bioinformático dos alimentos escrutados.

⭕  4. Resultados:

  • Documentación e interpretación dos resultados. Informe completo e caracterización da microbiota, o conxunto dos microorganismos (bacterias, arqueas, eucariotas e virus) presentes nunha contorna, neste caso o proceso de produción.

O reto da proteína animal de laboratorio

Revolucionar a produción cárnica de modo que proceda non do matadoiro, senón do laboratorio, desatou una trepidante carreira científica e empresarial. Así, a carne in vitro eríxese como una solución ao problema ambiental das gandarías. De feito, o último informe do Panel de Expertos do Cambio Climático da ONU de 2019 recomendaba reducir o consumo de carne e aumentar o de legumes, froitas e verduras.

As dúbidas veñen de si a súa presenza é factible a gran escala en calquera mostrador de carnicería do mundo. O alto investimento que necesita sitúa a estes cárnicos en prezos alcistas, aínda que as cifras de miles de dólares das que se falaba nos últimos anos reduciuse até nun 96 %, segundo a publicación especializada Quartz. Gemma do Caño, experta en innovación, biotecnoloxía e seguridade alimentaria, advirte que “queda moito por avanzar”.

“De momento, o único desenvolvemento é carne picada. Será una boa alternativa cando se poida reducir o custo e axustar a produción, algo que aínda non se conseguiu. E tampouco se pode considerar vegana, posto que necesita soro bovino e estrutura de colágeno animal”, explica.

Non é o único desafío desta técnica –baseada no cultivo de células musculares previamente extraídas–, porque por agora, non toda a proteína animal é replicable no laboratorio. É o caso dos ovos, xa que algunhas das súas proteínas son moi difíciles de desenvolver.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións