Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Protección contra a contaminación de augas

A protección legal das augas subterráneas contra a contaminación química é especialmente relevante cando están destinadas ao consumo humano

A UE, que ten desde o ano 2000 un marco comunitario paira a protección e a xestión das augas, ten previsto adoptar plans de xestión e programas apropiados paira as augas (superficiais, continentais, de transición, costeiras e subterráneas). O obxectivo é previr e reducir a súa contaminación e fomentar un uso sustentable. Agora, una recente sentenza acaba de condenar a Irlanda por incumprir as súas obrigacións na materia.

A zona do incumprimento

/imgs/2007/11/embals.jpgO informe incorporado á Comunicación de 2007 dá conta de que poucos Estados membros da UE dos 15 incorporaron ás súas lexislacións nacionais a Directiva Marco da auga dentro do prazo establecido (antes de finais de decembro de 2003). Ante esta pública «desobediencia», a Comisión viuse obrigada a instar 11 procedementos de infracción e o Tribunal de Xustiza ditou sentenzas en contra de cinco Estados membros por non notificar a transposición da Directiva Marco da auga.

Da mesma forma dáse conta de que a calidade da transposición xurídica é escasa. Así, e sobre a base dunha avaliación preliminar, a Comisión estableceu que as lexislacións de 19 Estados membros presentaban graves deficiencias en relación a determinados preceptos. A maioría dos Estados membros restantes non incorporaran plenamente a Directiva Marco da auga. O caso irlandésO pasado 25 de outubro de 2007, o Tribunal de Xustiza das Comunidades Europeas ditou una nova sentenza sobre o incumprimento dun Estado membro na protección das augas subterráneas contra a contaminación causada por sustancias perigosas. O procedemento xudicial, instado pola Comisión das Comunidades Europeas ante o Tribunal de Xustiza, condena a Irlanda. Os feitos remóntanse entre 1999 e 2001, cando a Comisión recibiu varias denuncias sobre verteduras non autorizadas nas augas subterráneas procedentes dun establecemento hoteleiro e outro dunha antiga mina transformada en vertedoiro municipal de Ballymurtagh (no condado de Wicklow).

Durante a tramitación da denuncia, a Comisión tivo coñecemento doutros problemas causados polos efluentes procedentes de fosas sépticas e relacionados coas condicións de aplicación da Directiva no medio rural irlandés, polo que se refire aos edificios paira usos comerciais ou non residenciais e as vivendas non illadas situados en varias aglomeracións. Outro informe revelaba problemas de eutrofización nos lagos de Killarney, onde as instalacións conectadas a fosas sépticas atopábanse entre as causas máis importantes da degradación sufrida por esas augas e que a adaptación e o mantemento non eran os correctos.

A Comisión remitiu un escrito de requirimento a Irlanda, o 23 de outubro de 2001, ante a falta de resposta dunha segunda denuncia, no que expresaba as súas dúbidas sobre o modo en que aplicaba varias disposicións da Directiva e instáballe a formular as súas observacións. Ante a falta de resposta, a Comisión dirixiulle, o 17 de decembro de 2002, un ditame no que lle pedía que adoptase as medidas nun prazo de dous meses. A pesar de que as autoridades irlandesas facilitaron información sobre as medidas adoptadas e afirmaban que respectaran a Directiva, a Comisión considerou as explicacións pouco satisfactorias. Tras instar recurso ante o Tribunal de Xustiza, este declara que Irlanda incumpriu as obrigacións que lle incumben en virtude da Directiva de 1980, relativa á protección das augas subterráneas contra a contaminación causada por determinadas sustancias perigosas, en relación unicamente co vertedoiro municipal de Ballymurtagh.

O Tribunal entende que quedou acreditado que non se solicitou una información completa sobre os contaminantes que, segundo o estudo hidrogeológico, podían atoparse no vertedoiro municipal. Por conseguinte, a investigación hidrogeológica non reflectía exhaustivamente os riscos de contaminación e de alteración da calidade das augas subterráneas que supoñen as verteduras de determinadas sustancias. Ademais, considera que antes da concesión da autorización non se tivo en conta plenamente o impacto ambiental do vertedoiro nas augas subterráneas e as augas de superficie, contrariamente ao que esixe a Directiva.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións