Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Protección de animais durante o transporte

Até principios de ano, os criterios que os Estados membros debían facer cumprir paira a protección dos animais durante o transporte regulábaos una Directiva de 1991, que foi derrogada por un Regulamento comunitario de 2005, cuxos requisitos son aplicables desde o 5 de xaneiro de 2007. A cuestión é obxecto agora dun procedemento xudicial exposto polos órganos xudiciais alemáns ante o Tribunal de Xustiza das Comunidades Europeas, e versa sobre o cumprimento das condicións que impón a normativa comunitaria sobre protección de animais da especie bovina durante o transporte, a efectos da concesión de restitucións á exportación de devanditos animais.

Protección de animais durante o transporte

A NOVA NORMATIVA SOBRE PROTECCIÓN DE ANIMAIS DURANTE O TRANSPORTE ESTABLECE CONDICIÓNS MÁIS ESTRITAS NOS TRAXECTOS LONGOS E Os VEHÍCULOS

As cuestións expostas ao Tribunal de Xustiza polo órgano xurisdiccional remitente, tal e como expón nas súas Conclusións o Avogado Xeral, teñen a súa orixe en dous asuntos distintos sobre o réxime de restitucións á exportación de animais vivos da especie bovina. En ambos os casos denegouse ás sociedades demandantes o dereito ás restitucións á exportación por incumprimento da normativa comunitaria en materia de protección dos animais durante o transporte.

No primeiro dos asuntos que deron lugar ao procedemento prejudicial, e no que nos centraremos, a sociedade Viamex Agrar Handels declarou ante as autoridades competentes de Kiel a exportación ao Líbano de 35 animais vivos da especie bovina. Segundo o itinerario orixinal declarado ás autoridades de Kiel, a viaxe, de 28 horas, debía realizarse desde Neumünster até Rasa. Con todo, a carga en cuestión partiu do lugar de saída ás 13.30 horas e non chegou a Prosecco até as 16.00 horas do día seguinte, tras cubrir una primeira fase do transporte de nove horas e media, á cal seguiu una pausa de horas horas paira alimentar aos animais.

Una segunda fase do transporte durou 15 horas, o que indica que a viaxe se prolongou máis do previsto debido a dúas paradas motivadas por un accidente e por un control de transporte. En Prosecco, segundo indícase na resolución de remisión, o transporte renovouse por orde do veterinario de fronteira competente tras un descanso de 20 horas, durante as que se descargou aos animais e déuselles para comer e de beber. Despois dunhas catro horas e media, o transporte chegou a Rasa.

/imgs/2007/09/verefrigerado2e.jpgAs autoridades competentes decidiron desestimar a solicitude de restitución á exportación presentada por Viamex, ao considerar que a sociedade Viamex non respectara a duración máxima do transporte xa que a segunda etapa da viaxe prolongouse durante máis de 14 horas. Ademais, consideraron que, tras superarse as 29 horas de viaxe, non se cumpriu o período de descanso de polo menos 24 horas establecido na normativa xa que o descanso en Prosecco fora de só 20 horas.

Con posterioridade, as autoridades competentes desestimaron a reclamación interposta por Viamex ao considerar irrelevante a circunstancia alegada pola sociedade paira xustificar o incumprimento do período de descanso de 24 horas. Segundo Viamex, este incumprimento era imputable exclusivamente ao veterinario de fronteira italiano, que ordenaría ao condutor do camión continuar a viaxe tras só 20 horas de descanso, una vez comprobado que os animais se atopaban en condicións de ser transportados. As autoridades alemás observaron, en primeiro lugar, que non se infería que fose o veterinario de fronteira quen dera instrucións de continuar o transporte e que, en calquera caso, correspondía ao transportista informarse e aplicar debidamente os períodos de descanso establecidos na Directiva.

Con todo, na resolución de remisión, o órgano xurisdiccional remitente gabia a diferenza de posicións indicando que, da proba testifical practicada ao condutor despréndese que o transporte se renovou por orde do veterinario competente e que o condutor non podería influír nesta decisión. Segundo o órgano xurisdiccional remitente, este último dato queda confirmado polas constatacións realizadas noutros procedementos cuxo obxecto versaba sobre cuestións semellantes, relativas ao cumprimento dos tempos de descanso establecidos na Directiva analizada.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 4]
  • Ir á páxina seguinte: As conclusións »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións