Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Relación entre dieta e saúde ocular

Un metanálisis de 20 estudos científicos relaciona a obesidade coa aparición de enfermidades oculares

A interacción entre dieta e enfermidades da visión protagonizou nos últimos meses a aparición de estudos científicos e enquisas poboacionais que apoian a necesidade de velar pola saúde dos ollos desde o prato. Oftalmólogos do Goldschleger Eye Institute de Sheba, en Israel, relacionaron de forma consistente a obesidade con polo menos catro enfermidades oculares: dexeneración macular, cataratas, glaucoma e retinopatía diabética.

A dexeneración macular é unha enfermidade na que as células da área central da retina se atrofian ata o extremo de impedirnos ler, conducir ou levar a cabo outras tantas actividades cotiás. Michael Belkin e Zohar Habot-Wilner, da Universidade de Tel-Aviv, elaboraron un metanálisis de 20 estudos do que se desprende que a obesidade contribúe a dita atrofia. En canto ao glaucoma, os autores descubriron que a obesidade pode acabar castigando o nervio óptico e desencadear unha perda gradual da visión que desemboca en cegueira.

Con respecto ás cataratas, os especialistas hebreos non lograron establecer un vínculo evidente de causa-efecto, pero subliñan o feito de que os pacientes obesos rexistran unha maior incidencia de pinga que a poboación non obesa, «demostrándose que os pacientes gotosos teñen un elevado risco de cataratas». En declaracións ao diario británico Daily Mail, Belkin e Habot-Wilner aseguraban hai uns meses que a obesidade non só é un factor de risco para o cancro ou as enfermidades cardiovasculares, senón tamén para a cegueira.

Vitaminas e antioxidantes
Recentes estudos relacionan a dexeneración macular co consumo regular de vitaminas C e E, betacaroteno e zinc

Pola súa banda, investigadores do Centro Médico Erasmo de Roterdam servíronse dun dos estudos epidemiolóxicos de maior envergadura levados a cabo en Holanda, de 1990 a 1993, para investigar se unha dieta rica en antioxidantes era capaz de previr a dexeneración macular. Ata 4.170 pacientes con máis de 55 anos foron posteriormente seguidos de preto por espazo dunha década, identificándose 560 novos casos de enfermidade.

Tal e como subscribiron nunha edición recente de JAMA os responsables do estudo, dirixidos por Redmer van Leeuwen, existe unha relación inversamente proporcional entre a progresión de novos casos de dexeneración macular e o consumo regular de vitaminas C e E, betacaroteno e zinc. «Os individuos que tomaban máis vitaminas do normal tiveron ata un 35% menos de risco de dexeneración, mentres que entre quen tomaban menos vitaminas do normal o risco incrementouse nun 20%», aseguran os expertos.

Sustancia protectora
Expertos da Universidade de Harvard, coordinados por Kathleen Dorey, investigaron a fondo a relación da vitamina A con a visión e acharon que, dos moitos carotenoides achegados na dieta, a retina humana selecciona á súa antollo soamente dúas: luteína e zeaxantina. A concentración destas dúas moléculas na mácula é tan elevada que se poden identificar cunha lente de aumento en forma de pigmentos.
Dorey experimentou o efecto de doses regulares de zeaxantina en animais de laboratorio (paspallás), constatando que a súa función é precisamente a de protexer a retina contra a dexeneración macular.

«A dexeneración macular ocorre pola perda irreversible de fotorreceptores e/ou a proliferación de vasos sanguíneos magoados no espazo retiniano. Os ollos afectados non só non poden realizar labores tan cotiáns como ler ou conducir, senón que tampouco van poder distinguir en moitos casos as faccións dun ser querido na súa totalidade, comportando ao paciente unha tensión digna de consideración». A oftalmóloga estadounidense lembra que máis de 17 millóns de americanos corre un risco importante de padecer dexeneración macular, tendo en conta que dous millóns poden acabar padecendo cegueira permanente. «Vimos diagnosticando unha media de 500.000 novos casos cada ano».

O equipo de Dorey objetivó que a zeaxantina protexía tanto os fotorreceptores de barra como os de cono na retina dos paspallás, e actualmente disponse a investigar o uso terapéutico de zeaxantina en clínica humana.

Síndrome do ollo seco
A síndrome do ollo seco podería estar relacionado tamén cunha inxestión excesiva de graxas na dieta. Trátase dunha enfermidade dolorosa e debilitante que afecta particularmente as mulleres e caracterízase por unha redución na calidade e cantidade do lagrimeo ocular. Entre os síntomas destaca a aparición dunha irritación que, de non tratarse, pode desembocar en cicatrices ou ulceraciones da córnea e perda de visión.
Investigadores do Brigham and Women’s Hospital e do Instituto de Investigación Ocular Schepens (Boston, Massacusetts) chegaron á devandita conclusión tras estudar os hábitos dietéticos de 37.000 mulleres.

Segundo a coordinadora do estudo, Biljana Miljanovic, «observamos que unha inxestión elevada de ácidos grasos omega 3, habituais no peixe azul e os froitos secos, relaciónase cun efecto protector para os ollos; en cambio, unha maior proporción de omega 6, presente en aceites de aderezo ou salsas, pode aumentar o risco da síndrome do ollo seco». A investigadora subliñou que só a discriminación de acedos omega 3 fronte a omega 6 na dieta permite reducir o risco de sequedad ocular en case un 70%.

UNHA CESTA CON VISTA

Img lavado2
Para adecuar a cesta da compra á saúde e a beleza dos ollos, os científicos aconsellan priorizar, pois, a vertente vitamínica e mineralizante, sacando o máximo partido aos alimentos naturais e crus. As froitas frescas do tipo de cítricos, mazás, uvas, pexegos, albaricoques ou papayas son unha interesante elección a ter en conta; do mesmo xeito que leitugas, escarolas, espinacas, coles ou berros.

Así mesmo, os tubérculos do tipo do nabo, a pataca, a cebola, a remolacha e, por suposto, a cenoria, culminan o arsenal dietético para unha boa saúde do globo ocular; para a que non deben faltar tampouco cantidades discretas de lácteos e froitos secos.

Por contra, cantidades excesivas de carnes, peixes, pan ou pastelería con fariñas refinadas, azucres, cafés ou alcois comprometen a saúde oftálmica. Os ollos requiren tamén un achegue regular de riboflavina e vitamina B2, e as persoas que rehúyen os alimentos antes citados adoitan presentar uns ollos embotados e unha agudeza visual deficitaria. Son ollos que se fatigan máis a miúdo e perden sensibilidade cara ás variacións lumínicas e a diferenciación das cores. Estímase, por último, que un individuo adulto require 10.000 unidades diarias de vitamina A para manter os ollos en bo estado.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións