Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Revisión dos aditivos alimentarios

O JECFA avaliou desde os seus inicios máis de 1.500 aditivos alimentarios, uns 40 contaminantes e tóxicos naturais, e residuos procedentes de ao redor 90 fármacos veterinarios

O Comité do Codex Alimentarius sobre os aditivos alimentarios e os contaminantes reuniuse do 24 ao 28 de abril na Haia (Países Baixos) co fin de chegar a un acordo sobre os modelos internacionais destas sustancias. Durante a reunión, que forma parte dun programa que leva a cabo o organismo citado xunto coa Organización Mundial da Saúde (OMS) para crear modelos internacionais de seguridade alimentaria, examinouse a Norma Xeral do Codex para os Aditivos Alimentarios (NGAA) e presentouse unha proposta de emenda ao Sistema Internacional de Numeración dos Aditivos Alimentarios, entre outros temas.

Os acordos alcanzados durante o encontro internacional afectan directamente os procesadores, que ven como van incorporándose no ámbito alimentario novas leis nacionais ás que deben adaptarse. A reunión partiu do modelo xeral que establece o Codex para os aditivos alimentarios (GSFA, nas súas siglas inglesas), e que ofrece non só as condicións ás que deben cinguirse estas sustancias senón que achega con maior claridade as cantidades baixo as cales poden utilizarse en diversos produtos alimenticios e procesos.

Unicamente están permitidos os aditivos alimentarios que aparecen na lista aprobada polo Comité de Expertos comúns da Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO) e a OMS sobre os aditivos alimentarios (JECFA), considerado o órgano especializado en avaliación de riscos. Estes expertos son os que, tras unha avaliación rigorosa, consideran ou non aceptable un determinante aditivo para o seu uso en alimentos. Outros comités de expertos desenvolveron ou están a desenvolver tamén os estándares que se refiren ao GSFA nas súas seccións sobre aditivos alimentarios. En ocasións, os distintos puntos de vista dos comités requiren ser unificados polo GSFA, aspecto que xustifica a regularidade coa que adoita reunirse o comité de expertos.

A proposta presentada agora pasa por substituír a lista provisional sobre aditivos alimentarios que identifique as clases e o seu uso en materias específicas. Entre outras cuestións, os expertos estableceron que os niveis máximos indicaranse só nos casos nos que sexa necesario aplicar restricións de uso ou permisos excepcionais. Os expertos analizaron tamén a prevención e a redución da contaminación da aflatoxina, toxinas naturais presentes en produtos como cacahuetes, os niveis máximos de chumbo en peixe, a contaminación por cadmio, a presenza de dioxinas, acrilamida e hidrocarburos policíclicos aromáticos.

Máis información
A base de datos GSFA ofrece unha lista completa de todos os aditivos alimentarios aprobados pola Comisión do Codex

Previo a este encontro, o Codex lanzaba, o pasado mes de marzo, a ferramenta informativa GSFA, destinada a ofrecer as últimas novidades sobre a investigación en aditivos alimentarios, estudo que inclúe a xustificación do seu uso e a necesidade tecnolóxica de cada un deles. Dentro da norma de cada produto non só se abordan os riscos para a saúde e a función tecnolóxica, senón tamén os aspectos relacionados coa calidade.

Esta base de datos inclúe todas as disposicións sobre aditivos alimentarios que foron aprobadas pola Comisión do Codex, e permite buscar cada aditivo alimentario (nome, sinónimo, número do SEN), por clase funcional, en función da definición dos Nomes Xenéricos e o Sistema Internacional de Numeración para os Aditivos Alimentarios, así como por categoría de alimentos.

Esta información inclúe o nivel dietético máximo do aditivo que non teña efectos tóxicos demostrables. Este contido denomínase «nivel sen efecto adverso observado» (NOAEL, nas súas siglas inglesas) e úsase para determinar a cantidade de «inxesta diaria admisible» (IDA) para cada aditivo. A cantidade dun aditivo alimentario pode ser consumida na dieta ao día, durante toda a vida, sen que represente un risco para a saúde. Esta cantidade exprésase en miligramos de aditivo ao día por quilogramo de peso corporal (mg/kg peso coporal/día), e adoita dividirse por un factor de seguridade, que adoita ser 100, e que permite unha marxe de seguridade.

UN CASO PARTICULAR

Antioxidantes, conservantes, modificadores de sabor e textura e colorantes son algúns dos aditivos alimentarios autorizados na Unión Europea. O aspartamo, un dos edulcorantes artificiais máis utilizados, empezaba en decembro de 2005 unha batalla rodeada de controversia provocada pola publicación dun estudo sobre os posibles efectos carcinogénicos deste aditivo. Segundo este estudo quedan demostrados, de forma experimental, os efectos carcinogénicos multipotenciales do aspartamo, visibles a partir dunha dose diaria de 20 miligramos por quilo de peso, inferior á dose diaria establecida actualmente como aceptable (40 miligramos por quilo na UE).

Desde a publicación do traballo en Environmental Health Perspectives, a Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA, nas súas siglas inglesas) leva recompilando novos datos sobre o aspartamo, que se atopa sobre todo en bebidas carbonatadas, refrescos e bebidas edulcoradas, en chicles e caramelos sen azucre, sobremesas e produtos farmacéuticos. Expertos do Instituto Ramazzini de Oncoloxía e Ciencias Ambientais de Bolonia, Italia, traballan, a petición da EFSA, na reevaluación dos efectos deste aditivo, e teñen previsto presentar o 5 de maio os resultados das novas investigacións.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións