Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Alimentos

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Sabemos o que comemos? O ADN non engana

Mediante a tecnoloxía do ADN é posible identificar a especie ou a orixe dos ingredientes empregados na elaboración dos produtos

Está seguro de que cando paga por un produto de calidade recibe de verdade a cambio un alimento desa categoría? Sabe de que especie é ese peixe que vén na lata? E xa se ese produto convértese nunha croqueta ou un pastel de carne… o difícil vólvese imposible. Como determinar a calidade dun alimento procesado? Aí é onde as probas de ADN axudan. O ADN permite pescudar, mesmo en alimentos procesados, que especies compono. Cunha mínima mostra pódese coñecer se ese peixe é o que di o paquete ou se se trata doutra cousa. No seguinte artigo se desmenuza en que consiste esta nova técnica.

Imaxe: denrud

O obxectivo da tecnoloxía do ADN é que funcione como un efectivo control da autenticidade e rastrexabilidade dos alimentos que abarque toda a cadea do produto, desde a súa orixe ata o seu destino final. Para iso, o centro tecnolóxico AZTI leva traballando varios anos, aplicando diferentes metodoloxías que se basean na análise do ADN, para asegurar cal é a especie ou a orixe dos ingredientes que se empregan na elaboración de distintos produtos, mesmo nos moi procesados.

Estas metodoloxías non só permiten mellorar a calidade e seguridade alimentaria, senón que facilita ás empresas do sector alimentario reducir custos e mellorar a competitividade.

Mediante a tecnoloxía do ADN, os especialistas de AZTI chegaron a identificar xeneticamente a anchoa do Cantábrico, entre outros peixes. De igual maneira, contan con sistemas para autentificar o café 100% Arábica, os queixos con denominación de orixe protexida, os zumes e as mesturas de carne, entre outros produtos alimentarios.

O ADN do café de calidade

Somos capaces de detectar o café bo do malo? Os datos din que non, polo menos no que a variedade se refire. Mentres o resto do mundo toma ao redor dun 75% da especie Arábica e un 25% de Robusta (a de menor calidade), o consumo en España invístese: un 36% da especie Arábica fronte ao 64% da variedade Robusta. Fronte a este dato de alto consumo da variedade máis barata, contrasta o feito de que o número de cafés que se anuncian como Puro Arábica sexa elevado.

A adulteración do café de alta calidade 100% Arábica con outras especies de peor calidade, ou con sucedáneos como achicoria ou malta tostada, mesmo en cantidades moi pequenas, é de gran importancia non só para o consumidor final, senón tamén para as empresas que comercializan café, posto que están a pagar como Arábica o que en realidade é café de inferior calidade. Por iso, márcalas especialistas na variedade Arábica quixeron impulsar probas científicas que comproben a especie de café… en especial agora que o prezo do Arábica é dúas veces e medio superior ao café Robusta e que a calidade é o único camiño para conquistar clientes.

Así, o centro tecnolóxico AZTI, coa colaboración dunha coñecida empresa privada, desenvolveu o primeiro método do mundo para garantir a pureza do café Arábica en calquera tipo de café. Esta iniciativa pioneira no mercado é capaz, baseándose en técnicas de bioloxía molecular, de detectar a presenza de ata un 5% de café Robusta en Arábica, tanto en gran verde como tostado. A través do xenoma das dúas especies de café, logrouse identificar cales son as características xenéticas que as diferencian, polo que se pode descubrir se dentro dunha partida de café que se supón que é 100% Arábica existen características xenéticas de Robusta.

Imaxe: Laura Caorsi

Que hai na lata? O ADN delátao

Os cambios nos procesos de produción supuxeron unha revolución na industria conserveira, xa que hoxe en día as conservas elabóranse, en moitos casos, a partir de lombos de atún conxelados que son importados. Estes lombos sen pel presentan enormes vantaxes en canto a produtividade e rendemento dos procesos. Con todo, ás veces, a dificultade de diferenciar as especies visualmente fai que se produzan erros na etiquetaxe da conserva.

Para dar resposta a esta problemática, o laboratorio de bioloxía molecular de AZTI desenvolveu un sistema de detección de ADN do atún en conserva e procesado que permite diferenciar as distintas especies, mesmo en alimentos procesados. O método, acreditado pola Entidade Nacional de Acreditación (ENAC), achega, ademais da rapidez, resultados fiables e concluíntes. O novo sistema supón, por tanto, unha gran oportunidade para asegurar que os produtos son etiquetaxes de forma correcta e garantir a súa calidade aos consumidores.

Imaxe: itchys

Zume de laranxa 100%?

É habitual ver numerosos zumes etiquetaxes como “Zume de Laranxa 100%”, pero en realidade é así? Os primeiros interesados de que así sexa son os propios comercializadores de zumes. Non en balde, crearon a Asociación Española de Autocontrol de Zumes e Néctares (AEAZN). Os zumes de froitas (directo e concentrado) e os néctares están regulados por directivas que definen a base da súa composición e os procesos de preparación, para favorecer un uso comercial correcto e non enganoso nas súas denominacións. Un requisito imprescindible é etiquetar con claridade se o produto é unha mestura de varios tipos de froita.

Neste caso tamén os investigadores de AZTI desenvolveron un innovador método de detección de presenza de mandarina en zumes de laranxa. Este procedemento baséase na detección dun fragmento específico de ADN da mandarina mediante a técnica de PCR a tempo real. Está validado con éxito en máis de 50 variedades de mandarinas e laranxas provenientes de todo o mundo e cun límite de detección dun 1% de mandarina en zume de laranxa.

RSS. Sigue informado

AZTI

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións