Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Sanidade regula as indicacións de etiquetaxe sobre compoñentes en augas minerais naturais

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 24deDecembrode2003

Ademais, a Directiva establece a lista dos compoñentes das augas minerais naturais que poden presentar un risco paira a saúde pública, como antimonio, arsénico, bario ou chumbo, entre outros, e fixou os contidos máximos permitidos de devanditos compoñentes. O novo Real Decreto inclúe, tal e como obriga a Directiva Comunitaria, que a etiquetaxe das augas cuxo contido en flúor sexa superior a 1,5 mg/l debe indicar “contén máis de 1,5 mg/l de flúor, non adecuada paira o consumo regular dos lactantes e nenos menores de 7 anos”.

O novo Real Decreto inclúe ademais as condicións que se deben cumprir cando ás augas minerais naturais aplíquelles un tratamento con aire enriquecido con ozono e a indicación que debe figurar na etiquetaxe como obriga a Directiva 2003/40/CE. A modificación consiste en esixir maiores garantías ao operador sobre a eficacia e inocuidad do tratamento, que será controlado polas autoridades sanitarias, esixíndose, á súa vez, que non se modifique a composición analítica das augas, nin certos criterios microbiológicos, e que se controlen os residuos, que non poderán superar os límites máximos que se indican na nova norma. Devandito tratamento debe ser obxecto de publicidade e na etiquetaxe debe indicarse que a auga “ foi sometida a unha técnica de oxidación autorizada con aire ozonizado”.

Tamén se establecen límites de concentracións paira certos compoñentes que poden estar presentes en estado natural nas augas minerais naturais por mor da súa orixe hidrogeológico e presentar un risco paira a saúde pública a partir de determinada concentración. Estes límites están baseados no ditame emitido polo Comité Científico da Alimentación Humana, sobre o arsénico, bario, flúor, boro e manganeso e na validación dos límites recomendados pola Organización Mundial da Saúde paira a auga potable, en relación con outros compoñentes das augas minerais naturais. Neste sentido destaca a inclusión dun novo parámetro que deberá valorarse paira as augas minerais naturais que é o bario, cun límite máximo de 1,0 mg/l.

Quedan excluídas deste Real Decreto as denominadas “augas de consumo público envasadas”, que son aquelas augas potables de consumo público, envasadas paira distribución domiciliaria, co único fin de suplir ausencias ou insuficiencias accidentais das augas de consumo público distribuídas pola rede xeral.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións