Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Seguro que é fresco?

Non sempre o que se presenta como "fresco" aplícase da mesma forma a todos os produtos

Img vegetales Imaxe: peyri

O concepto fresco vén determinado pola non manipulación industrial do produto e pola conservación das súas características organolépticas, aínda que se permiten determinadas técnicas de conservación como o frío (non conxelación), ou a adicción de xeo, mesturado ou non con sal, no caso do peixe. Pero a calidade de fresco non é única nin se aplica da mesma forma a todos os produtos. O Código Alimentario determina que é carne fresca aquela que só sufriu as manipulacións do faenado e oreo, previas á súa distribución, e que a súa temperatura de conservación non sexa inferior a 0ºC, a fin de diferenciarse da carne refrigerada e da carne conxelada. Con todo, a diferenciación entre carne fresca e refrigerada carece cada vez máis de sentido, e acéptanse como “frescas” as carnes tratadas mediante frío paira permitir a súa conservación, como sucede coa carne de aves de curral.

Img vegetales1
Imaxe: peyri

O Código Alimentario tamén determina o que debe entenderse por ovos frescos, e precisa que o son aqueles que, cun cheiro e sabor característicos, non sufriron máis manipulacións que una limpeza en seco. O feito de que deban manterse durante un tempo superior a quince días e inferior a trinta, desde a súa posta, illados do medio ambiente, en cámaras frigoríficas ou en locais con temperaturas que non excedan de 4ºC, defíneos como ovos refrigerados.

Peixe e marisco fresco

En canto ao peixe, o concepto de fresco aplícase ás capturas que non sufriron ningunha operación dirixida á súa conservación, aínda que se permite a adición de xeo troceado puro ou mesturado con sal, ou a súa conservación a bordo dos barcos pesqueiros con auga de mar ou salmuera refrigerada. En 1999, entrou en vigor una normativa sobre normalización e tipificación dos produtos da pesca, e diferenciaba entre frescos, refrigerados e cocidos. Da mesma forma, establece diferentes categorías de frescura, que segundo os produtos, poden ser Extra, A, B ou Non admisible.

O concepto fresco paira o peixe aplícase ás capturas que non sufriron ningunha operación paira conservalo

O peixe branco (bacallau, pescada, japuta, galo, etc.) adoita considerarse EXTRA sempre que a pel presente as características adecuadas, con excepcións paira algunhas especies se se dá o caso de pigmento vivo e tornasolado. A categoría A se reserva paira o peixe con pigmentación viva, pero sen brillo, mentres que a categoría B corresponde a capturas con pigmentación en fase de decoloración e apagada. O termo Non admisible aplícase cando a pigmentación é apagada. Outros criterios de avaliación e clasificación que se aplican baséanse no estado de ollos, mucosidad, ou branquias.

Paira o marisco a súa consideración de fresco dependerá de que os moluscos ou crustáceos non sufran ningunha operación dirixida á súa conservación. No entanto, permítese a refrixeración coa adición de xeo troceado só ou mesturado con sal, desde o momento da súa captura até o da súa venda ao consumidor, sempre que conserve as súas características organolépticas e garántase a súa salubridade.

Do leite á froita

Outro produto que se adxectivou como “fresco” foi ao leite. Con todo, e a tenor do que dispón o Código Alimentario, debe diferenciarse entre leite higienizada, certificada, especial e conservada. O termo “fresco” foi substituído por natural , entendéndose como tal o leite que debe filtrarse e refrigerarse a menos de 15º C. O leite higienizada, a diferenza da anterior, debe refrigerarse a uns 4ºC, e conservarse, até a súa entrega ao consumidor, a temperatura non superior a 8ºC. A posta a disposición ao consumidor deberá facerse dentro das 36 horas seguintes á higienización, con indicación da data límite de venda.

O denominado leite conservado é a manipulada industrialmente paira asegurar a duración do seu aproveitamento alimentario por máis de 30 días. Segundo o tipo de procesado e de conservación ao que se someta, diferenciarase entre leite esterilizada, evaporada, condensada ou en po. Polo que respecta ao queixo a normativa diferenza entre frescos, brancos pasterizados, afinados, madurados e fermentados. O queixo fresco defínese como aquel que está disposto paira o consumo ao finalizar o proceso de elaboración.

Hortalizas e froitas frescas

O termo “fresco” tamén se utilizou paira designar a hortalizas e froitas. As hortalizas diferéncianse en frescas, desecadas, deshidratadas e conxeladas. As hortalizas, a fin de que poidan ser destinadas ao seu “consumo en fresco”, deben reunir varias condicións: deben estar recentemente recadadas ou en perfectas condicións de conservación; desprovistas de humidade exterior anormal e sen cheiro nin sabor estraños; exentas de golpes que afecten á presentación ou aparencia do produto; e no seu caso, estar exentas de vermes, moluscos e de partes ou excrementos de calquera destes. No caso das froitas, debemos diferenciar, polo seu estado, en frescas, desecadas, deshidratadas e conxeladas. Enténdese por froita fresca a que se destina ao consumo inmediato sen sufrir tratamento algún que afecte ao seu estado natural.

Os zumes frescos de froita son os obtidos a partir de froitos sans, frescos, maduros e lavados, obtidos por proceso industrial autorizado. Só se procede de froita fresca poderá ser catalogado desta forma.

PUBLICIDADE FRESCA

Algúns produtos, en boa parte debido á influencia da publicidade, asócianse de forma equívoca ao termo fresco. É o caso do pan, os produtos de bollería e os de pastelaría e repostaría. O Código Alimentario Español non determina una clasificación ou definición destes produtos como “frescos”.

A normativa define ao pan común como un produto “de consumo habitual no día”; e clasifica aos pans especiais segundo a súa duración, xa sexa de consumo normal no día, os que habitualmente se consumen antes das vinte e catro horas posteriores á súa cocción; ou os de maior duración, os que polas súas especiais características de elaboración tecnolóxica e envasado teñen un período apto paira o consumo superior a tres días. Como salvagarda da “frescura” do pan, prohíbese, con algunhas excepcións, a venda de pan común cocido do día anterior, así como o almacenamento de pan común do día anterior nas mesmas andeis onde estea o pan común do día.

A normativa de etiquetaxe exclúe da obrigación de indicar a data de duración mínima a aqueles produtos de panadaría ou repostaría que pola súa natureza consúmense normalmente no prazo de vinte e catro horas despois da súa fabricación. A característica de “frescura” do produto parece, neste caso, deducirse da natureza do produto e dos períodos de óptimo consumo. A extralimitación dese período, xa sexa por un novo concepto de produto máis duradeiro, e por tanto menos “fresco”, ou por calquera outra causa, deberá vir indicado na etiqueta.

Bibliografía

  • RD 2192/1984, de 28 de novembro, aproba o Regulamento de aplicación ás normas de aplicación das normas de calidade paira as froitas e hortalizas frescas.
  • Real Decreto 218/1999, de 5 de febreiro, polo que se establecen as condicións sanitarias de produción e comercialización con países terceiros de carnes frescas, produtos cárnicos e outros determinados produtos de orixe animal.
  • Real Decreto 2087/1994, de 20 de outubro, polo que se establecen as condicións sanitarias de produción e comercialización de carnes frescas de aves de curral.
  • Real Decreto 1543/1994, de 8 de xullo, polo que se establecen os requisitos sanitarios e de policía sanitaria aplicables á produción e á comercialización de carne de coello doméstico e de caza de granxa.
  • Real Decreto 147/1993, de 29 de xaneiro, polo que se establecen as condicións sanitarias de produción e comercialización de carnes frescas.
  • RD 331/1999, de 26 de febreiro, de normalización e tipificación dos produtos da pesca, frescos, refrigerados e cocidos (Modificado por RD 1279/2000, de 30 de xuño).
  • RD 1137/84, de 28 de maio, polo que se aproba a regulamentación técnico-sanitaria paira a fabricación, circulación e comercialización do pan e pans especiais (modificado por RD 285/1999, de 22 de febreiro).

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións