Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tecnoloxía alimentaria, en constante proba

Detrás da seguridade dos alimentos está latente un rigoroso traballo de vixilancia permanente froito da simbiose entre tecnoloxía e control

img_manipuladora alimentos 1

Durante as últimas décadas, nas que apareceron crises alimentarias como o mal das vacas tolas, o leite contaminado por melamina ou a gripe aviaria, púxose a proba a eficacia da tecnoloxía alimentaria e das medidas de seguridade aplicadas aos alimentos procesados. En moitas ocasións, o alarmismo xerado responde o descoñecemento de como funcionan os diferentes métodos de seguridade alimentaria dos países. Detrás deste concepto escóndese un complexo sistema no que interveñen numerosas partes que teñen como obxectivo garantir a inocuidad dos alimentos.

Img manipuladora alimentos1

Os alimentos e a súa manipulación foron moitas veces o punto de mira de numerosas críticas, como que os aditivos son malos, que os alimentos procesados non son sans, que a sal se usa en todos os procesos tecnolóxicos ou que do porco utilízase todo. Estas afirmacións poden esconder o traballo de vixilancia permanente que desempeña a seguridade alimentaria para que todos os produtos que se consuman sexan inocuos. No ámbito internacional, algunhas investigacións convidan a que industrias alimentarias e universidades leven a cabo un traballo conxunto para mellorar a confianza do consumidor na seguridade da alimentación.

En constante vixilancia
Unha boa xestión en seguridade alimentaria pasa polo control dos produtos en todos e cada un dos procesos polos que pasa

A seguridade alimentaria podería definirse como todas as medidas que levan a cabo para garantir a inocuidad dos alimentos, é dicir, que sexan sans, seguros e cumpran coas expectativas do consumidor. Para poder conseguir todos estes propósitos debe estudarse a orixe, a composición e a estrutura dos alimentos e ditaminar se son comestibles a partir dunha valoración toxicolóxica e outra biolóxica. A primeira fai referencia para os efectos nocivos dos alimentos e a segunda ao seu contido en patógenos .

O traballo segue cunha constante vixilancia ao longo de toda a cadea alimentaria adoptando, se é necesario, medidas preventivas que garantan a inocuidad de todos os alimentos. Esta competencia debe coñecer tamén os distintos métodos de análises, sexan físicos, químicos ou sensoriais, que levan a cabo nas industrias. Con todo, debe terse en conta que a inocuidad absoluta, desde o punto de vista sanitario, de todos os alimentos que se consomen é imposible xa que levan consigo un risco inherente; non se pode precisar ao cento por cento a reacción do noso corpo fronte a todo o que comemos.

Organismos de control

Para o correcto control da seguridade nos alimentos debe terse en conta cada paso que leva a cabo, desde o que inicia o agricultor, aos pensos ou importadores de terceiros países, ata o seu envasado e consumo final, pasando polos transportistas, manipuladores ou vendedores. A cadea empeza nas industrias alimentarias, que exercen a vixilancia nos puntos críticos e o control e a xestión da calidade. Nun elo por encima están as administracións autonómicas, que son as encargadas de dar o visto e prace a todo o que se elabora na súa comunidade.

En terceiro lugar sitúase a Administración central e as axencias de seguridade alimentarias propiamente ditas (como a Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición) e, finalmente, o “mandamás” de toda a infraestrutura de controis de seguridade alimentaria, a Unión Europea, cuxa labor é o control dos alimentos de todos os países membros así como elaborar plans de vixilancia constantes e redes de alertas alimentarias.

Por se isto non fose suficiente, a lei tamén ampara a inocuidad dos alimentos, xa que os tribunais de xustiza poden sancionar as administracións e facer fronte ás denuncias de asociacións de consumidores e particulares.

Crises alimentarias

A UE elaborou o chamado “Libro Branco sobre Seguridade Alimentaria”, onde figura un plan con 84 accións preventivas que deben levar a cabo inmediatamente despois da aparición dunha crise alimentaria. Algúns exemplos son a eliminación dos produtos de risco e un reforzo no sistema de vixilancia epidemiolóxica ou determinar con exactitude os países da UE que poden verse afectados.

Na actualidade, a competencia na industria alimentaria é moi elevada e calquera empresa que non ofreza a calidade nos seus produtos está condenada ao fracaso. O consumidor esixe cada vez máis e a industria mantense en pé ofrecendo o que se lle pide: calidade, seguridade e inocuidad. É importante, pois, destacar o labor que levan a cabo as autoridades para poder ofrecer os alimentos de excelente calidade. Así, en momentos de crises debemos confiar nos expertos e lembrar que todo aquilo que se vende é apto para o consumo humano.

ALTO GRAO DE SEGURIDADE

A Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN) é un organismo autónomo adscrito ao Ministerio de Sanidade e Consumo que ten como misión garantir o máis alto grao de seguridade e promover a saúde dos cidadáns en todo aquilo que consomen. As súas principais accións son:

  • Reducir os riscos das enfermidades transmisibles polo consumo dos alimentos.
  • Coordinar as actuacións das autoridades.
  • Garantir a eficacia dos diferentes sistemas de control.
  • Promover o consumo de alimentos sans.
  • Planificar e coordinar a educación, a información e a promoción da saúde en canto a consumo de alimentos refírese.

O obxectivo principal é que o consumidor confíe nos alimentos que consome e dispoña de información adecuada para poder elixir libremente. Vea pola seguridade da cadea alimentaria e abarca todas as súas fases, desde a granxa ata a mesa, é dicir, todos aqueles aspectos de sanidade animal e vexetal que inciden xa sexa directa ou indirectamente sobre a seguridade dos futuros alimentos.

Ademais, a AESAN está en constante coñecemento dos avances científicos e das novas demandas sociais que aparecen cos anos. Como indican os seus responsables, os obxectivos primordiais son: independencia, transparencia, excelencia no seu asesoramento e máxima capacidade de coordinación de todos os implicados en seguridade alimentaria.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións