Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Un estudo invalida os métodos actuais paira detectar o axente da ‘graxa da xudía’

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 29deXuñode2004

O obxectivo da tese, titulada Genotypic and phenotypic characterisation of the phytopathogenic bacteria Erwinia amylovora and Pseudonomas syrangae, foi caracterizar xeneticamente a bacteria Psudomonas syringe pv. Pahseolicola co fin de avanzar no control desta enfermidade. Paira iso, analizáronse 152 illados de xudías enfermas, obtidos a partir de prospeccións realizadas en campos comerciais de cultivo de xudía desde 1993 até 2001. En contra das previsións, a caracterización fenotípica e molecular das cepas de P.syringae pv. phaseolicola mostrou que “a maioría delas non producían una toxina antimetabolito denominada faseolotoxina, descrita como específica deste patovar e, ademais de non producila, comprobouse que carecían dos xenes responsables da produción de devandita toxina”.

Este achado é importante xa que uno dos métodos de control da enfermidade máis efectivos baséase na detección da presenza dos xenes da biosíntesis da faseolotoxina na semente. “Si non se pode detectar a toxina, nin os xenes, é imposible que con este método detéctese a bacteria responsable da ‘graxa da xudía’”, conclúe a experta. Na tese, analizáronse ademais outros métodos sexológicos, que se utilizan de forma rutineira na detección desta bacteria e comprobouse que “os illados non toxigénicos tampouco eran detectados mediante esta metodoloxía”.

Segundo os expertos, é a primeira vez que se describe a existencia dunha poboación non toxigénica de P. syringae pv. Phaseolicola, “até o punto de que se trata do principal causante da graxa da xudía en España”. Neste sentido, una caracterización molecular máis exhaustiva das cepas non toxigénicas permitiu ao grupo de investigación do que Arantza Rico forma parte, “propor a subdivisión do patovar phaseolicola en dous grupos que se diferencian na posesión dos xenes responsables da biosíntesis da faseolotoxina”.

Lume bacteriano

Outro dos obxectivos desta tese foi caracterizar xeneticamente as poboacións españolas da bacteria Erwinia amylovora, causante da enfermidade coñecida como “Lume bacteriano”, que afecta a especies da familia das rosáceas, entre as que destacan froiteiras como manzano ou peral e arbustos ornamentais. Os síntomas desta enfermidade son moi característicos: “a planta aparece coas follas necrosadas, adquirindo un aspecto como queimado”.

Debido á alta homogeneidad xenética de E. amylovora, “disponse de pouca información sobre as vías epidemiolóxicas de dispersión da enfermidade”, indicou Arantza Rico. Así, co obxectivo de coñecer as vías de introdución de leste patógeno, na tese utilizáronse diversas técnicas de caracterización xenética baseadas fundamentalmente na PCR (Polymerase Chain Reaction) e púxose a punto a técnica de tipificación denominada AFLP (Amplified Fragment Length Polymorphism) paira estudar a diversidade xenética de E. Amylovora”.
A conclusión á que chegou a autora é que esta última técnica é a ferramenta “máis sensible descrita até agora paira discriminar entre illados do patógeno”. Así mesmo, indicou que “a diversidade observada” apoia a hipótese de “múltiples introducións do patógeno en España e noutros países europeos”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións