Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidariedade

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A actual política de biocombustibles agrava a pobreza e a fame nos países en desenvolvemento, alerta Intermón Oxfam

A ONG mantén que non se trata dunha solución ao cambio climático nin á crise do petróleo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 26deXuñode2008

A seguridade alimentaria e a inflación empeoran nos países máis pobres por mor da política actual de biocombustibles, segundo o informe “Outra verdade incómoda”, presentado onte en Madrid por Intermón Oxfam, que apuntou ademais que estes carburantes non son a solución ao cambio climático nin á crise do petróleo.

“As políticas de biocombustibles contribúen a acelerar o cambio climático e a agravar a pobreza e a fame. O incremento da demanda de biocombustibles paira o seu uso no transporte nos países ricos fai que se dispare a súa produción a costa do aumento de prezos dos alimentos”, afirmou José A. Hernández de Toro, portavoz de Intermón Oxfam paira agricultura e cambio climático. “Si un cultivo vale máis como combustible que como alimento, será utilizado paira producir combustible. E isto é exactamente o que está a pasar por culpa dos subsidios e as deducións fiscais a favor dos biocombustibles, mentres as reservas mundiais de cereais atópanse na actualidade en niveis moi baixos”, agregou.

Hernández de Toro apuntou que os países ricos están a dar apoio á súa propia produción de biocombustibles non só mediante subsidios e deducións fiscais, senón tamén con metas de consumo e aranceis ás importacións. Estas medidas actúan como un novo “imposto sobre os alimentos”. “É un imposto regresivo porque afecta sobre todo ás poboacións máis pobres, xa que o que gastan en alimentos representa una gran parte dos seus ingresos,” denunciou o portavoz da ONG.

Mesmo en países pobres onde os biocombustibles poden ofrecer algunha vantaxe, “os custos potenciais son graves e debería procederse con precaución”, dixo Hernández de Toro. “Os países ricos gastáronse o ano pasado 15.000 millóns de dólares en axudas aos biocombustibles mentres obstaculizaban a comercialización do etanol de Brasil, máis barato e menos prexudicial paira a seguridade alimentaria global. É a mesma cantidade de diñeiro que Intermón Oxfam considera que se necesita paira axudar aos países pobres a abordar a crise dos alimentos”, detallou o portavoz.

Cambio climático

A organización humanitaria considera ademais que os biocombustibles que se producen hoxe en día non son una resposta efectiva ao cambio climático, senón que están a ocupar terreos de cultivo e forzando á agricultura a expandirse cara a terras que actualmente son sumidoiros de carbono, como bosques e humidais. Iso dispara a emisión do CO2 contido na terra e a vexetación, que tardará décadas en compensarse, segundo a ONG.

Hernández de Toro sostivo que os biocombustibles non satisfarán a necesidade de independencia enerxética dos países ricos. “Mesmo se todo o gran e todo o azucre que se produce no mundo convertésese mañá en etanol, só seriamos capaces de substituír o 40% do noso consumo de gasolina e de diésel. Os gobernos dos países ricos non deberían utilizar os biocombustibles como una escusa paira evitar decisións urxentes sobre como reducir a súa demanda desbocada de gasolina e gasóleo”, concluíu o portavoz.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións