Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidariedade

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A fame negra comeza a facer acto de presenza nas zonas máis pobres de Arxentina

41 millóns de persoas en países industrializados e en desenvolvemento padecen malnutrición

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 19deNovembrode2002

As imaxes das colas de racionamento, das caras angulosas e huesudas, e os ollos cheos de moscas eran e son o reflexo da fame que arrasa países como India, Burundi ou Etiopía. Nas últimas semanas, ONG´s e organismos internacionais veñen facendo chamamentos urxentes paira o envío de axuda humanitaria a Etiopía, que está ao bordo de sufrir una fame negra aínda si cabe máis grave que a de mediados dos 80.

Pero non só Etiopía necesita alimentos urxentemente, senón que en Arxentina, un país que, paradoxalmente, prové de alimentos ao mundo, a fame comeza a facer acto de presenza nas zonas máis pobres. “O que vin aquí non o viu nin en África”, revelou onte o sacerdote español Anxo García, de Mensaxeiros da Paz, impactado tras o seu primeiro día de visita ás zonas pobres da provincia de Tucumán, no noroeste de Arxentina. Alí rexistrouse na última semana un foco de desnutrición aguda que provocou a morte de seis nenos e una verdadeira conmoción no país.

Inmersa nunha profunda crise económica, social e política, Arxentina comezou a correr o veo que cubría á pobreza detrás das frías estatísticas. En números, a desnutrición alcanza a un de cada catro nenos. Pero as imaxes mostran con maior crueza os efectos dramáticos desa miseria: nenos consumidos pola fame, só pel e ósos. “Nos primeiros meses deste ano morreron de fame na miña provincia 49 nenos”, declarou onte o ministro de Saúde da provincia de Misións, Telmo Albrecht.

As actas de defunción asinadas polos médicos son demoledoras: “Deshidratación grave, paro cardiorrespiratorio e síndrome de neno maltratado por omisión”, dicía o informe dun dos falecidos. No outro, a estes datos agregábase “sepsis fulminante, déficit vitamínico e nutricional e desnutrición grave”.

41 millóns de famentos

No último informe da Organización de Nacións Unidas paira a Agricultura e a Alimentación (FAO), os expertos deste organismo alertaban de que 11 millóns de persoas residentes en países industrializados e outros 30 en nacións en desenvolvemento padecen malnutrición. 41 millóns de vidas parecen poucos fronte aos 799 millóns de persoas que sofren fame nos países subdesarrollados, pero eses 41 millóns están moi preto. “Hai persoas que pasan fame en África, en Asia, en América… e tamén aquí cruzámonos con eles a diario, non son unicamente os esmoleiros e os vagabundos. Son moitas máis as persoas que pasan fame en todas as cidades importantes do noso mundo civilizado”, aseguran os organizadores dos Bancos de Alimentos, organizacións altruístas encargadas de recoller e de entregar comida aos grupos que traballan cos máis necesitados.

En España son parados, xubilados e pensionistas “con soldos de miseria”, enfermos e diminuídos físicos e psíquicos, ex drogadictos en vías de rehabilitación, inmigrantes… “Forman un gran exército de necesitados ante os que non podemos pasar”, informan desde un Banco de Alimentos. “Ser pobre é moi duro, pero selo nunha sociedade que gasta e malgasta sen ningún remorso, pode chegar a ser cruel”, apuntan. En 1993, a UE calculaba que en España había un 19% de “pobres”. “Case uno de cada cinco españois pasaba fame nesas datas”, din.

Aínda peor están as cousas nos países nados tras a desmembración da Unión Soviética, en Albania, os Balcáns… “Non soporto ver aos americanos comendo pola rúa de calquera xeito! Iso é que non valoran nin agradecen a comida”, escandalízase a antiga pastora somalí convertida en modelo Waris Dirie.

En Arxentina, e noutros países de Sudamérica, o puchero colectivo, un recipiente con auga fervendo no que cada veciño botaba o que boamente podía e que servía paira alimentar á comunidade é toda una institución. Pero como se ve estes días nin o puchero de pobre serviu en Tucumán.

Novas oportunidades

“Aumentar a produción agrícola non é suficiente paira combater a fame. É necesario tamén crear novas oportunidades de emprego e abrir os mercados aos produtos agrícolas”, sostén o director xeral da FAO, Jacques Diouf.

A súa organización calcula que cada día morren no mundo 25.000 persoas por culpa da fame e da pobreza. A FAO non fai outra cousa que pór en claro os datos de saúde da Organización Mundial da Saúde (OMS) cos falecementos atribuídos a enfermidades, falta de auga potable e condicións hixiénicas. O cálculo, asegura Diouf, é “relativamente conservador e ascende a pouco máis de 9 millóns de mortes ao ano, das que seis corresponden a nenos menores de 5 anos que morren prematuramente como consecuencia directa ou indirecta da fame”.

Cara oculta do desenvolvemento

En América latina, a FAO estima que hai 211 millóns de pobres (o 44% da poboación), dos cales 89 millóns viven na pobreza extrema. Destes, 55 millóns están desnutridos. A maioría habitan en Arxentina ou Brasil, dous países que se sitúan entre os principais produtores e exportadores mundiais de cereais, fariñas, aceites, mel, leite, carnes, froitas e vexetais.

Se se observan os números, Arxentina ou Brasil están sempre lonxe dos países do África subsahariana. Con todo, os focos de pobreza extrema, malnutrición, falta de acceso á auga potable e á terra transforman a América latina nunha rexión de profundos contrastes. O rostro máis desenvolvido mostra unhas cidades que parecen europeas. Pero no interior profundo, o máis oculto, millóns de latinoamericanos morren de fame.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións