Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidariedade

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A Lei de Dependencia beneficiará a 1,2 millóns de españois que non poden valerse por si mesmos

O Congreso dos Deputados deu onte luz verde a esta normativa

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 06 de Outubro de 2006

Aínda que aínda falta o trámite no Senado e un último pase pola Cámara Baixa, a sesión de onte no Congreso dos Deputados deu un anticipo do apoio maioritario que concita a futura Lei de Dependencia, que atenderá a 1,2 millóns de españois que non poden valerse por si mesmos. Para 2015 preténdese que a cifra ascenda a 1,4 millóns.

A lei sumou os votos a favor de todos os grupos, incluído o apoio do PP. Só foi rexeitada polos nacionalistas de CiU, PNV e as dúas deputadas de Eusko Alkartasuna e Nafarroa Bai, que denuncian invasión nas competencias autonómicas en materia de protección social.

Os beneficiarios contribuirán ao pago dos servizos segundo a súa renda e patrimonio

Cabe destacar da nova lei que fará a todos os cidadáns beneficiarios da rede de protección social que vai nacer. Chamarase Sistema de Autonomía e Atención á Dependencia (SAAD). O futuro SAAD encargarase da atención ás persoas dependentes (anciáns, discapacitados…).

A lei “garantirá un mínimo estándar de igualdade” dos servizos en todo o territorio español, asegurou Jesús Caldera. O ministro de Traballo e Asuntos Sociais recalcou que, por primeira vez, millóns de persoas terán “o dereito a ser atendidas polas administracións” cando os achaques da idade, a enfermidade ou algunha discapacidade impídalles manexarse pola súa conta.

Claves do sistema

Principios: O acceso aos servizos e prestacións será igual en todo o país e terá carácter universal. Para iso colaborarán os servizos sociais e sanitarios, públicos e privados, e participará o terceiro sector. Sempre que sexa posible os usuarios gozarán dos servizos na contorna en que desenvolvan a súa vida. Serán atendidos de forma “preferente” os grandes dependentes.

Beneficiarios: Todos os españois que se atopen en situación de dependencia nalgún dos graos que establece a lei (moderado, severo e gran dependencia). Incluíuse tamén aos menores de tres anos.

Servizos: Teleasistencia, axuda a domicilio, centros de día e noite, e residencias para maiores e persoas dependentes, segundo a discapacidade.

Prestacións: Cando o usuario non poida acceder a este servizo da rede pública ou concertada, recibirá unha prestación económica para que o adquira no sector privado. Excepcionalmente, a persoa dependente poderá ser coidada por un familiar, que terá unha compensación económica e estará dado de alta na Seguridade Social. Os coidadores recibirán formación e gozarán de períodos de descanso. Ademais haberá unha prestación para contratar un asistente persoal durante un número de horas nas situacións de gran dependencia.

Financiamento: Comunidades e Administración Xeral do Estado sufragarán ao 50% o custo dos servizos. Fixarase unha cantidade anual nos Orzamentos Xerais. Para 2007 prevíronse 400 millóns de euros, cantidade que tamén deberán achegar as autonomías. Os usuarios colaborarán segundo a súa capacidade económica. Ningún cidadán quedará fóra do sistema por non dispor de recursos.

Aplicación

O proxecto configurará un sistema público de atención ás persoas sen autonomía persoal, entre eles máis dun millón de maiores ou discapacitados en situación difícil, das cales case 600.000 serán atendidas entre 2007 e 2009. O primeiro ano empezarase polos casos máis graves, os daqueles que por unha perda total da súa autonomía física ou mental necesitan a presenza indispensable e continua doutra persoa.

A lei pretende que as persoas permanezan na súa contorna o maior tempo posible. Cada persoa terá un “programa integral de atención personalizada”. No catálogo de atencións están previstas a teleasistencia (agora dispón dela o 2,05% das persoas de máis de 65 anos, segundo o Goberno), a axuda a domicilio (recíbea o 3,14% dos maiores), os centros de día (acode a eles o 0,46%) e as residencias (existen 3,6 prazas por cada cen maiores). Todas estas prestacións poderán ser ampliadas polas autonomías.

Un baremo determinará o tipo de prestación á que ten dereito cada persoa, en función do seu nivel de dependencia. A lei establece tres graos: grao I (moderada), cando a persoa necesita axuda para facer actividades básicas da vida diaria polo menos unha vez ao día; grao II (severa), cando necesita axuda dúas ou tres veces ao día, pero non require presenza permanente dun coidador, e grao III (gran dependencia), cando necesita a presenza indispensable doutra persoa. En cada un dos graos distinguiranse dous niveis en función da autonomía das persoas e da intensidade do coidado.

Haberá unha fórmula de copago. Os beneficiarios contribuirán a sufragar os servizos en función da súa renda e do patrimonio: a maior capacidade económica, menor axuda, e viceversa, o Estado achegará máis de 12.638 millóns de euros desde 2007 ata 2015 para despregar totalmente o sistema de dependencia e as comunidades autónomas investirán a mesma cantidade.

Non se prevé crear unha rede pública de centros, senón aproveitar e estender a xa existente e facer compatible a prestación pública de servizos e a concertación con centros privados que cumpran os requisitos de calidade que se esixan.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións