Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A muller nos países máis pobres

O 70% das persoas que viven na extrema pobreza son mulleres que carecen, en moitos casos, de acceso aos servizos sanitarios básicos

A pobreza, igual que a sida, ten rostro de muller. Son elas as que máis desigualdades padecen no mundo e quen máis sofren a falta da formación e información necesaria paira reclamar os seus dereitos. África, Asia e América Latina son as zonas nas que se dan as peores condicións: carecen de atención sanitaria, están obrigadas a someterse a matrimonios forzados, mutilación xenital, analfabetismo… Parece difícil conseguir acabar con esta situación sen o esforzo de todas as sociedades, principalmente as do Primeiro Mundo. Os denominados ‘programas de microcrédito’, pequenos préstamos de apenas 20 euros que se empregan paira o autoemprego das mulleres, están a resultar una boa vía de solución, pero non pode ser a única.

Factores de discriminación

/imgs/2007/06/mulleres_pobres2.jpgAs mulleres representan o 70% dos 1.200 millóns de persoas que viven no mundo en situación de extrema pobreza. Así o recoñece o Programa de Nacións Unidas paira o Desenvolvemento (PNUD), que destaca, ademais, outras importante desigualdades respecto dos homes. Por exemplo, dos 550 millóns de traballadores pobres que hai no mundo, estímase que 330 millóns (60%) son mulleres, a brecha de salario nalgúns países sitúase entre o 30% e o 40%, máis da metade da man de obra agrícola é feminina e por cada 100 nenos que hai sen escolarizar, 117 nenas tampouco o están. Os peores índices teñen tres puntos claros de orixe: América Latina, Asia e África Subsahariana, sinalada en todos os estudos como a zona ampla máis desfavorecida.

Cristina de Benito, membro do departamento de Proxectos en África da ONG Mans Unidas e integrante do grupo de Xénero e Desenvolvemento da Coordinadora de ONGD de España (CONGDE), subliña tamén outros factores de risco. Neste sentido, apunta ao matrimonio forzado como causa de “grandes danos psicolóxicos que son difíciles de superar e que chegan a provocar, mesmo, suicidios ou depresións severas”. Remarca as consecuencias negativas que pode ter a supeditación ao marido e lamenta como as mulleres que viven nos países en vías de desenvolvemento “sofren, en liñas xerais, ao longo de toda a súa vida”, una situación de dependencia familiar, unida a unha “escasísima” participación nos postos de decisión, tanto gobernamentais como da vida laboral. “Por todo iso é importantísimo que a muller deixe de ser invisible paira as estatísticas e os organismos oficiais, e que se realicen censos fiables, sinalando as verdadeiras cabezas de familia”, engade.

“Se hai que elixir que membro da familia debe ir á escola, o neno sempre ten preferencia sobre a nena”

En canto ao acceso á educación, un indicador máis das desvantaxes que padecen as mulleres, Martine Castaing, desde Medicusmundi recoñece que as nenas son as primeiras en abandonar a escola. “Se hai que elixir que membro da familia vai ir á escola, o neno sempre ten preferencia sobre a nena”, afirma. “O mesmo sucede coa alimentación: se non hai suficiente comida, sempre se dá máis para comer aos nenos que ás nenas”, agrega. Por este motivo, cando as mulleres quedan embarazadas, adoitan ser frecuentes os casos de anemia ou malnutrición. “É una cadea”, conclúe Castaing.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións