Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Abel García Rubio. Presidente da Fundación do Movemento Cidadán Anti Sida

En España existe unha maior información sobre a sida, pero séguese fallando en prevención

O presidente da Fundación do Movemento Anti Sida (FUNSIDA), Abel García Rubio, coñece moi de preto todos os problemas aos que se enfrontan os afectados de sida e os seus familiares. Seropositivo desde hai 27 anos, viu morrer nos 90 a moitos amigos, coñecidos e compañeiros, o que motivou a que se involucrase aínda máis na defensa dos dereitos dos enfermos do VIH. Nestes momentos a Fundación reúne a máis de 100 asociacións de todo o país e entre os seus principais labores destacan os programas de información e de prevención entre os máis novos. “No noso país avanzouse moito no campo da información, aínda que non en prevención, nin na creación dun sistema de vixilancia epidemiolóxica de persoas infectadas”, denuncia.

Que é FUNSIDA? Cantas asociacións conforman a Fundación?

FUNSIDA é unha entidade creada hai 9 anos que aglutina a diferentes asociacións, comités e comisións de Loitacontra a Sida en España, cuxo obxectivo primordial é a loita contra oVIH/SIDA. En total son máis de 100 as asociacións que se estenden en España.

Quen se benefician da axuda que ofrece a organización? En que consiste esta axuda?

Benefíciase a poboación en xeral e particularmente as persoas infectadas polo virus do VIH e todas aquelas afectadas por esta enfermidade. Desde FUNSIDA axudamos principalmente mediante a Atención Directa de Prevención e Asistencia.Desde FUNSIDA axudamos sobre todo mediante a Atención Directa de Prevención e Asistencia Xestionamos subvencións a través das distintas administracións públicas e privadas, xa sexa en casas de acollida, pisos tutelados, talleres de inserción sociolaboral ou centros de día e programas de prevención e sensibilización para toda a sociedade en xeral

Desde que a Fundación creásese en 1994 celebráronse varios acontecementos que levaron a renovar e mellorar a súa estratexia de apoio económico e social, concretamente en programas de prevención. Cales son os máis destacados?

Fundamentalmente os Programas de Sexualidade nas Aulas e os de Prevención e Sensibilización de clientes que utilizan a prostitución, concretamente infórmaselles sobre o uso do preservativo. Os Programas de Sexualidade nas Aulas son talleres de dinámicas que se realizan cos rapaces nos institutos; organízanse en grupos de 15 ou 20 persoas e un psicopedagogo ou un psicólogo traballa con eles a percepción sobre o uso do preservativo, o risco na transmisión de enfermidades sexuais, etc., pero todo faise moi dinámico, non se lles senta nunha cadeira e bótaselles un rolo, é un sistema moi lúdico e moi divertido. Esta é a forma en que nós entendemos a prevención, non asustando nin utilizando o medo.

Os novos casos de sida en España diminúen cada ano e parece que esta é a tendencia, A que se debe este logro?

Sobre todo aos novos “fármacos”. Hai que ter en conta que falamos de sida cando a enfermidade está avanzada e cando unha persoa sufriu varios ingresos e infeccións oportunistas. Estas son algunhas situacións que cos novos tratamentos evítanse, aínda que non debemos esquecernos dos efectos indesexables dos novos fármacos. Non existe un sistema de vixilancia epidemiolóxica de persoas infectadas.

A que se refire cando fala deste sistema de vixilancia?

Hai que ter en conta que cando falamos de casos de sida, estamos a falar de persoas que desenvolveron a enfermidade, que tiveron máis de cinco ingresos no hospital e que sufriron como mínimo tres infeccións oportunistas. Claro, nos 90 era fácil que todas as persoas cumprísemos estes requisitos porque as visitas no hospital eran continuadas. Pero o que sucedeu despois é que chegaron os novos tratamentos sen ningún sistema de vixilancia, é dicir que non se sabe que persoas están infectadas e cales non. Tense coñecemento só das que desenvolven a sida porque son as que acoden ao hospital e empezan a recibir un tratamento. Son as persoas que teñen un control médico e que forman parte dunha base de datos. En 1997 expúxose a posibilidade de crear un sistema de vixilancia nominal, pero desde a ONG negámonos en rotundo porque é unha base de datos na que non se mantiña a confidencialidade, e iso para nós é moi importante porque non nos fan seguros, hai un rexeitamento laboral….temos unha serie de parámetros que fan que un rexistro deste tipo poida prexudicar a unha persoa en moitos ámbitos da súa vida.

Que se entende por infeccións oportunistas?

O VIH mata as defensas do organismo, que son os T4, que serían os ‘policías’ do noso corpo e son os que identifican todos os xermes e bacterias que entran no noso organismo. No momento en que o virus mata esas células calquera outra bacteria ou virus pode entrar no corpo e xerar unha enfermidade, porque non nos esquezamos de que a sida é un conxunto de enfermidades. É unha deterioración no sistema inmunitario, nada máis. O problema é que cando se teñen as defensas baixas unha tuberculose pódeche matar, ou unha simple gripe pódese tardar en curar un mes. Por tanto, as infeccións oportunistas son todas aquelas infeccións que aproveitan que o sistema inmunitario está baixo para entrar dentro do organismo, que son as mesmas que pode ter calquera outra persoa.

Existe unha maior información e prevención sobre a sida?

.es o que ocorre co tema do preservativo e a igrexa. Unha cousa é a convicción moral que a túa teñas e outra é que cientificamente está demostrado que coa utilización do preservativo non entra o virus nin se meten por eses microporos que di a igrexa. É absurdo que se lle faga dubidar á xente cando xa é difícil convencer da utilización do preservativo. O principal problema áchase na prevención; este ano o número de persoas infectadas segundo a OMS aumentou en máis de 5.000, o que equivale a 13 infectados cada segundo. Este ano o número de persoas infectadas aumentou en máis de 5.000

Un dos campos nos que traballa a Fundación do Movemento Cidadán Anti SIDA é a inserción socio laboral para persoas en risco de exclusión social e VIH, como actúa o noso país neste ámbito concreto?

Máis que inserción laboral traballamos con persoas en risco de exclusión social que vén ser como o primeiro banzo. En Cantabria por exemplo desenvolvemos este labor cun taller de reciclaxe de papel e encadernación. Ademais exercemos un labor de asesoramento, diferente en cada caso.

E máis aló do terreo laboral, con que problemas enfróntase unha persoa á que acaban de detectar a enfermidade?

Enfróntese a moitos cambios persoais, profesionais, sociais e sobre todo relacionais. Nós traballamos todos estes campos. Cando unha persoa acode a nós, en recepción xa lle derivan a unha psicóloga ou á traballadora social en función do problema: pode ser un tema laboral, pola custodia dos seus fillos, un tema xurídico, etc.

Canto costa en España un medicamento específico para combater o VIH?

No noso país son gratuítos todos os medicamentos específicos para o VIH e non se paga nada. Con todo, queixámonos do xenocidio que están a sufrir outras persoas fóra das nosas fronteiras e que non se poden queixar.

Desde Fundación do Movemento Cidadán Anti SIDA, traballan porque estes medicamentos cheguen a África, o continente máis afectado pola síndrome de inmunodeficiencia adquirida e que alberga a preto de dúas terceiras partes dos 40,3 millóns de seropositivos no mundo?

Non, desde FUNSIDA promoveuse a creación dunha asociación de loita contra a sida en Ceuta e colabórase coa asociación anti-sida de Marrocos (A.C.L.S.) e esperamos contar con recursos para traballar en varios programas que non se están desenvolvendo por falta de medios e de entendemento coas Administracións.

Como se pode reducir o número de enfermos nesta parte do mundo?

Fundamentalmente reducindo a fame e a intolerancia de culturas. Hai programas puntuais que se deixaron de desenvolver por non ser financiados como o Programa de Intercambio de Xiringas (PIG) e o Plan Preven de Prevención, Sensibilización e repartición de materiais en zonas de Lecer-tempo libre e botellón de mozos. Outros se presentaron sen resposta algunha polas institucións públicas como Cruzamento de camiños-Inmigración, pisos tutelados de presos, formación laboral a mulleres de máis de 45 anos en recursos de FUNSIDA, etc. Son importantes os programas a nivel nacional, pero máis importantes son as asociacións locais e as persoas que os desenvolven. Desde FUNSIDA respéctase e mantense esa autonomía propia de cada asociación local, tentando facilitarlles os medios (materiais e económicos) para que poidan realizar mellor o seu traballo.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións