Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Anna Ferrer, presidenta e directora executiva da Fundación Vicente Ferrer

As nenas indias nacen asumindo que son menos que os nenos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 15 de Marzo de 2014

As súas primeiras palabras son para Vicente Ferrer, “cuxo carisma e especial relación coas persoas fano inigualable”. Anna Ferrer lembra a quen fose o seu compañeiro durante moitos anos, pero acepta que agora sen el, o traballo debe continuar. O seu legado ha de permanecer vivo: “El deixou un equipo cunha gran motivación”. A presidenta e directora executiva da Fundación Vicente Ferrer enxalza nesta entrevista a figura dunha persoa única e subliña o traballo que grazas a el desenvolven a favor das mulleres en India. “A discriminación da muller é tan endémica, que debemos traballar por acabar con ela de maneira transversal”, recalca. Violencia, abusos, desigualdade ou inxustiza son algúns dos elementos que tecen a vida das mulleres a quen atenden: “A India é o cuarto país máis perigoso onde ser muller”. Hai tanto por facer que o traballo non cesa, pero Anna móstrase confiada: “Afortunadamente estanse dando cambios”.

Falar da Fundación Vicente Ferrer é falar do propio Vicente. Que supuxo a súa perda e como se conseguiu manter o seu legado?

“O legado de Vicente Ferrer mantense cada día”El deixou unha estrutura de traballo enorme e un equipo cunha gran motivación. Todos os que traballamos con el sabemos que o seu carisma e a súa especial relación coas persoas fano inigualable. Seguimos traballando porque confiamos no proxecto que construímos xunto a el. A súa perda foi moi sentida por todos porque era algo máis que un xefe. Pero o seu legado mantense cada día con todo o traballo que realizamos e que nos permiten facer os colaboradores coas súas achegas. Estou convencida de que estaría orgulloso dos pasos que deu a Fundación desde a súa marcha.

Preocúpalle que lles consideren unha Fundación que traballa só con mulleres ou precisamente queren ser recoñecidos por iso?

“A discriminación da muller é tan endémica que debemos traballar por acabar con ela de maneira transversal”Traballamos con homes e con mulleres de castes baixas, pero sempre con especial atención a elas, que sofren discriminación de xénero. Por iso, para nós é moi importante o noso sector dedicado en exclusiva á muller, do mesmo xeito que todos os demais (ecoloxía, sanidade, vivenda, persoas con discapacidade e educación), que se implantan tendo moi presente o empoderamiento feminino. A discriminación da muller é tan endémica que debemos traballar por acabar con ela de maneira transversal. Por exemplo, cando construímos unha casa para unha familia que vivía nunha choza, pómola a nome da muller para que sexa da súa propiedade e senta protexida.

Con motivo do Día Internacional da Muller, FVF lembrou que en India, Bangladesh, Timor Oriental, Maldivas, Sri Lanka e Tailandia elas sofren oito veces máis violencia nas relacións de parella que en ningún outro lugar do mundo. Como axudan a combatelo?

A violencia contra as mulleres é endémica. A India é o cuarto país máis perigoso onde ser muller. A educación na igualdade, tanto a adultos como a nenos, é básica para combatela. Ademais, facemos moito traballo de empoderamiento da muller a nivel educativo, económico e social. Despois dunha agresión, é moi importante prestar apoio á vítima para facilitarlle o proceso. Temos casas de acollida nas que se lles dá un fogar de maneira temporal, atención psicolóxica e un acompañamento exhaustivo en todo o proceso de denuncia. Ademais, acoden a talleres da Fundación nos que aprenden un oficio para poder ter ingresos económicos e ser independentes.

O 47% das mulleres indias, case a metade, son obrigadas a contraer matrimonio a partir dos 15 anos e no últimas tres décadas producíronse uns 12 millóns de abortos selectivos de nenas, segundo datos de FVF. Custa pensar en avances, pero percibiunos ou cre que os principais síntomas de discriminación da muller permanecen enrocados?

“Estamos a conseguir que as familias sexan conscientes da importancia de dar educación ás súas fillas”

Son actitudes que forman parte do imaxinario social indio. Afortunadamente estanse dando cambios, estamos a conseguir que as familias sexan conscientes da importancia de dar educación ás súas fillas, de que non interrompan os seus estudos con vodas, nin que promocionen ás súas nenas ao matrimonio nin á maternidade cando non están preparadas nin física nin mentalmente.

Por fortuna esta taxa reduciuse moito en Anantapur, onde traballa a Fundación, e a maioría das mozas casan a partir dos 18 anos, a idade legal para contraer matrimonio. A clave é motivarlles para que cursen ata o último grao no instituto. A Fundación traballa man a man coas organizacións locais para impedir que concierten os matrimonios das súas fillas antes da idade legal. En 2013, conseguimos deter 85 matrimonios infantís, pero sabemos que sen un traballo de sensibilización de moitos anos, a taxa sería moito maior.

Son conscientes as mulleres indias da discriminación que sofren ou o viven con naturalidade, como algo que “é así”?

Cada vez son máis conscientes, pero fixeron falta moitos anos para espertar esa conciencia. A India é unha sociedade profundamente patriarcal. As nenas nacen asumindo que son menos que os nenos. Son as últimas en comer en casa, a prioridade é que estuden eles, saben que son unha carga porque os seus pais terán que pagar dote por elas… A educación é a clave para que sexan autosuficientes e fortes para reivindicar os seus dereitos.

A través da Sociedade cooperativa “De Muller a Muller”, as mulleres do noso país poden colaborar coas mulleres de India. Cal é a repercusión do apoio dunha soa muller española? Que pode conseguir?

Co programa “De Muller a Muller”, cada colaboradora pasa a formar parte dunha Sociedade cooperativa de mulleres en risco de exclusión. A súa achega, 9 euros mensuais, contribúe ao empoderamiento económico dunha desas mulleres rurais, ademais de impulsar o desenvolvemento integral de todo o colectivo. Parte desa contribución utilízase para que a muller abra unha conta bancaria a prazo fixo que xere intereses. Ao cabo do sete anos que dura o programa, as socias indias convértense en propietarias dese capital, co que non só conseguirán gañarse o respecto das súas familias e de toda a comunidade, senón que garantirán a súa seguridade e autonomía no futuro. Elas son quen deciden como e para que empregar eses aforros, co acompañamento e asesoramento continuo da FVF, que as anima a que os invistan en pequenos emprendimientos e negocios e a que sigan aforrando un pouco de diñeiro, como un seguro ante imprevistos ou para usar durante a vellez. Ademais, esta achega tamén se destina a fortalecer o papel da muller na sociedade e a defensa dos seus dereitos.

Coma se apadriñásese unha muller… Segue crendo a FVF no apadriñamento como unha fórmula efectiva para o desenvolvemento das comunidades?

O apadriñamento é a chave a unha nova vida, non só para o apadriñado, senón para toda a súa familia. Con esta achega mensual, ademais de garantir o apoio educativo a nenos e nenas de castes baixas, material escolar e roupa, toda a familia vese con cobertura sanitaria e é unha porta de entrada a outros programas da Fundación, como os programas de empoderamiento da muller en cooperativas ou axudas para os cultivos. O apadriñamento reverte en todos os aspectos da vida e en toda a familia. Non é en balde que moitos adultos que foron os primeiros nenos apadriñados da Fundación lembren aínda o seu número de apadriñado, porque en realidade cambiou o seu destino.

Ese é o obxectivo da cooperación internacional. Como valora a cooperación española con India?

Desde España recibimos un gran apoio das institucións públicas. Debido á grave crise económica que afronta o país, os organismos reduciron a súa axuda a países en desenvolvemento. É comprensible que se dediquen a paliar as novas desigualdades que xorden, pero non teñen que esquecer aos países que máis sofren a pobreza e que máis tempo levan sufríndoa.


Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións