Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Aprender a comunicarse

As persoas con discapacidade intelectual poden adquirir habilidades de comunicación que lles permitan expresar as súas necesidades, opinións e desexos

img_autogestores

“Non podes elixir o mar, cando soamente coñeces un lago”. Esta frase, pronunciada nun encontro recente de persoas con discapacidade intelectual, resume a necesidade que ten este grupo de representarse a si mesmo. Ser o seu propio portavoz. As palabras son un vehículo de comunicación extraordinario cando se ordenan con acerto. Por iso, desde hai 10 anos, FEAPS organiza grupos nos que ensina ás persoas con discapacidade intelectual habilidades de comunicación. “Queremos que falen eles, en lugar de falar por eles”, explican os responsables do programa.

Img autogestores articulo

A comunicación facilita a participación na vida asociativa. Permite ás persoas expresar as súas necesidades, opinións e desexos. Axúdalles a integrarse nun grupo, a participar, debater e tomar decisións sobre aqueles asuntos que lles interesan. Grazas a ela, alcánzase unha maior autonomía persoal e increméntanse as posibilidades de autogestión. Con todo, a comunicación por si soa non é suficiente. Non basta con ter algo que dicir. Hai que saber como dicilo.

“Queremos que falen eles, en lugar de falar por eles”, indican desde FEAPS

Desde 1998, FEAPS (Confederación Española de Organizacións en favor das Persoas con Discapacidade Intelectual) desenvolve o Programa de grupos de autogestores. Nel, ensínanse habilidades de comunicación, técnicas para que as persoas con discapacidade intelectual aprendan a transmitir. “Queremos que falen eles, en lugar de falar por eles. Queremos que teñan voz en todo aquilo que lles incumbe”, explica a responsable do programa, Rosa Pérez Gil.

A iniciativa, que cumpre este ano o seu décimo aniversario, persegue a creación de grupos que se expoñen como “un campo de adestramento”. Neles, homes e mulleres adultos con discapacidade intelectual aprenden a expresarse, apóianse, animan e motivan para ser cada vez máis protagonistas da súa propia vida. En total, en España existen máis de 230 grupos, unhas 2.400 persoas distribuídas por todas as comunidades autónomas, “incluídas Ceuta e Melilla”, concretan desde FEAPS.

Persoa de apoio

A finalidade dos grupos é que todos os seus membros sentan escoitados, aceptados e valorados. Son un espazo aberto de participación no que se espera que cada persoa descubra as súas capacidades, pero tamén as súas limitacións. Para iso, compártense experiencias e cóntase coa axuda dun dinamizador ou persoa de apoio.

Cada grupo conta coa axuda dun dinamizador que ensina a falar e a tomar decisións

Este profesional encárgase de ensinar a falar e instrúe aos membros do grupo na necesidade de decidir por se mesmos “para participar na asociación ou na súa contorna máis próxima”. A persoa de apoio oriéntalles para que poidan expresarse dunha forma adecuada e adopta un papel de conselleiro: escoita atentamente, axuda a facer eleccións e anima a expresar as opinións.

Como se forma un grupo

En principio, calquera persoa con discapacidade intelectual pode formar parte dun grupo de autogestores. Só fai falta que pertenza a algunha das asociacións que integran FEAPS. Está demostrado que o grao de éxito é maior canto maior é tamén o nivel de autonomía, pero a necesidade de máis apoio non impide a aceptación no grupo.

Respecto da estrutura, xeralmente, trátase de equipos mixtos formados por entre 8 e 12 persoas maiores de idade, con necesidades de axuda intermitente ou limitada e que deixan en mans dos membros a decisión de permitir a entrada de novos compañeiros ou compañeiras.

Cada grupo establece os días e a hora de reunión, de acordo á dispoñibilidade de todos os membros e da persoa de apoio

O punto de inflexión é a primeira reunión. É a máis importante. “Hai un antes e un despois de iniciarse no grupo de autogestores, márcase unha diferenza”, afirma Rosa Pérez Gil. Nesta toma de contacto proponse dinámicas de presentacións, se os membros non se coñecen entre si, e anímaselles a expresar o que esperan das sesións. Posteriormente, cada grupo establece os días e a hora de reunión, de acordo á dispoñibilidade de todos os membros, da persoa de apoio e do espazo no que se celebran os encontros.

Outros aspectos que se definen son as normas de funcionamento, tales como o respecto mutuo, quenda de palabra, confidencialidade ou entrada e saída de membros. Tamén se elixe un moderador ou moderadora e un secretario ou secretaria, que se encargan de ordenar a participación nas reunións e tomar notas para a acta da reunión, respectivamente. Trátase, en definitiva, de que os membros do grupo xestionen todo por eles mesmos, para aplicar daquela esta técnica á vida diaria.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións