Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As organizacións humanitarias e as súas limitacións para actuar ante conflitos

Médicos Sen Fronteiras (MSF) constata que as organizacións de axuda humanitaria están a ver cada vez máis limitada a súa capacidade de intervir de forma independente nas poboacións atrapadas en conflito

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 22deMarzode2007

Médicos Sen Fronteiras (MSF)
acaba de presentar un informe de actividades no que pon de manifesto que o respecto polas intervencións humanitarias reduciuse. “Cada vez resulta máis difícil negociar a presenza dos equipos e preservar a seguridade dos proxectos en contornas volátiles”, reza o informe. Resulta preocupante o que MSF vísese obrigada a denunciar reiteradamente a falta de acceso ás poboacións necesitadas debido a obstaculización, cando non acoso, exercidos por actores armados en crises como as de Darfur, Sri Lanka ou Líbano. Hai que ter en conta que a primeira vítima destas estratexias é a poboación, que queda desatendida e sen acceso á atención básica Hai que ter en conta que a primeira vítima destas estratexias é a poboación, que queda desatendida e sen acceso á atención básica.

Esta desconfianza e hostilidade ha ido en aumento porque os traballadores humanitarios son testemuñas incómodas dos abusos e a falta de asistencia, tal e como explican desde a ONG. Pero -din- tamén resultan perigosas as estratexias guiadas por intereses políticos e mediáticos para disfrazar as intervencións militares como axuda humanitaria.

Darfur é o caso máis paradigmático. MSF, que traballa nesta rexión sudanesa desde 2004, viuse obrigada ao longo de 2006 a evacuar os seus proxectos de forma intermitente e a reducir a asistencia ao mínimo debido a continuos incidentes de seguridade derivados non tanto do clima xeneralizado de violencia como dunha dinámica de acoso selectivo, dirixido ás organizacións humanitarias. Desde xullo de 2006, doce traballadores humanitarios foron asasinados e cinco máis permanecen desaparecidos, e en apenas seis meses foron atacadas unha trintena de instalacións das organizacións de axuda. “Nestas circunstancias, chegar ás poboacións necesitadas de axuda de emerxencia é, en moitos casos, imposible”, denuncian.

“Garantir o acceso ás poboacións atrapadas en conflitos debería ser prioritario e con todo non vemos que exista firmeza política neste ámbito”, afirma Aitor Zabalgogeazkoa, Director Xeral de MSF España. “E a responsabilidade non é só dos actores directamente implicados nas crises, senón tamén dos gobernos e organizacións internacionais con capacidade de influencia que non exercen a presión suficiente sobre os que violan as súas responsabilidades coa poboación civil”, revela.

10 millóns de persoas beneficiáronse da axuda de MSF

A Memoria Internacional 2005/06, que recolle as actividades realizadas desde mediados de 2005 ata mediados de 2006 en máis de 65 países, precisa que neste período MSF proporcionou asistencia a 10 millóns de persoas, incluíndo o terremoto de Paquistán, a epidemia de cólera en Angola, a crise nutricional en Níxer, a emerxencia crónica en República Democrática do Congo e a que seguiu sendo a súa maior intervención, Sudán.

Por outra banda, no ámbito médico, MSF expón novos desafíos en relación con enfermidades emerxentes e desnutrición. No primeiro caso, o recente aumento de enfermidades hemorrágicas virales como o Ébola ou o Marburg requiriu respostas moi especializadas e adaptadas aos contextos, nos que a comunicación coa comunidade e a eventual modificación de protocolos de traballo, resultaron esenciais. En materia de desnutrición, as leccións aprendidas han ido na liña de utilización de novos produtos terapéuticos e estratexias de tratamento ambulatorio.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións