Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Atención sanitaria ás persoas sen fogar

O 66% das persoas que viven na rúa non teñen acceso ao sistema de saúde e, na metade dos casos, a cobertura sanitaria que reciben é deficiente

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 25deNovembrode2007

Case sete de cada dez persoas que viven na rúa non teñen acceso ao sistema de saúde. A única vía pola que acceden á atención sanitaria é o servizo de urxencias dun hospital. A deterioración física e psíquica que padece gran parte das “persoas sen teito” é tanto una causa como una consecuencia da vida na rúa. Con todo, aínda que esta circunstancia parece constatada, as solucións paira remediala son escasas. Algunhas organizacións e centros que atenden a este grupo dispoñen de unidades móbiles ou profesionais médicos que percorren as rúas paira prestar una atención personalizada, pero reclaman a implicación de todos os sectores sociais paira derrubar as barreiras de acceso á cobertura sanitaria, que é un dereito de todos os cidadáns e cidadás. Entre outras cousas, piden horarios máis flexibles na atención médica e un incremento dos espazos de recuperación das persoas convalecentes.

Enfermidades máis frecuentes entre as persoas sen teito

Os problemas de saúde poden ser una causa de exclusión ou un efecto da mesma. Estímase que na Unión Europea hai uns 3 millóns de persoas sen fogar e outros 15 millóns que habitan en vivendas precarias. Delas, case sete de cada dez (66%) non teñen acceso ao sistema sanitario e, na metade dos casos (51%), a atención médica que reciben é deficiente. Así o destacan os organizadores do Día dos Sen Teito -que se celebra hoxe-, quen elixiron como lema “Por unha saúde digna paira todos”. O obxectivo é chamar a atención sobre a situación de vulnerabilidade das persoas que viven na rúa ou en infravivendas. “O que estamos a reclamar non é o dereito á saúde, que é un dereito recoñecido na Constitución, senón o acceso á saúde”, aclara o responsable do programa Acodes sen Fogar de Cáritas Española, Sergio Barciela.

/imgs/2007/11/art2.jpg

Segundo os datos da Campaña Sen Teito, quen carecen dun fogar ven reducida a súa esperanza media de vida en 20 anos, con respecto ao resto da poboación. No entanto, o acceso ao sistema de saúde non está garantido nin paira quen carecen dun espazo físico paira vivir ou dormen en albergues nocturnos (persoas sen teito), nin paira quen teñen un aloxamento pero, por razóns económicas ou outras barreiras sociais, non conseguen que este obteña o cualificativo de “digno” (persoas sen fogar). “O auténtico problema que denunciamos é a exclusión social residencial. As persoas sen fogar viven una auténtica negación do dereito á saúde. Teñen 50 veces máis problemas de saúde que o resto e este é un dato moi preocupante”, precisa Barciela.

En España, a saúde é un dereito básico desenvolvido na Lei Xeral de Sanidade de 1986. Por tanto, todas as persoas deben ter garantido este dereito, que a Organización Mundial da Saúde (OMS) define como un “estado completo de benestar físico, mental e social, e non soamente a ausencia de doenza ou enfermidade”. Esta definición implica que todas as necesidades sanitarias das persoas deben estar cubertas, así como a universalidade, gratuidade e acceso ao sistema de saúde. “Con todo, o estado de saúde nos fogares que se atopan en situación de pobreza é malo (30, 8%) e moi malo (32%)”, denuncian os impulsores da Campaña Sen Teito.

Problemas de saúde física, abuso de sustancias e problemas de saúde mental

En canto ás enfermidades que padecen as persoas sen teito e sen fogar, estas relaciónanse con problemas de saúde física, abuso de sustancias e problemas de saúde mental. No primeiro caso, considérase que este grupo sofre entre 2 e 50 veces máis problemas de saúde físicos que a poboación en xeral. Os máis frecuentes son: feridas non tratadas (úlceras), lesións físicas, enfermidades respiratorias (bronquites, asma), da pel (pediculosis e sarna), de ósos, cardíacas, problemas dentais e de pés.

As persoas sen fogar ven reducida a súa esperanza media de vida en 20 anos, con respecto ao resto da poboación

Respecto ao abuso de sustancias, o consumo de alcol (40,8%) é un dos que máis preocupa, posto que as consecuencias que carrexa son enfermidades tan graves como hepatites, cirrosis alcohólica e pancreatitis alcohólica. Mesmo, aumenta o risco de padecer tuberculose e hepatite. Ademais, o 41,5% consumiu algunha vez drogas, especialmente, marihuana (48,5%) e cocaína (19,4%). A heroína, considerada tradicionalmente una “droga marxinal” é consumida por un 5,8% das persoas que viven na rúa. Por último, os problemas de saúde mental afectan a entre un 25% e un 35% das persoas sen fogar. A taxa de prevalencia é case o dobre entre as mulleres e as enfermidades máis comúns son esquizofrenia, trastornos de personalidade, depresión e dificultades de aprendizaxe.

Os hábitos e condicións de vida do denominado “sinhogarismo” adoitan implicar una dieta deficiente, pouco descanso, falta de aloxamento e de hixiene, o que debilita o organismo e expón ás persoas a un maior número de focos de infección. A estigmatización, a discriminación, as agresións que padecen na rúa, o desemprego e a dependencia de sustancias son outras circunstancias que agravan a súa situación e aumentan a incidencia de enfermidades, maior nas mulleres (49,8%) que nos homes (36,4%).

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións