Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Beneficios da arte en persoas con discapacidade

A pintura, a danza ou o teatro son unha excelente ferramenta de comunicación que favorece a integración

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 19 de Febreiro de 2008
img_la chica

A arte é un magnífico vehículo de expresión. Permite desenvolver a imaxinación, potencia a autonomía e favorece a integración. Os seus beneficios son indiscutibles e, por iso, aprovéitanse para mellorar a calidade de vida das persoas con discapacidade.

A creatividade artística é un ben común. En maior ou menor medida, todas as persoas son capaces de desenvolvela se atopan a contorna adecuada. A Asociación Cultural Capacit@rte é unha das entidades pioneiras neste campo. O seu obxectivo é potenciar a creatividade para mellorar a saúde “na medida do posible”. “Está comprobado que a saúde das persoas mellora cando os seus traballos se expoñen en galerías e, dalgunha maneira, o seu esforzo vese recoñecido”, subliña Víctor López, director de Capacit@rte.

Esta asociación organiza talleres de pintura, fotografía, artes escénicas, cerámica, escultura ou música, aos que acoden persoas con e sen discapacidade. Desta maneira, facilítase tamén a integración social a través da arte, xa que cada persoa “achega a súa axuda, ilusión e coñecementos”. “Esta achega é moi enriquecedora, o contacto directo fai que os alumnos poidan establecer relacións que, de forma gradual, conseguen unha plena integración”, explican na entidade.

“A saúde das persoas mellora cando os seus traballos se expoñen en galerías e, dalgunha maneira, o seu esforzo vese recoñecido”

As persoas que acoden á asociación comparten inquietudes artísticas ou creativas, pero ademais presentan, na súa maioría, algunha dificultade mental de natureza crónica ou transitoria. Non é necesario ter unhas aptitudes ou habilidades específicas. Realízanse actividades con artistas, persoas interesadas, familiares, amigos e, en xeral, con todos aqueles que teñen interese na creatividade, a arte e a cultura. O fin último é atender, a través da arte, a demanda de actividades de lecer e tempo libre.

Profesionalización

A arte pode ser entendido como terapia ou como educación artística. Polo menos, esta é a aspiración da Fundación Igualarche. Segundo explica a súa presidenta, Cristina Lago, o obxectivo é que “se empecen a valorar as potencialidades da persoa, non a súa cociente intelectual”. Búscase que a expresión artística convértase nunha saída profesional, en lugar dunha terapia, para as persoas con discapacidade. “Hai que empezar a entender que a arte forma parte da súa vida”, precisa Lago.

“Teñen que empezar a valorarse as potencialidades da persoa, non a súa cociente intelectual”

A Fundación Igualarche traballa con persoas que teñen necesidades educativas especiais ou algunha discapacidade. Os alumnos e alumnas teñen “entre 2 e 50 anos”. Organízanse grupos por idades, búscase unha metodoloxía adecuada para cada grupo e adáptanse os materiais ás súas necesidades, de maneira que poidan vivir a plenitude da arte. Hai talleres de canto, baile, expresión corporal e teatral, educación musical e expresión plástica. Os alumnos e alumnas pasan por todas estas disciplinas antes de decidirse por unha.

En total, a formación dura varios anos, polo que o obxectivo é que a Fundación sexa recoñecida como escola artística para que quen acoden a ela poidan obter un título ou formar unha compañía profesional. En definitiva, trátase de que a arte emocione e non deixe indiferente a ninguén, “pero pola arte en si mesmo, non porque o realizan persoas cunha discapacidade”, recalca Cristina Lago. “Hai persoas que non poden tocar coa man, pero tocan co queixo ou cun pé e fan música igual”, engade.

Síndrome de down

As persoas con síndrome de down teñen un don especial para a arte. Sobre todo, destacan en danza e en pintura. Os seus debuxos caracterízanse por cores moi brillantes e liñas simples, mentres que no baile “non son Nureyev, pero o resultado é moi satisfactorio”, apunta Víctor Ruiz, responsable de Arte Down. Coas súas propias singularidades, conforman todo un universo artístico.

As persoas con síndrome de down pintan o que ven, tal e como o ven. As súas creacións son directas, moi emocionais e positivas. Mesmo algunhas atoparon unha saída laboral a través da arte. “Varias empresas xa nos compraron algúns cadros”, revela Ruiz. A finalidade é manterse neste camiño para que as vendas sexan unha fonte importante de motivación, que mellore as posibilidades de inserción laboral.

Os cadros que pintan as persoas con síndrome de down permítenlles expresarse mediante a súa creatividade e expresividade “porque viven moito tempo incomunicados”. Ademais, a Fundación Síndrome de Down de Madrid organiza clases de bailes de salón, cursos de pintura, literatura e manexo de computador para fomentar a socialización e que aprendan a navegar por Internet, por exemplo, “como calquera outra persoa”. Trátase de ocupar o seu tempo de maneira útil e facilitarlles o acceso a aquelas disciplinas que máis lles gustan.

“Creamos un novo estilo: a arte down”

Neste sentido, o teatro é unha arte polo que senten “verdadeira fascinación”, segundo Ruiz. Atráelles o recoñecemento social, a presenza do público e os aplausos, pero ademais anímalles a pór a proba a súa capacidade de esforzo. Aínda que lles custa máis memorizar, saben potenciar con mestría outras capacidades. “Creamos un novo estilo: a arte down”, conclúe Ruiz.

Contactos:

  • Asociación Cultural Capacit@rte 950 082 010
  • Fundación Igualarche 986 117 370
  • Fundación Síndrome Down de Madrid 913 105 364
  • Arte Down www.artedown.com

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións