Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Economía solidaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Canto diñeiro invisten as administracións públicas na infancia?

Identificar a contía dese gasto permite reflexionar sobre a importancia de investir en infancia como base dun desenvolvemento sustentable

UN040626 Imaxe: UN040626

A Convención sobre os Dereitos do Neno (1989) implica o recoñecemento legal por parte de todos os Estados de garantir o cumprimento dos dereitos da infancia; uns dereitos cuxa execución debe quedar reflectida nos orzamentos das administracións públicas. A pesar diso, os avances neste campo son escasos. No caso do noso país, en 2018 o Comité dos Dereitos do Neno recomendou realizar a avaliación de orzamentos, especificar as partidas destinadas a infancia e garantir a protección desas partidas en situacións de crise económica.

Como saber canto diñeiro público invístese na infancia

En xeral, a recomendación do Comité dos Dereitos do Neno non se contempla na elaboración dos orzamentos das administracións públicas. Por iso, desde UNICEF avánzase coa elaboración dunha metodoloxía que permite analizar os orzamentos e finanzas públicas en clave de infancia, identificando as partidas esenciais, o importe asignado a infancia e a maior ou menor orientación do gasto orzamentario cara aos dereitos dos nenos e as nenas. Hai que sinalar que o obxectivo da ferramenta non é medir o impacto que o gasto orzamentario ten sobre os nenos e nenas, senón identificar que cantidade destínase a infancia.

Esta metodoloxía de medición orzamentaria susténtase en catro elementos crave:

📌 1. Considérase “infancia” á poboación menor de 18 anos.

📌 2. O “programa” é a unidade de análise. Este é o elemento crave paira a aplicación da metodoloxía. En xeral, tómase o conxunto do programa como a unidade básica de análise paira a clasificación do seu gasto segundo os criterios que se decidan, por exemplo, ao redor da chamada “denominación funcional”. Paira iso realízase unha análise detallada e pormenorizada de diferentes elementos (chamados denominacións funcionais). Un exemplo sería a denominación funcional “Parques, xardíns e infraestruturas verdes”.

📌 3. A consideración do conxunto do gasto do orzamento sobre a base do criterio de execución do gasto. Só existen unhas partidas que a metodoloxía non considera como son as transferencias internas, a variación de activos e pasivos financeiros e as transferencias a outras administracións públicas e ao exterior, xa que o gasto se signa á administración que o executa. A diferenza doutras metodoloxías nas que só se considera o gasto denominado “social”, esta perspectiva ten en conta o conxunto do gasto.

📌 4. Un criterio que clasifica os gastos nunha tipoloxía a través da cal determinar que parte está orientada a infancia. Estes tipos de gasto son os seguintes:

  • a. Os que requiren a presenza de menores ou actividades relacionadas especificamente con nenos e nenas, pero non de adultos. Exemplo: os gastos en educación infantil. Neste caso, o 100 % do gasto considérase destinado a infancia.
  • b. Os que requiren a presenza de adultos. Exemplo: pensións de xubilación ou educación de persoas adultas. Este gasto non se considera destinado a infancia.
  • c. Os que requiren a presenza de adultos e de nenos. Exemplo: programas de apoio á familia. Neste caso, o gasto a infancia asígnase segundo o peso da infancia nese colectivo particular.
  • d. Aqueles paira cuxo beneficio non son imprescindibles ningún dos grupos (nenos e adultos) e diríxese á poboación total á que se refire o orzamento (Xeral). Un exemplo son os gastos no medio ambiente. Son os denominados “bens públicos”. Neste caso, o gasto destinado a infancia asígnase segundo o seu peso na poboación total, que, polo xeral, rolda o 15-20 %.
  • e. Aqueles paira cuxo beneficio non son imprescindibles ningún dos grupos e diríxese a un determinado colectivo. Un exemplo son os programas de políticas activas de emprego (16-64 anos). Neste caso, é un ben público paira aqueles que forman parte da poboación activa. Así, o gasto destinado a infancia asígnase segundo o peso da infancia nese segmento. No caso das políticas activas de emprego, a poboación activa menor de idade en Euskadi rolda o 0,53 %, polo que sería leste a porcentaxe de gasto destinado a infancia.

Como resultado desta clasificación, a metodoloxía identifica os seguintes elementos:

  • 1. O gasto estrito en infancia. Inclúe o gasto que está orientado a infancia con independencia doutros factores (gasto a+c). Esta tipoloxía é clave dado que a súa relevancia marca o esforzo orientado a infancia no deseño dos orzamentos.
  • 2. O gasto ampliado en infancia. Incorpora o gasto que está orientado a infancia engadindo aquel que se destina a infancia en función do seu peso en determinados segmentos da poboación (gasto a+c+e).
  • 3. O gasto total en infancia. Inclúe a totalidade do gasto destinado a infancia (gasto a+c+d+e). Así mesmo, a identificación e cuantificación do gasto en infancia leva a cabo tamén segundo os dereitos da infancia (de acordo á Convención sobre os Dereitos do Neno). Estes dereitos agrúpanse en catro conglomerados (supervivencia, desenvolvemento, protección e participación) divididos, á súa vez, en distintas categorías (alimentación, vivenda, saúde, etc.).

Análise dos gastos fiscais

Ademais do orzamento de gastos, a metodoloxía tamén incorpora na análise os chamados “gastos fiscais”, que é a diminución de ingresos tributarios como consecuencia da existencia de incentivos fiscais orientados ao logro de determinados obxectivos de política económica e social. Neste sentido, algunhas políticas orientadas a infancia se implementan a través de incentivos ou deducións fiscais, polo que é imprescindible coñecer que parte deles está destinada a infancia.

Estes resultados serven non só paira identificar a contía de gasto en infancia e pola en valor, senón que tamén representan una oportunidade paira reflexionar sobre a importancia de investir en infancia como base dun desenvolvemento sustentable.

Desde UNICEF anímase ás administracións públicas a que implementen esta metodoloxía e coñezan que investimento realizan en infancia paira abordar as posibles brechas existentes, fomentar a participación social paira a inclusión dos dereitos de nenos e nenas nos orzamentos e protexer o gasto ou, máis ben, o investimento en infancia en momentos de recortes no gasto público.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións