Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Comedores sociais

O seu bo funcionamento depende do voluntariado

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14deXaneirode2003

Vontade e ganas de traballar. Estes son os únicos requisitos que as diversas asociacións e organizacións sociais esixen paira formar parte do seu equipo de voluntarios. En España o número de necesitados segue crecendo, por esta razón desde as asociacións benéficas e diversos organismos sociais, trabállase duro paira habilitar os chamados comedores sociais. A eles acoden persoas con poucos recursos paira comer quente ao mediodía ou á noite. Grazas aos centos de voluntarios que traballan desinteresadamente, na actualidade, moitos destes centros proporcionan una asistencia máis global. As comidas compleméntanse con servizos de lavandaría, aseos e duchas, apoio, seguimento e reinserción. Una labor imposible de levar a cabo sen o esforzo do voluntariado.

Os comedores amplían os seus servizos

Segundo un informe de Cáritas e a Fundación Foessa, en España conviven uns 30.000 ‘sen teito’. Detrás dese número áchanse persoas marcadas pola pobreza, falta de oportunidades, circunstancias adversas ou mala sorte sen máis, que lles obrigan a malvivir sen residencia habitual e en condicións sumamente precarias. Estímase que en España hai máis de 8 millóns e medio de persoas que sobreviven con menos da metade da renda media per cápita. Uns 85.000 fogares, máis de 500.000 persoas, están sumidos no que os especialistas denominan a “pobreza extrema”, isto é, dispoñen de menos do 15% da renda media per cápita.

Si a esta cifra sumámoslle as dificultades dos cada vez máis numerosos inmigrantes que acoden ao noso país en busca dunha oportunidade, non é de estrañar que os servizos sociais institucionais reciban de bo grado a axuda das entidades benéficas.

Os comedores sociais, outrora limitados á ración diaria de sopa quente, traballan en ampliar os seus labores. A maior parte dos comedores que funcionan en España ofrecen una atención cada vez máis integral aos necesitados. O seu financiamento procede da variada colaboración a través de organizacións como Cáritas e diversas congregaciones relixiosas.

Os requisitos que precisan as diversas organizacións paira admitir voluntarios son simples. Os seus labores, variadas. Servir comida, recoller pratos, cociñar nalgúns casos, ocuparse do roupeiro noutros, pero sobre todo, estar en disposición de dedicar tempo e esforzo a persoas necesitadas de ‘calor humana’. “Pedimos estabilidade, una motivación real paira axudar aos demais, en definitiva, botar una man”, afirma Borja Agirre, traballador social a cargo do comedor da Congregación Apostólicas do Corazón de María (-c/ Manuel Allende, 10, Bilbao-), que serve comidas entre as 12.30 e 13.30. Este centro tamén dispón de sala de estar onde sentar, ler o xornal ou ver a televisión. Borja pensa que os motivos persoais que conducen ao voluntario a prestar a súa axuda deberían quedar nun segundo plano.

Con todo José Antonio Lizarralde, responsable de Aterpe (-c/ Elvira Zipitria, 1, na Parte Vella de San Sebastián-), centro de día que abre a diario as súas portas paira asistir a unhas sesenta persoas grazas a un centenar de voluntarios, está convencido de que o contacto con estas persoas é moi positivo paira o propio voluntariado. “Vaiche transformando. Estas persoas están a vivir na exclusión porque esta sociedade enferma xera persoas que foron rompendo con ela. É fácil darse conta de que é o que non tes que facer, e apréndese a consentir os teus lazos, a túa contorna. Valórase máis todo o que che rodea e dásche conta da sorte que tiveches”, explica o responsable.

Respecto ao perfil deste voluntariado, que tanto achega e á súa vez recibe, pódese dicir que até hai pouco eran sobre todo mulleres maiores, vinculadas durante moitos anos a institucións benéficas, e cunha forte motivación relixiosa. Con todo, cada vez hai participan máis novos nestas tarefas. “Imos a colexios a convidarlles, veñen estudantes de Educación Social, individualmente ou en grupo”, asegura Borja.

Tamén colaboran prexubilados con tempo libre paira servir aos demais. “Somos moita xente neste barco”, afirma Lizarralde. Por iso é fundamental a coordinación e comprometerse en serio”. Nalgúns sitios organízanse quendas, e noutros os voluntarios responsabilízanse de acudir varios días fixos á semana, segundo a súa dispoñibilidade. Non adoita haber problemas de convivencia, e os responsables dos servizos poden expulsar a aqueles que a alteren, de modo que os voluntarios en poucas ocasións enfrontaranse a situacións violentas.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións