Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Economía solidaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Comedores sociais, unha opción cada vez máis demandada

Administracións públicas e institucións benéficas dispoñen de comedores para que as persoas con problemas económicos poidan xantar todos os días de forma gratuíta

Os comedores sociais abren as súas portas a todos. Ata hai uns anos, os usuarios habituais eran persoas en risco de exclusión social, pero agora son frecuentes tamén quen se quedaron sen emprego e, mesmo, familias enteiras con graves problemas económicos. O último informe de Eroski Consumer sobre Cidades e exclusión social contén unha táboa comparativa con información achegada polos concellos sobre número de comedores e comidas, prazas, servizos dispoñibles e prezo. Xestionados por institucións públicas ou ONG, o seu fin é conseguir que todos os cidadáns coman, polo menos, un prato quente cada día. Nalgúns centros, mesmo, entrégase roupa ás persoas máis necesitadas e préstanse servizos sanitarios e asesoramento para axudar a saír desta situación.

Img comedor social articuloImagen: Rubén García Blázquez

“En España todos poden comer”. Este é a mensaxe que lanzan os organismos e entidades encargados de comedores sociais para atender as necesidades das persoas en situación de exclusión social, a quen se uniron nos últimos anos os miles de desempregados que non poden beneficiarse de axudas familiares. As repercusións da crise económica han cambiado o perfil do demandante destes comedores económicos. “Xa non veñen só as persoas en situación de exclusión social ou inmigrantes sen recursos económicos, senón que son moitas as familias que demandan un prato quente debido aos seus graves problemas contables”, afirman desde o comedor das Fillas da Caridade no centro de Madrid.

O incremento da taxa de desemprego, os problemas para pagar a hipoteca cada mes ou a ausencia de vínculos familiares son as principais causas que favoreceron o incremento da demanda deste servizo social, activado nas principais poboacións españolas. Cada vez é máis elevado o número de persoas estranxeiras e desempregadas, así como maiores con pensión non contributiva, que acoden a estes comedores para destinar ao pago do aloxamento o aforro nos gastos de comida, tal como explica Concepción Dancausa, delegada de Familia e Servizo Sociais do Concello de Madrid.

Cada vez é maior o número de persoas estranxeiras e desempregadas que acoden, así como maiores con pensión non contributiva

Avalan esta constatación os datos que manexa Cáritas Española no seu último informe sobre os efectos da crise económica nos indicadores de pobreza e exclusión social, realizado no segundo semestre de 2010. Este estudo revela que máis de nove millóns de persoas viven en situación de pobreza en España, ao non superar os seus ingresos os 6.000 euros anuais. Tamén se pon de manifesto que en 2007 o 34,9% da poboación estaba en situación de integración precaria, mentres que a finais de 2009 a cifra disparouse ata o 46,3%. En dous anos, o nivel de poboación en situación de pobreza moderada pasou do 16% ao 19,6%.

Entre os grupos sociais máis afectados pola crise, figuran as mulleres. Esta enquisa confirma que nos dous últimos anos acentuouse o perfil feminino relacionado coa exclusión social, en especial nalgunhas das súas formas máis severas, e afectou tamén aos fogares máis novos, aos inmigrantes, aos fogares con persoas dependentes e aos núcleos familiares vinculados a contornas xeográficas ou urbanas máis deteriorados.

Oferta de servizos sociais

As persoas que necesiten dirixirse aos comedores sociais poden solicitar esta axuda tanto en dependencias oficiais como privadas e de carácter relixioso, aínda que con pequenas variacións. A xestión destes centros corre a cargo das Administracións públicas, sobre todo concellos, ademais de ONG , fundacións, asociacións benéficas e entidades relixiosas, como Cáritas española, Franciscanos, San Vicente de Paúl e Fillas da Caridade, entre outras. A través destas canles solidarias, as persoas con graves problemas económicos poden cubrir as necesidades de alimentación máis elementais.

Nalgúns centros entrégase tamén de maneira gratuíta roupa de segunda man en bo estado e cóntase con servizos sanitarios e médicos para primeiras necesidades, ademais de traballadores sociais cuxo obxectivo prioritario é axudar ás persoas que acoden todos os días, por medio de información e asesoramento, a superar esta situación. En todos os casos, repártense comidas grazas aos alimentos doados por empresas de distribución, doantes particulares, restaurantes e bancos de alimentos, sen que falten tampouco as axudas oficiais por parte da Administración municipal, en forma de subvencións económicas para os centros privados e a ONG.

O Plan de Actuación fronte á crise de Cáritas ideou, ademais, unha modalidade de comedor económico que expón a posibilidade de que algunhas familias “leven os menús aos seus domicilios nuns recipientes adecuados”. A súa idea é proporcionar “un menú completo de calidade en condicións dignas”, crear un espazo de encontro entre persoas e de conexión co sistema de servizos sociais, e apoiar procesos individuais de mellora de persoas en situación de vulnerabilidade, explica Cáritas Diocesana de Bilbao.

Requisitos

Os requisitos para acceder a estes centros sociais non son os mesmos en todos os casos. Mentres nas entidades relixiosas o seu acceso é libre e sen ningunha restrición, os centros que dependen dos servizos sociais das comunidades autónomas ou concellos esixen a presentación dun carné no que figure que o beneficiario cumpre cunha serie de requisitos básicos: ser maior de 18 anos, dispor de ingresos inferiores á Renda de Garantía de Ingresos e aceptar as normas de funcionamento dos comedores. Outros esixen estar empadroado no municipio onde se presta o servizo e nos comedores de Cáritas pódese solicitar un cartón facilitado ás persoas derivadas desde os equipos de acollida da organización ou desde os servizos sociais de base municipais.

Mentres nalgunhas entidades o acceso é libre, outras esixen acreditar a condición de necesidade

É posible rexeitar aos demandantes que mostren algunha adicción ao alcol ou sustancias tóxicas. Para evitar estes contratempos, os demandantes deberán cumprimentar previamente unha solicitude para acceder ás instalacións, facilitada en concellos, barrios ou centros sociais. Esta deberá complementarse cunha fotocopia do DNI, unha fotografía e un xustificante que acredite que se é beneficiario da pensión ou que se está en situación de desemprego. Outro tipo de comedores son os destinados ás persoas maiores de 65 anos ou pensionistas que superen os 60, que neste caso deberán acreditar a súa condición a través do DNI.

En calquera dos casos, as normas poden variar dun centro a outro en función da súa natureza e localización xeográfica, aínda que na maioría repártense o tres comidas diarias. Outros tantos se centran só no xantar. No entanto, todos coinciden nunha oferta gastronómica que consta de 2 ou 3 pratos, sobremesa, pan e bebida (auga ou viño). Iso si, os horarios de acceso son moi ríxidos e é frecuente que os demandantes poidan pasar varios minutos na cola de espera, aínda que en ocasións exponse varias quendas para atender a un maior número de persoas, grazas á axuda de persoal voluntario, que comparte tarefas con persoal remunerado.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións