Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Como loitar contra a desnutrición infantil

No Día Mundial da Nutrición non convén esquecerse dos 161 millóns de nenos menores de cinco anos que padecen desnutrición crónica
Por Esther Camuñas 27 de Maio de 2016
Img desnutricion

O Día Mundial da Nutrición celébrase o 28 de maio e ten por obxectivo xerar conciencia sobre o importante que é alimentarse ben. Pero nesta xornada tamén convén tomar conciencia da realidade que existe no mundo e pór de manifesto que aínda queda un longo camiño que percorrer en canto á loita contra a desnutrición. Avanzouse no tratamento e a posta en marcha de protocolos, pero aínda segue sendo a causa de morte de 3,1 millóns de nenos cada ano. Neste artigo exponse cifras alarmantes sobre a desnutrición e os tipos de desnutrición que existen, pero tamén se aborda como seguir loitando contra ela.

A desnutrición en cifras

Segundo UNICEF, no mundo hai 161 millóns de nenos menores de cinco anos con desnutrición crónica e 51 millóns con desnutrición aguda, dos cales 17 millóns teñen desnutrición aguda grave que pode pór en perigo a súa vida.

Só un de cada dez nenos desnutridos ten acceso ao tratamento nutricional que podería salvar a súa vida

Un terzo de todos eses pequenos están no África Subsahariana, xunto con India e Bangladesh (Asia). É significativo o caso de Guatemala (América Latina), onde a desnutrición alcanza ao 40%, do mesmo xeito que ocorre en Níxer (África), onde catro de cada dez nenos teñen desnutrición crónica.

O 8% dos nenos morren antes de cumprir o cinco anos por causa directa da desnutrición aguda grave ou por outras enfermidades como a malaria, a pneumonía ou a diarrea, ante as que teñen menos recursos e defensas para superalas.

Aínda que a porcentaxe de menores que accede a tratamentos nutricionais é o dobre que fai tres anos, segue sendo só un de cada dez nenos desnutridos. Con todo, en orzamento suporía un 3% do PIB mundial.

 

Como loitar contra a desnutrición infantil

A loita contra a desnutrición é un labor e un reto para todos, como se mostra nas seguintes propostas para combater a desnutrición.

  • Concienciación e sensibilización. Dar a coñecer esta realidade, como seguen facendo as ONG, é un primeiro punto de partida para facer chegar á cidadanía que a desnutrición e a fame seguen sendo unha realidade. Xa non ven imaxes como as publicadas na BBC en 1984 coa tremenda fame negra en Etiopía, pero non se pode facer oídos xordos e seguir pechando os ollos ante os 161 millóns de pequenos con desnutrición crónica.
  • Axilizar os protocolos de actuación e aumentar a cobertura. Fai máis de dez anos a todos os nenos con desnutrición aguda severa hospitalizábaselles, pero desde 2006-2007 empezóuselles a tratar nos ambulatorios. Ante a cantidade de casos coa gran crise de Sahel en 2005, comprobouse que era factible intervir sobre o terreo. Con todo, necesítase avanzar e axilizar os protocolos para que o tratamento, que é complexo, poida ser fornecido por outros profesionais que non sexan médicos e enfermeiros. Desta forma poderase intervir máis lonxe.
  • Tratamentos con alimentos terapéuticos preparados. Hoxe día só un de cada dez menores desnutridos ten acceso ao tratamento nutricional que podería salvar a súa vida en caso de desnutrición aguda severa. Trátase dun alimento a base de manteiga de cacahuete, leite e vitaminas que garante a recuperación no 80% dos casos. Un tratamento nutricional só custa 40 euros.
  • Auga e saneamento. O problema non é só comer ben e comer suficiente. Por iso, o saneamento e o acceso a auga potable son esenciais. En xeral, as persoas que sofren desnutrición están en contornas onde o alimento é insuficiente, o saneamento deficiente, a auga non é potable e as infeccións transmitidas por parásitos e inxestión de contaminantes químicos converten esta situación nun círculo vicioso.
  • Sen fondos non hai avances. Séguese necesitando o apoio de socios e doantes que coas súas achegas axuden a seguir tratando a desnutrición aguda, previla e intervir na seguridade alimentaria, o acceso á auga, o saneamento e hixiene. Grazas ás doazóns, moitas organizacións que traballan para combater a fame están a estender os seus programas de saúde, ampliando estruturas, avaliando as necesidades nutricionais e investigando na prevención e tratamentos. Nesa tarefa están, entre outras, Acción contra a fame, UNICEF, Save the Children, Axuda en Acción, Médicos sen Fronteiras ou Anesvad.
  • Mellorar a alimentación da nai. É esencial durante o embarazo e a lactación que as nais consuman máis calorías e proteínas que lles axuden a producir máis leite. Por iso, en momentos de escaseza alimentaria hai que dar preferencia ás mulleres embarazadas e aos menores. É importante intervir nos primeiros 1.000 días de vida, desde o embarazo aos dous anos e, por tanto, hai que pensar en intervencións máis holísticas que involucren aos fogares, as comunidades e o desenvolvemento de todo o sistema do país.
  • Glosario da desnutrición

    Desnutrición. Resultado da inxesta insuficiente de alimentos adecuados, atención inadecuada e enfermidades infecciosas.

    Desnutrición crónica. Supón un atraso no crecemento e é unha desnutrición que non se pode tratar. Os menores que a padecen enferman con máis facilidade e teñen máis dificultades de aprendizaxe.

    Desnutrición aguda. É máis grave que a desnutrición crónica pero máis puntual e pódese tratar. Débese á falta de alimento nun momento puntual, por exemplo durante unha seca. A desnutrición aguda pode ser grave ou moderada.

    Desnutrición aguda moderada. O peso en relación coa altura é significativamente inferior á media (entre menos dúas e menos tres desviacións estándar).

    Desnutrición aguda grave. O peso en relación coa altura é gravemente inferior á media (por baixo de tres desviacións estándar). A falta de nutrientes provoca a perda de apetito nos nenos que non comen, a delgadez é visible e causa hinchazón do estómago.