Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como se conseguirían os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio?

Nacións Unidas apela ao compromiso a longo prazo de todos os países para cumprir os ODM en 2015

África é a primeira en algo e esta vez parece positivo. Un informe de Nacións Unidas asegura que, ata o momento, logrou os maiores avances para conseguir os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio (ODM). A súa posición de partida quedaba moito máis atrás que a doutros continentes e tivo tempo, polo menos, para acurtar distancias. As taxas máis alarmantes comparten morada nos seus dominios. Conflitos, fame, alta taxa de mortalidade infantil, enfermidades ou pobreza están censadas no continente, aínda que a preocupación rodea a todo o planeta porque en cada recuncho hai marxe de mellora. Necesítanse investimentos millonarios para obter os avances esixidos para o ano 2015, pero en metade do camiño, a escasos meses de que o mundo se examine a si mesmo no cume de Nova York do 20 ao 22 de setembro, Nacións Unidas pono máis fácil: o compromiso a longo prazo dos países comprometidos cos ODM é a clave para alcanzalos.

Se en 2007 a ONG mostrábanse pesimistas respecto da consecución dos ODM en 2015, hoxe este panorama cambiou e empézase a expor a posibilidade de conseguilos, polo menos, en determinados ámbitos. Nacións Unidas asegura que é cuestión de compromiso e un informe que acaba de publicar concede, ademais, espazo para a esperanza: os países máis pobres de África, en peor situación de partida, lograron os maiores avances desde 1995.

En cinco anos, a metade do continente podería reducir a pobreza extrema á metade. Aumentaron as súas posibilidades desde a creación dos ODM e o acordo duns obxectivos que, aínda que parecían ambiciosos, eran un acordo de mínimos para garantir un mundo máis xusto e equitativo. Os progresos dos países de ingresos baixos e medios son patentes. A universalización da educación primaria e a redución das taxas de mortalidade infantil lograron os maiores éxitos.

Obxectivo 1. Erradicar a pobreza extrema e a fame.

O informe de Nacións Unidas asegura que a crise económica mundial retardou este progreso, pero non o detivo. Se en 1990 había un total de 1.800 millóns de persoas que vivían con menos de 1,25 dólares ao día, en 2005 esta cifra caeu ata 1.400 millóns. A taxa de pobreza pasou do 46% ao 27%. O obxectivo agora é manterse e que para 2015 chéguese a un índice de pobreza do 15%. Serían 920 millóns de persoas quen formarían esta bolsa, pero conseguiuse reducir á metade a cifra inicial. O Banco Mundial estima en 50 millóns o número de persoas que empeorou a súa situación a consecuencia da crise e vive en pobreza extrema. As persoas con empregos considerados “vulnerables”, sen acordos formais de traballo, son as máis afectadas. As estatísticas benefician a Asia oriental, co “crecemento máis rápido e a redución máis pronunciada da pobreza”. A taxa de pobreza de China chegaría en 2015 ao 5%.

Respecto á fame, os problemas económicos han acabado cos progresos conseguidos debido, en especial, ao aumento incontrolado dos prezos dos alimentos en 2008 e á caída dos ingresos en 2009. Advírtese, mesmo, de que a fame alcanzou un máximo o pasado ano. Desde 1990 rexistráronse progresos na porcentaxe de poboacións con nutrición insuficiente, pero os datos hanse estancado desde o período 2000-2002. A Organización para os Alimentos e a Agricultura das Nacións Unidas (FAO) chegou a alertar de que a cantidade de persoas nesta situación en 2008 podería chegar a 915 millóns e superaría os 1.000 millóns en 2009.

Obxectivo 2. Lograr o ensino primario universal.

Convén atender aos nenos de zonas rurais e evitar que as nenas deixen de acudir á escola para traballar en casa

Cualifícanse de débiles “” as esperanzas para alcanzar este obxectivo. Os avances non foron suficientes. A matriculación en educación primaria chegou ao 89%, pero para alcanzar o obxectivo na data establecida, todos os nenos coa idade oficial para ingresar na escola primaria deberían asistir a clase en 2009, cita o informe. Non hai suficientes mestres nin aulas, nalgúns países a educación é un luxo que non todos poden pagar e o índice de abandono escolar, en certos lugares de África, é aínda do 30%. Hai que acabar coas desigualdades, atender sobre todo aos nenos que residen en zonas rurais porque a súa dificultade para acceder á escola é maior, evitar que as nenas deixen de acudir á escola para traballar en casa e fomentar a educación dos menores con algunha discapacidade.

Obxectivo 3. Promover a igualdade de xénero e o empoderamiento da muller.

A paridade de xéneros na matriculación achégase nas rexións en vías de desenvolvemento, pero a pobreza obstaculiza a educación. A Plataforma 2015 e máis cre que as mulleres son as principais prexudicadas pola pobreza, a desigualdade e a discriminación por razón do xénero. “Alcanzar a autonomía da muller e promover a igualdade entre homes e mulleres é labor de países do Sur e do Norte”, indica. A ONU asevera que as mulleres copan as formas de emprego máis vulnerables, con falta de prestacións e seguridade laboral.

Obxectivo 4. Reducir a mortalidade dos nenos menores de cinco anos.

Un reforzo da nutrición e a vacinación contra a pneumonía e a diarrea podería salvar a millóns de nenos

En 1990 faleceron 12,5 millóns de menores de cinco anos e en 2008, 8,8 millóns: 100.000 nenos menos por día. Como se podería salvar a millóns de pequenos? Coa reactivación da loita contra a pneumonía e a diarrea, e o mantemento dos fondos para vacinar contra o sarampión, defende Nacións Unidas. Os niveis de mortalidade infantil son moi elevados en numerosos países, a pesar do “sorprendente” progreso logrado nalgúns dos países máis pobres do mundo, “en contra de todo o esperado”. Destacan os avances en Bangladesh, Bolivia, Eritrea, República Democrática Popular Lao, Malaui, Mongolia e Nepal, que reduciron a taxa de mortalidade en menores de 5 anos nun 4,5% anual ou máis. Pero só 10 dos 67 países con altas taxas de mortalidade infantil “están en vías de satisfacer a meta de ODM respecto da supervivencia de nenos”.

Obxectivo 5. Mellorar a saúde materna.

A meta é reducir un 75% a taxa de mortalidade materna entre 1990 e 2015. Requírense servizos de saúde reprodutiva de alta calidade para unha maternidade segura. A taxa de redución do índice de mortalidade maternal está por baixo do 5,5% anual necesario para alcanzar a citada meta, pero estas mortes poderían evitarse en numerosos casos. O sur de Asia e África son as zonas onde máis arriscado é o parto, xa que a maioría das mulleres carecen de atención sanitaria apropiada durante o mesmo. Necesítase máis persoal capacitado para evitar as hemorraxias no momento de dar a luz ou as complicacións por anestesia ou cesárea. Outra posibilidade pasa pola distribución de métodos anticonceptivos entre as mulleres máis pobres.

Obxectivo 6. Combater o VIH/SIDA, o paludismo e outras enfermidades.

En 2015 preténdese deter e comezar a reducir a propagación do VIH/Sida. Ata o momento, estabilizouse tras o pico máximo alcanzado en 2006, pero é necesario fomentar o uso do preservativo, sobre todo entre os mozos e quen practican relacións sexuais de alto risco, e estender o tratamento correspondente a todas as persoas que o necesiten. As nais seropositivas deben ser un dos principais grupos de atención, xa que así se protexe aos fetos. Son numerosos os nenos orfos pola morte dos seus pais a consecuencia da sida. Respecto da tuberculose, segunda causa de morte no mundo despois do VIH, reducir á metade a súa prevalencia e taxa de mortalidade “só será posible se se manteñen os esforzos de control e os fondos necesarios”. En relación coa malaria, debería aumentar a fabricación e distribución de redes para mosquitos tratadas con insecticida, aínda que cada vez máis nenos dormen con elas, e complementar os fondos externos con axuda adicional.

Obxectivo 7. Garantir a sustentabilidade do medio ambiente.

Hai que conseguir reducir a taxa de deforestación, dar unha resposta decisiva ao problema do cambio climático, conservar a biodiversidade, protexer os hábitats das especies en perigo, evitar a sobreexplotación da pesca e lograr o acceso a servizos sanitarios e á auga potable, en especial, dos fogares rurais, “aínda un desafío en moitas partes do mundo”, subliña a ONU.

Obxectivo 8. Fomentar unha alianza mundial para o desenvolvemento.

Quérese atender as necesidades especiais dos países menos desenvolvidos, os países sen litoral e os pequenos estados insulares en vías de desenvolvemento, ademais de apoiar aos países en vías de desenvolvemento para que logren un maior acceso aos mercados. Un informe de Economistas sen Fronteiras e a Plataforma 2015 e máis revela, con todo, que desde o estalido da crise financeira e económica, a finais de 2008, “a alianza mundial para o desenvolvemento viuse debilitada”. Destaca o esforzo de coordinación por parte dos países desenvolvidos e as principais economías emerxentes (G-20) con medidas a curto prazo e de urxencia para evitar o colapso do sistema financeiro internacional e da economía mundial, pero advirte de que “os factores de inestabilidade e risco sistémico que provocaron a crise persisten”. Por iso, apela á reforma do sistema financeiro para que teña os mecanismos de supervisión e control necesarios.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións