Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Consecuencias da infravivenda

Diversos estudos confirman a súa relación coa exclusión social e advirten de que os realojos só conducen a unha recolocación dos grupos afectados

Img chabola Imaxe: Daniel Lobo

Unhas 273.000 persoas residen en España en infravivendas. Inmobles que carecen de electricidade, auga corrente ou unhas condicións óptimas de seguridade. Con todo, o concepto de infravivenda é máis amplo, ten que ver tamén coa exclusión social. Diversos estudos atribúen á infravivenda una relación directa con este fenómeno e revelan como a solución considerada até agora idónea, o reacollo, non conduce sempre á integración, senón a unha “recolocación segregada”.

Dimensión social

/imgs/2008/03/chabola-articulo.jpg

A Real Academia Española da Lingua define a infravivenda como aquela “vivenda que carece das condicións mínimas paira ser habitada”. Polo xeral, son casas moi deterioradas nas que poden darse situacións de hacinamiento, non hai servizos básicos como auga corrente ou electricidade e, nalgúns casos, existe risco paira a seguridade de quen as habitan.

En total, calcúlase que 273.000 persoas residen nun piso destas características, segundo datos da Federación europea de asociacións que apoian a persoas sen fogar (Feantsa). Os grupos máis desfavorecidos son aqueles que tradicionalmente se relacionan con situacións de exclusión social: mulleres, maiores, poboación xitana, inmigrantes, novas… O informe de Cáritas “A infravivenda na diocese de Madrid” identifica, ademais, este tipo de construción coa imposibilidade de dispor dunha vivenda “sen que este dereito supoña un quebranto excesivo dos recursos económicos que se dispoñen paira vivir”. O mesmo estudo fai fincapé tamén na contorna, que describe como “non adecuado e deteriorado”, cunha limpeza deficiente das rúas, malas comunicacións, vandalismo, carencia de zonas verdes e contaminación, entre outras cousas.

A contorna caracterízase por unha limpeza deficiente das rúas, malas comunicacións, vandalismo ou ausencia de xardíns

A definición de infravivenda, por tanto, vai moito máis alá. Non se centra exclusivamente no estado que presenta un inmoble. O informe de Cáritas establece una “relación directa” entre a vivenda e a exclusión social das persoas. Estas habitan tantos edificios en altura como horizontais, o que se coñece como chabolismo vertical e horizontal:

  • Chabolismo vertical. Refírese a un conxunto de vivendas antigas, moi pequenas e situadas en barrios periféricos e cascos antigos, así como a instalacións prefabricadas, casas en proceso de derriba, almacéns ou locais que se utilizan como vivendas, casas de zonas rurais e corralas (vivenda ao redor dun patio central).

  • Chabolismo horizontal. Abarca os barracóns, alpendres e chabolas que se localizan dispersas ou en poboados consolidados (barrios considerados marxinais) e carecen de auga e luz.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 2]
  • Ir á páxina seguinte: Chabolismo »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións