Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cooperante: profesión de risco?

As misións en países conflitivos obrigan a respectar unhas normas de seguridade moi restritivas, pero vitais

Img cooperante Imaxe: Angela Sevin

Os últimos secuestros de cooperantes de Médicos Sen Fronteiras, a Asociación de Amigos do Pobo Saharauí de Estremadura e Mundubat, entre outros, puxeron de relevo as condicións de inseguridade nas que en ocasións traballan ou, cando menos, o risco ao que se expoñen. No primeiro caso, dúas traballadoras logistas permanecen capturadas desde o 13 de outubro tras un ataque ocorrido nun campamento de refuxiados en Dadaab (Kenia). A consecuencia do incidente, un condutor da organización resultou ferido. Apenas dez días despois, nos campos de refuxiados de Tindouf, secuestrouse a unha cooperante da Asociación de Amigos do Pobo Saharauí, un cooperante de Mundubat e outra compañeira italiana, mentres que tres cooperantes máis dunha ONG danesa (Grupo de Desminado Danés) convertéronse tamén en reféns no norte de Somalia. A estes feitos súmanse outros tantos, até un total de 53 cooperantes españois secuestrados en 15 anos. Paira evitar estes casos, as Organizacións Non Gobernamentais obrigan aos cooperantes a cumprir unhas normas de seguridade moi restritivas, pero que resultan vitais paira a súa integridade.

Riscos dos cooperantes

/imgs/2008/01/cooperante.art.jpg

O pasado 13 de outubro, dúas traballadoras expatriadas de Médicos Sen Fronteiras (MSF) foron secuestradas nos campos de refuxiados somalíes de Dadaab, en Kenia. Este acontecemento levou á evacuación de parte do persoal internacional e á suspensión temporal das actividades no campo de Ifo2. Dez días despois, a noite do 23 de outubro, outro tres cooperantes de Mundubat, a Asociación Estremeña de Amigos do Pobo Saharauí e a organización italiana CCISPP resultaron apresados nos campamentos de refuxiados saharauís no suroeste de Alxeria. O día 25, o Grupo de Desminado Danés (Danish Demining Group, DDG) revelou o secuestro de tres cooperantes máis no norte de Somalia.

Este tridente de episodios similares cuestiona a seguridade do persoal, pero sobre todo, deixa á poboación que atenden orfa de axuda. Ningunha das organizacións afectadas ha realizado declaracións tras estes feitos, paira non interferir nos procesos de liberación, aínda que todas destacaron o importante labor que levan a cabo os cooperantes en terreo. MSF reclamou a liberdade das súas compañeiras, mentres que Mundubat agradeceu “as numerosas mostras de apoio, solidariedade e agarimo recibidas por parte de particulares, e de organizacións e institucións diversas”, e expresou o seu recoñecemento ás xestións realizadas polas autoridades “en aras de lograr un feliz desenlace”.

Peor sorte correron tres traballadores de ACNUR en Kandahar (Afganistán), onde o pasado 31 de outubro un ataque organizado contra as oficinas da organización provocou a súa morte e causou feridas a outros dous traballadores. “Isto pon de relevo o alto risco ao que están sometidos os traballadores humanitarios en Afganistán”, sinalou o Alto Comisionado, Antonio Guterres. ACNUR traballa en Afganistán desde os anos oitenta paira facilitar o retorno de refuxiados e prestar asistencia aos desprazados.

Protocolo de seguridade dos cooperantes

A Asociación Profesional de Cooperantes (APC) lembrou estes días que os cooperantes son ante todo traballadores da cooperación no exterior e, como talles, están “expostos a todo tipo de riscos, xa sexan de carácter sanitario, accidental, psicolóxico, desastres naturais, secuestros e un longo etcétera difícil de prever de antemán”. No entanto, recoñeceu que a dificultade de previr estes riscos non significa que non se poida facer “tomando as medidas máis adecuadas respecto diso”. Por iso, solicitou aos organismos implicados na cooperación internacional paira o desenvolvemento, tanto de carácter público como privado, “que se tomen moi en serio o establecemento de estritos protocolos de seguridade que preveñan os riscos profesionais” paira así asegurar que a súa intervención nas zonas máis conflitivas “realícese en condicións aceptables de seguridade, tanto paira os cooperantes, como paira os demais”.

O secretario da entidade, Alberto Gómez, lembra que o propio Estatuto do Cooperante, no seu artigo 3, recolle a necesidade de” normas de seguridade básicas no país de destino“. Con todo, considera que non todas a ONG (si a maioría) contan con documentos de seguridade por países. “De aí o noso chamamento a todos paira cumprir con eses protocolos ou normas”, insiste.

Cada proxecto que pon en marcha una ONG en países alleos ao de orixe ten o seu propio protocolo de seguridade

Cada proxecto que pon en marcha una ONG en países alleos ao de orixe ten o seu propio protocolo de seguridade, que se suma ás normas xerais previstas paira todos os países. Estas directrices son de obrigado cumprimento paira todos os cooperantes, que antes de partir ao seu destino deben asinar un documento ou carta de principios na que confirman que coñecen as normas de seguridade e comprométense a cumprilas. “Tanto ao comezo da misión como á súa chegada a terreo, reciben instrucións pertinentes en materia de seguridade que deben seguir estritamente”, destacaba xa en 2007 Médicos Sen Fronteiras (MSF), tras o secuestro de dous dos seus expatriadas en Bossaso (Somalia).

Esta entidade traballa de forma continua no desenvolvemento destes protocolos de seguridade e na aceptación da organización nos países onde actúa. Tal e como explicou tras o secuestro en Dadaab o presidente de MSF, José Antonio Bastos, cando se rexistra un incidente de seguridade, no terreo créase un comité de crise paira xestionalo. Segundo estes protocolos, se evacua ao persoal non esencial, mentres o staff esencial permanece paira o mantemento das operacións, á vez que se avalían a situación e os pasos que se seguirán.

A seguridade é un factor fundamental en calquera misión. En ocasións, as normas poden resultar moi restritivas e difíciles de cumprir, pero son vitais. A ONG coa que traballan os cooperantes debe asegurarse de que isto sexa así. Una das súas funcións é velar pola seguridade dos seus empregados e estar sempre dispoñible paira atender calquera problema que poida xurdir durante a misión. Mesmo, a persoa responsable do proxecto está autorizada paira retirar do seu equipo a calquera membro que non respecte as normas de seguridade.

Os cooperantes teñen prohibido conducir un vehículo e deben estar de volta na casa a unha hora determinada

“En xeral, a xente está moi protexida. Si hai a máis mínima sospeita de inseguridade, tómanse as medidas precisas”, asegurou a Eroski Consumer a responsable do departamento de Selección de Recursos Humanos de Acción Contra a fame (ACH), Silvina Campanini, tras o incidente rexistrado en 2007. Das case 5.500 persoas que traballaban entón con esta ONG, a organización só rexistrara una baixa en toda a súa traxectoria. Foi o pasado 31 de decembro de 2007, cando un vehículo da ONG recibiu varios disparos en Burundi. No seu interior viaxaban una enfermeira nutricionista e una psicóloga, que faleceu pouco despois a consecuencia das feridas.

Paira evitar incidentes como este, en xeral, os cooperantes teñen prohibido conducir un vehículo. Sempre debe facelo un condutor profesional, que coñeza ben as estradas e camiños locais. Ademais, teñen una hora límite de regreso á casa da ONG, deben levar sempre un teléfono ou radio de contacto, ir acompañados en determinadas saídas e non frecuentar certos lugares públicos (nalgúns países, está prohibido acudir aos mercados). Cada proxecto establece tamén unhas normas concretas de desprazamento: cales son as estradas que se deben utilizar, en que horario e cada canto tempo debe establecerse contacto coa base durante unha viaxe, entre outras cuestións. En contextos extremadamente inestables, estes protocolos revísanse case a diario.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 1]

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións