Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Crise en África

ONG e organismos internacionais suspenden as súas actividades nalgúns países ao non poder garantir a seguridade da persoal

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 13deFebreirode2008
Img cooperantesmsf Imaxe: MSF

Kenia, Chad, Burundi ou Somalia son algúns exemplos da situación pola que atravesa África. O continente mais pobre do mundo sofre continuos conflitos armados que fixeron madeixa na poboación. Os desprazados cóntanse por centos de miles, as enfermidades campan ás súas anchas e a desnutrición infantil non coñece límite. No medio deste caos, algúns traballadores humanitarios víronse obrigados a retirarse do terreo, vítimas do lume cruzado que se apoderou dunha parte importante do continente.

Cando intervén una ONG

Una ONG decide intervir nun país cando conflúen dúas necesidades: asistencia e protección. “O noso obxectivo é aliviar o sufrimento e contribuír á supervivencia das poboacións máis vulnerables”, explican desde MSF. Neste caso, entran en xogo o dereito de todas as persoas á saúde e á integridade física, pero ademais, a presenza de persoal humanitario e o seu contacto coa poboación permiten denunciar casos de inxustiza ou vulneración de dereitos.

/imgs/2008/02/acnur4-articulo.jpg

As catástrofes naturais son outra razón pola que o persoal dunha ONG trasládase a traballar a unha determinada zona ou país. Trátase, en moitos casos, de situacións de emerxencia nas que é necesario atender á poboación, especialmente, nos primeiros momentos. A miúdo, este tipo de intervencións céntranse en quen non reciben asistencia ou atopan máis dificultades paira acceder a ela.

“O noso obxectivo é aliviar o sufrimento e contribuír á supervivencia das poboacións máis vulnerables”, revela MSF

Noutros casos, o persoal internacional trasládase a países que padecen epidemias ou fames negras. Son actuacións a longo prazo, proxectos estables que tratan de paliar as consecuencias de enfermidades esquecidas ou situacións que se prolongan no tempo. O que sempre se tenta é traballar en colaboración con persoal local, xa que coñece as necesidades reais da poboación, ademais do idioma. En función das necesidades de cada proxecto, a estrutura do equipo varía.

Doutra banda, en cada país adoita haber varios proxectos, polo que cando se suspenden as actividades dunha organización, a poboación afectada é maior do que en principio puidese parecer. Xeralmente, os proxectos coordínanse desde a capital do país, onde se atopa o coordinador xeral ou xefe de misión. O resto do equipo adoita estar composto por unha persoa encargada de levar as contas, un coordinador médico, un coordinador loxístico e traballadores nacionais que dan apoio en distintas áreas.

Cando una ONG abandona un país, téntase que este equipo traspase os seus proxectos “a outras organizacións ou ás estruturas nacionais”. “En Burundi, afortunadamente, puidemos facelo cos programas de tratamento da desnutrición porque xa comezaramos hai tempo o traspaso ás estruturas públicas de saúde”, detalla o director de operacións de ACH.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións