Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Día dos Dereitos Humanos

Neste día lémbrase a necesidade de promoción e protección dos dereitos humanos en todo o mundo

Img refuguiados somalia Imaxe: DFID

O Día dos Dereitos Humanos é unha celebración porque, como mínimo, un dos 365 días do ano lémbrase que todas as persoas compartimos un ben común. Con todo, compartir non significa sempre gozar. No mundo cométense vulneracións dos dereitos humanos cada día.

Img refuguiados somalia art
Imaxe: DFID

Diálogo mundial dos Dereitos Humanos

Os dereitos humanos son un ben común. Por iso, Nacións Unidas dedícalles unha xornada na que se conmemora o aniversario da aprobación da Declaración Universal dos Dereitos Humanos, que a Asemblea Xeral proclamou o 10 de decembro de 1948.

En todas as rexións detéctanse vulneracións de dereitos humanos, aínda que as novas tecnoloxías impulsaron unha vía máis para defendelos

Nesta ocasión, o Día homenaxea “a todos os defensores dos dereitos humanos”, a quen convida a participar nun diálogo mundial sobre estes. Será a xornada anterior á efeméride, cando a Alta Comisionada de Nacións Unidas para os Dereitos Humanos, Navi Pillay, responderá as preguntas expostas polos cidadáns.

Esta acción retransmitirase en directo pola canle de Transmisións Web da ONU, Facebook e Twitter. Para cada pregunta estableceuse un máximo de 140 caracteres e espéranse cuestións desde todas as partes do mundo, en español, inglés, francés, árabe, chinés ou ruso. Quen se comuniquen a través de Twitter, deberán formular as cuestións a partir do “hashtag” #AskRights.

Este ano máis que nunca se pretende que todas as persoas participen na celebración. Entre as propostas, ademais do diálogo, creouse unha páxina web para expresar un desexo relacionado con calquera dos 30 artigos que conforman a Declaración.

Máis de medio século en defensa dos dereitos humanos

En 2011 celébrase tamén o 60º aniversario da firma da Convención de Xenebra sobre o Estatuto dos Refuxiados de 1951, o mandato principal da axencia da ONU para os refuxiados, ACNUR. O traballo con eles refírese a a protección e asistencia, unha procura de seguridade duradeira cando permanecen fóra do seu país “debido a fundados temores de ser perseguidos por motivos de raza, relixión, nacionalidade, pertenza a determinado grupo social ou opinións políticas”.

Así o corrobora Amnistía Internacional (AI), que este ano cumpre 50 anos. A organización aproveitará esta xornada para defender os dereitos humanos e, entre eles, o dereito á liberdade de expresión, xa que segundo AI “é o dereito que máis retrocedeu en 2011”. Esta entidade lembra que “miles de persoas arriscan as súas vidas por denunciar multitude de inxustizas” e dispón dunha listaxe de accións que os cidadáns poden apoiar.

Dereitos humanos en 2010

O informe anual que realiza Amnistía Internacional sobre “O estado dos dereitos humanos no mundo” destaca na súa última edición que 2010 foi “un ano decisivo”, debido ao uso das novas tecnoloxías “para lograr un maior respecto cara aos dereitos humanos”. Ademais, o estudo distingue a situación dos dereitos humanos por rexións.

África. Mentres algúns países celebraron a súa independencia ou se preparaban para facelo en breve, destaca o informe, “a devastación causada pode observarse nas privacións, a represión e a violencia que soportan tantas persoas en todo o continente“. Resalta o conflito de Darfur, en Sudán, que se intensificou e converteu a decenas de miles de persoas en novos desprazados, con zonas inaccesibles para as organizacións humanitarias. Pero tamén chama a atención sobre a situación na República Centroafricana, Somalia ou o leste da República Democrática do Congo.

América. Os progresos conviven con certos abusos neste continente. As situacións de inseguridade derivadas do terremoto de Haití, sobre todo entre as mulleres e nenas que vivían nos campamentos, comparten protagonismo con Brasil, Colombia, Cuba, Ecuador, Guatemala, Honduras, México e Venezuela, onde “os activistas eran branco de homicidios, ameazas, fustrigación ou actuacións xudiciais arbitrarias”. Ademais, estímase que se perpetuou a discriminación e a pobreza das comunidades indíxenas e o conflito de Colombia cumpriu 45 anos.

Asia e Oceanía. Nesta rexión denúncianse prácticas en contra da dignidade e o respecto, as opinións e a liberdade de expresión. Sobresae o caso de Paquistán porque, tras sufrir unhas inundacións sen precedentes, que afectaron a uns 20 millóns de persoas, a poboación rexistrou ataques, que se sumaron aos anteriores de zonas en conflito.

Europa e Asia Central. Destacan nesta zona intentos de esclarecer feitos ocorridos anos atrás, aínda que “continuaron os ataques contra a liberdade de expresión e asociación, e contra os propios defensores e defensoras dos dereitos humanos” en lugares como Turquía, Turkmenistán ou Rusia.

Oriente Medio e Norte de África. Iemen, Iraq ou Tunez son algúns lugares desta rexión onde se vulneraron os dereitos humanos e o dereito internacional. De novo, se coartó a liberdade de expresión e denunciáronse prácticas violentas, xunto con casos de discriminación contra as mulleres e as nenas.

Dez vulneracións aos pobos indíxenas

Con motivo do Día Internacional dos Dereitos Humanos, Survival aproveita para difundir dez abusos “descoñecidos” contra os pobos indíxenas. Asegura que son “violacións que seguen pasando desapercibidas” porque quedan ocultas aos ollos dos cidadáns, aínda que o director da organización, Stephen Corry, recompilounas no libro “Tribal peoples for tomorrow’s world“.

  1. A pesar de adquirir dereito a voto en 1965, tardouse dous anos en incluír aos aborígenes australianos no censo nacional.

  2. Os nenos aborígenes e descendentes das comunidades australianas do Estreito de Torres conforman a denominada “xeración roubada” porque se lles separou á forza das súas familias nos anos setenta do século pasado.

  3. Aínda hoxe aos bosquimanos négaselles o acceso á auga, a pesar de que en Botsuana constrúense piscinas para os turistas “no medio do deserto do Kalahari”.

  4. En 1991 expulsouse aos pigmeos batwa da selva de Uganda tras argumentar que se debía protexer aos gorilas, a pesar de que este grupo nunca cazou primates. Agora son refuxiados, sinala Survival.

  5. Ata 1997, expúxose no noso país o corpo disecado dun bosquimano coñecido como “O Negro de Banyoles”. Ese ano conseguiuse que se retirase e enterrásese en Botsuana no ano 2000.

  6. Survival denuncia que terratenientes gandeiros de Brasil contratan a profesionais para acabar coa vida de líderes indíxenas e “impedir que os guaraníes regresen á súa terra”.

  7. Os traballos de minaría minguaron as poboacións indíxenas yanomami en Brasil durante os anos oitenta do século XX.

  8. Os indíxenas jarawa das illas Andamán, na India, convertéronse nun atractivo turístico dos denominados “safaris humanos”.

  9. De 1884 a 1951 considerouse ilegal o “potlatch”, unha cerimonia de intercambio de agasallos practicada por pobos indíxenas de Canadá e Estados Unidos.

  10. Os chamanes de Siberia foron vítimas da persecución durante o mandato de Stalin e en 1980 pensouse que desapareceran por completo.

Voluntariado de dereitos humanos

As persoas interesadas en participar en accións de voluntariado relacionadas con dereitos humanos poden colaborar con Amnistía Internacional. As posibilidades adáptanse ás particularidades de cada persoa, en especial, en función do tempo libre e o compromiso. De acordo a estes parámetros, pódese ser activista de grupo ou de traballo autonómico, ou ben manter unha colaboración puntual ou experta.

É posible participar cada semana en actividades na cidade ou universidade ou ben colaborar de maneira puntualOs activistas de grupo realizan actividades na cidade ou universidade, en grupos locais ou universitarios que requiren unha dedicación media de catro horas semanais para preparar actividades de educación en dereitos humanos, mesas informativas e recollida de firmas ou organización de charlas, entre outras. Outra opción é colaborar unhas horas desde casa, xunto con outros voluntarios, para enviar propostas ás autoridades da comunidade autónoma. As colaboracións puntuais limítanse a certas accións, como actos públicos ou concentracións, e as expertas afectan os profesionais que achegan os seus coñecementos á organización.

Etiquetas:

dereitos humanos

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións