Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Día Mundial de Tolerancia Cero á Mutilación Xenital Feminina: as cifras que debes coñecer

Millóns de nenas e mulleres sofren esta práctica nunha trintena de países de África, Asia e Oriente Medio

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 06 de Febreiro de 2015

O 6 de febreiro conmemórase o Día Mundial de Tolerancia Cero á Mutilación Xenital Feminina. Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), esta práctica é común en 28 países de África, Asia e Oriente Medio, onde uns 140 millóns de nenas e mulleres xa a experimentaron. En 1997, a OMS publicou unha declaración en contra da mutilación xenital feminina xunto co Fondo das Nacións Unidas para a Infancia (UNICEF) e o Fondo de Poboación das Nacións Unidas (UNFPA). Con todo, as cifras de afectadas e as súas consecuencias son aínda arrepiantes. No seguinte artigo destácanse.

Imaxe: stefano peppucci

Máis de 140 millóns de nenas e mulleres sufriron mutilación xenital

A OMS fixa a cifra: máis de 140 millóns de nenas e mulleres sufriron a mutilación total ou parcial dos seus órganos xenitais. Case tres veces a poboación de España. Só en África Occidental, máis do 85% das mulleres entre 15 e 45 anos padeceron esta violación dos dereitos humanos que “atenta contra a vida das mulleres, ademais de carrexar traumas e complicacións físicas para sempre que poden provocar incluso a morte”, advirte Plan Internacional.

En total, a OMS calcula que a mutilación xenital feminina (MGF) practícase en 28 países de África, Asia e Oriente Medio (Amnistía Internacional eleva esta cifra a 29 países e inclúe a algunhas rexións de América Latina). Malí é unha das rexións onde está máis arraigada, concreta Plan Internacional: case o 50% das menores de 5 anos e máis do 77% das que teñen entre 6 e 14 pasaron por este suplicio co consentimento dos seus proxenitores. Un estudo realizado por Plan Internacional en decembro de 2010 conclúe que polo menos a metade dos pais e un terzo das nais quererían manter este costume por motivos culturais.

Dous millóns de nenas africanas sofren mutilación xenital cada ano

África é o continente onde esta práctica asociada á pureza está máis arraigada. Plan Internacional calcula que dous millóns de menores sofren cada ano a mutilación xenital nesta parte do mundo. Sen distinción. “leva a cabo en todos os niveis educativos, en todas as clases sociais e entre moitos grupos relixiosos (musulmáns, cristiáns, animistas), aínda que ningunha relixión contémplaa como obrigatoria”, manifesta Plan Internacional.

Catro nenas son mutiladas cada minuto no mundo

Amnistía Internacional alerta de que cada minuto catro nenas sofren a ablación no mundo. “É posiblemente una das violacións sistemáticas máis estendidas dos dereitos humanos de mulleres e nenas”, precisa. UNICEF estima que cada día son 6.000 as menores de entre 4 e 10 anos que se enfrontan á extirpación parcial ou total dos seus órganos xenitais, “aínda que a prevalencia varía moito duns países a outros”. Amnistía Internacional sinala a esta práctica como “unha forma de tortura”, polo que insta os gobernos “a que cumpran a súa obrigación de protexer estes dereitos e tomen medidas para erradicala” e á comunidade internacional, que a recoñeza “como unha violación aos dereitos humanos”.

Unhas 17.000 nenas en España poderían estar en risco

Amnistía Internacional alerta de que a mutilación xenital “comezou a producirse en comunidades de inmigrantes en países industrializados, Asia e Latinoamérica”. En España, Plan Internacional lembra que se detectaron algúns casos en Cataluña en 1993 e en Palma de Mallorca en 1996, aínda que “non existen probas fidedignas de que se realizaron máis mutilaciones”. Si hai mulleres estranxeiras residentes que pasaron por esta experiencia.

Desde 2005, Médicos do Mundo traballa no noso país para previr que a MGF leve a cabo. En 2012 atendeu a case 800 persoas de 23 nacionalidades distintas de África. “Delas, máis de 360 mulleres requiriron atención sanitaria, social e psicolóxica directa. O catro nacionalidades máis representadas foron a nixeriana, a gambiana, a senegalesa e a malí”, explica.

España acaba de aprobar un Protocolo Común de Actuación Sanitaria fronte á Mutilación Xenital Feminina

Hai escasos días, o Pleno do Consello Interterritorial de Sanidade aprobou o Protocolo Común de Actuación Sanitaria fronte á Mutilación Xenital Feminina, desenvolvido polo Ministerio de Sanidade e as comunidades autónomas. Este Protocolo é o primeiro destas características, xa que non só tenta previr a ablación, senón que se reproduza e que os sanitarios saiban como actuar ante as distintas situacións que se lles expoñan.

Unhas 17.000 as nenas residentes en España poderían estar en risco de sufrir esta práctica. Por iso, os médicos deberán dar ao xulgado parte de lesións cando detecten que unha nena “dependente socioeconómicamente dos seus pais” sufriu unha ablación. Ademais, ante a sospeita de que as menores poidan ser sometidas a esta práctica durante unha viaxe familiar ao país de orixe, han de informar os pais das consecuencias da ablación para a saúde da pequena, así como da comisión dun delito de lesións pola súa banda. Para evitalo, proporanlles un “compromiso preventivo” onde asinarán que non someterán á súa filla á ablación durante o tempo que estean fose de España.

Un documental para coñecer máis

O documental ‘Bref‘ recolle os testemuños de persoas africanas que viven en España. A través de conversacións, destaca as súas opinións e realidades, que “mostran a complexidade dun tema no que se mesturan a herdanza cultural e o respecto aos dereitos humanos”, explica Médicos do Mundo. Distribuíuse en 35 festivais internacionais de 22 países. “Non queriamos dar leccións sobre o terrible que é a mutilación xenital; o que buscabamos era escoitalas, que as mulleres desvelasen as súas contradicións á hora de afrontala, as presións familiares, os medos interiorizados. Só entendendo todo isto poderemos combatela con garantías”, explica Christina Pitouli, a directora de ‘Bref’.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións