Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

David Camps. Responsable do Sexto Congreso Fundraising

A ONG terían que ser economicamente independentes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 04 de Outubro de 2006

David Camps (Barcelona, 1967), responsable de captación de fondos e de imaxe, é ademais fundador da Asociación de Profesionais do Fundrainsing (APF), unha asociación creada fai case dez anos co fin de definir o perfil profesional do captador de fondos en España. Con este obxectivo, o de debater cuestións tan importantes como a necesidade de investir máis en formación e estudar as prácticas que neste sentido fanse noutros países europeos e latinoamericanos, celebrouse o Sexto Congreso Fundraising. “O punto crave é conseguir crear unha base social sólida, comprometida cos valores, coa misión da organización e que se comprometa máis aló da súa achega económica. O ideal é que sexamos organizacións independentes”, subliña. No entanto, Camps defende que a ONG españolas cada vez son máis transparentes e que existen importantes mecanismos de información ao servizo da sociedade que permiten coñecer como xestionan as distintas organizacións os seus fondos.

Que é a Asociación de Profesionais do Fundraising?

É unha asociación profesional que se crea en 1997 co fin de desenvolver e promover o perfil profesional do captador de fondos en España. Persoas de diferente procedencia decidimos que en España era necesario facer coñecer a figura do captador de fondos, valorizarla e darlle as ferramentas necesarias de formación para mellorar o seu desenvolvemento profesional.

O traballo dun ‘fundraiser’ non se achega máis á dun empresario que á dun voluntario ou un cooperante?

Bo, a función basee do captador de fondos é xerar recursos a través da sensibilización e a comunicación das problemáticas sociais nas diferentes causas e nos distintos ámbitos: cultural, social, ambiental e comunitario nos barrios. Pero non hai que esquecer que o labor do fundraiser non se centra exclusivamente na captación de fondos, senón que ten como labor prioritario conseguir doantes que aposten por unha organización porque llo cren e comparten os valores e a causa. Ademais, ten como obxectivo fundamental fidelizar e conseguir a lealdade destes colaboradores, ao mesmo tempo que estes sexan correa de transmisión destes valores para conseguir cambios na sociedade, transformar comportamentos, actitudes, etc.

Existe un código de conduta para a captación de fondos de ONG? Cal sería a súa columna vertebral, que principios debería recoller?

Nestes momentos estamos nun proceso de validación do código ético, onde se recollen todos os principios vinculados coa transparencia da nosa actividade: rendición de contas do que facemos cos fondos e un tema clave como é o respecto da vontade do doante en relación co destino dos fondos acordados. Tamén se prevén unha serie de principios vinculados coa ética e relacionados coa contratación de provedores e, doutra banda, os asociados aos dereitos do doante.

Con que fin realizouse o 6º Congreso de Fundraising, celebrado recentemente en Barcelona?

O Congreso é un espazo de relación entre os captadores de fondos cuxo obxectivo é mellorar capacidades, as técnicas, lograr que se integren coñecementos das distintas canles de captación que estamos a usar a ONG tanto españolas como de fóra e coñecer, neste sentido, as experiencias europeas.

E son moi diferentes as prácticas de captación que se desenvolven no noso país ás de fóra?

Bo, no mundo anglosaxón levan moitos anos experimentando o labor de captar fondos e é onde realmente se profesionalizou. Destacan por ofrecer moita formación, o perfil profesional é moi claro, moi aceptado e moito mellor pago que en España. Por iso nós sempre miramos cara a este mundo anglosaxón pero tamén cara a centroeuropa, como Holanda, Francia?e mesmo con Latinoamérica: Arxentina, Chile e Méjico teñen cada vez máis captadores de fondos. En definitiva, cada país ten a súa idiosincrasia e podemos seguir as súas ideas e prácticas.“Necesitamos investir máis en formación”

Cales foron as conclusións máis importantes ás que chegaron?

A idea máis importante que se debateu é que necesitamos investir máis en formación. Neste sentido, lanzouse unha iniciativa que está aprobada pola Unión Europea a través do Programa Leonardo: un certificado de formación fundraising a través do ESIC de Madrid. Isto vai ser a punta de lanza do primeiro programa en España sobre captación de fondos. Xa se está facendo en diferentes países de Europa e o máis importante é que parte da definición das competencias profesionais que teñen o captador de fondos. Esta é a parte máis positiva, desenvolver o programa de acordo a unhas competencias profesionais. Como conclusión, tamén me gustaría destacar a necesidade de mellorar a relación entre os medios de comunicación e a ONG. Hai que crear máis fontes de diálogo e traballar máis na transparencia. Non só hai que ser transparentes, senón aparentalo: conseguir que se entenda o noso labor, desde a rendición de contas ata a mostra do impacto que xeramos nos países do Sur como eixos de desenvolvemento que somos. Como terceira conclusión está a de integrar as novas tecnoloxías, como a utilización de blogues como espazos para a captación de fondos, xerar notoriedade, conseguir que os nosos socios participen dunha forma máis activa en todas as actividades, xa sexa cos teléfonos de nova xeración- onde se poidan enviar imaxes-, mesmo pequenos clips de vídeo que mostren o que se está facendo, novos formatos de publicidade, etc.“Todas a ONG que recibimos subvención pública estamos suxeitas a auditorías”

Unha das maiores inquietudes que existen entre a cidadanía é a xestión dos recursos da ONG, canto dedican a cubrir os gastos administrativos, de persoal, proxectos. Existe un mecanismo estándar que permita comprobar en que gastan os seus fondos?

Neste punto hai varios aspectos a ter en conta: en primeiro lugar hai que aclarar que todas a ONG que recibimos subvención pública estamos suxeitas a auditorías, este xa é un mecanismo de seguridade e de transparencia. As fundacións, pola súa banda, teñen que render contas ante o protectorado, polo que tamén pasan un proceso de auditoría. En segundo lugar están as auditorías externas que a ONG contratan, e fano cada vez máis. Hai moi poucas ONG grandes e recoñecidas que non teñan xa un proceso de auditoría externa, onde teñen que presentar balance e conta de resultados anual aos seus socios, convocar ademais asemblea anual ordinaria e extraordinaria. E por último, gustaríame subliñar a necesidade de apelación dos socios; estes deben ser activos e se dubidan sobre a xestión de fondos deben porse en contacto coa organización, chamar e preguntar.

Todo vale para conseguir fondos: imaxes de nenos desnutridos, de abusos sexuais, etc.? Onde está o límite?

Non. Non todo vale. Hai límites. Fanse campañas que para uns poden resultar agresivas e para outros efectivas. Hai un código de conduta pactado desde hai anos pola Coordinadora de ONG en España, que regula o uso das imaxes e as mensaxes co fin de dar unha visión da realidade claramente educadora. A ONG de desenvolvemento estamos obrigadas a ter en conta este código de conduta, á marxe de que cada organización ten que ter o seu código de imaxe ou o seu código publicitario.

Desde o seu punto de vista, as ONG españolas son transparentes?

Podemos mellorar, pero o problema é que non podemos meter todo no mesmo paquete. Non pode ser que unha organización que teña problemas de transparencia, ou que adoeza de mecanismos de xestión adecuados para render contas ou para mostrar impacto, teña graves problemas de reputación e que isto ensucie todo o sector. Desde logo que nos últimos anos experimentouse un gran avance nestes mecanismos de transparencia. É fundamental que a sociedade se informe, existen moitísimos mecanismos de información: a través do Ministerio de Asuntos Sociais, da Coordinadora, da AECI, etc. E os que non queiran ser activos consultando estes organismos teñen que facer un acto de fe e esperar recibir a suficiente información sobre a xestión dos fondos de cada ONG.

Cales son os mecanismos cos que conta unha Organización Non Gobernamental para convencer ás grandes empresas a realizar doazóns?

O mecanismo básico é construír relacións de confianza a medio e longo prazo, depende tamén do que se estea buscando: unha relación a longo prazo, un patrocinio moi puntual para un evento ou unha campaña con causa, unha colaboración integral?.depende moito do que se queira. As relacións entre empresas e ONG téñense que basear na confianza entre os seus directivos, e os seus partness, e que cada un se poña no seu papel.“As relacións entre empresas e ONG téñense que basear na confianza entre os seus directivos”

Cónstalle que neste país existan doazóns tan importantes como as que realiza a fundación Gates en EE.UU.?

Non, non, non existen. Hai que ter en conta que o sector americano é moi diferente. Nós estamos aínda nun proceso moi inicial de filantropía. En EEUU a maioría de ONGs nas súas memorias listan os nomes dos seus filántropos, dos seus verdadeiros doantes, e isto aquí sería impensable, porque a xente ten quere preservar a súa identidade. De maneira que partimos dun concepto de filantropía totalmente diferente.

A vostede, como membro da Comisión Ética dun fondo ético, que opinión merécelle que a ONG reciban unha asignación de fondos a través do IRPF do 0,7%, (como sucede coa igrexa católica), segundo acaba de anunciar o Goberno?

Bo, nós recibimos a noticia de maneira moi positiva. Era unha reivindicación histórica das ONGs de Acción Social e se se confirma por parte do Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais, será un paso adiante no recoñecemento do seu labor

Unha inmensa maioría da ONG españolas dependen aínda do financiamento público, ve inconveniente nisto? Non contrasta un pouco coa independencia tan buscada por tantas entidades?

Depende de cada sector. É evidente que as organizacións deben tratar de obter os seus fondos de entidades privadas e públicas e mesmo diría que dentro dos públicos o ideal é que viñesen de distintas cores políticas. É moi importante o financiamento en paralelo. Desde logo, o papel de independencia é clave cando son organizacións que teñen que facer un traballo de lobby moi forte e o ideal é que sexamos organizacións independentes. Este é o punto crave: conseguir crear unha base social sólida, comprometida cos valores, coa misión da organización e que se comprometa máis aló da súa achega económica, etc. Pero hai que ter tamén en conta que hai organizacións que, de acordo aos seus estatutos, non reciben subvencións do sector público como Greenpeace. Aquí cada organización ten que ser capaz de equilibrar as súas fontes de financiamento. “Cada organización ten que ser capaz de equilibrar as súas fontes de financiamento”

Cal é a materia pendente da ONG no noso país?

Fáltanos aínda moita formación, seguir formándonos como xestores: incorporar todo o instrumental de xestión de recursos humanos, de comunicación e de mercadotecnia, de dirección, todos os temas relacionados co recrutamento, selección de persoal- tanto staff salarial como voluntario- , etc. En síntese, pódese dicir que é necesario facer un esforzo para mellorar todas as políticas e as prácticas de xestión nas organizacións, e o esforzo por parte de todo o sector debe ser colectivo, desta forma demostraremos o impacto que temos e demostraremos a complementariedade que existe entre nós.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións