Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Economía solidaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Desgaste profesional na intervención social

A síndrome de burnout tamén se dá entre os profesionais que se dedican ao coidado e acompañamento psicosocial

Img autocuidado Imaxe: Alkarri

No Día Internacional do Autocuidado da Saúde, que se celebra o 24 de xullo, convén lembrar a importancia de coidar aos que coidan, é dicir, a todos os traballadores sociais, psicólogos, educadores sociais, profesores e orientadores que traballan na intervención social. E é que o desgaste profesional é moi común nas profesións asistenciais e tamén na docencia. No artigo descríbense os síntomas propios da síndrome de burnout e que o orixina e recoméndanse algunhas ideas para favorecer o autocuidado e evitar as situacións de tensión continuada.

Img autocuidado articulo
Imaxe: Alkarri

Entre os traballadores máis afectados polo desgaste profesional atópanse quen atenden a vítimas da violencia de xénero

Entre os traballadores da intervención social máis afectados o desgaste profesional atópanse quen atenden ás vítimas de violencia de xénero. Tamén o sofren quen acompañan a persoas con discapacidade física ou enfermidade mental, os que interveñen en programas con drogodependentes, con persoas sen fogar ou nunha situación económica e laboral moi precaria e con persoas maiores ou dependentes.

Ás veces é a falta de coordinación e directrices a que produce incerteza laboral e orixina unha situación de tensión. Tamén se debe á carencia de recursos para poder atender as necesidades das persoas ás que se coida e as condicións persoais do traballador. As persoas moi comprometidas coa dor, entusiastas, autoexigentes e con gran nivel de implicación poden padecelo con máis facilidade. Non se trata dunha cuestión individual senón que pode afectar a todo un conxunto de traballadores.

Síndrome de burnout: causas e síntomas

A falta de coordinación e recursos para atender ás persoas son algunhas causas da síndrome de burnout

Os equipos de persoas que traballan en ONG, centros privados ou públicos ofrecendo un servizo de acompañamento e axuda poden chegar ao esgotamento profesional ou burnout e ter trastornos psicolóxicos.

A síndrome de burnout ou do queimado é un trastorno emocional que está vinculado ao ámbito laboral e á tensión causada polas condicións de traballo e a contorna no que se desenvolve o afectado.

Algúns dos síntomas máis frecuentes, se non se recibe o coidado ou autocuidado suficientes son:

  • Cansazo ou esgotamento emocional: sensación de perda de enerxía e desproporción entre o cansazo e o traballo realizado, así como irritabilidad e incapacidade para gozar coas tarefas.
  • Despersonalización ou actitude negativa cara ás persoas que atenden como mecanismo de resposta aos sentimentos de impotencia, indefensión e desesperanza que produce o traballo continuado con persoas que sofren.
  • Abandono do goce e realización persoal: o profesional afástase das actividades familiares, sociais ou recreativas.
  • Entre os síntomas físicos atópanse a fatiga crónica, o insomnio, as cefaleas, os trastornos gastrointestinales, perdas de peso e dores musculares.

Autocuidado e renovación de enerxía

É imprescindible coidarse para poder coidar a outros e, por iso, o primeiro paso é recoñecerse como profesionais e equipos en risco e dedicar recursos ao desenvolvemento de estratexias que permitan amortecer o efecto nocivo.

É imprescindible coidarse para poder coidar a outros

Convén tamén empezar por observar a contaminación temática, xa que é moi probable que en espazos de atención a vítimas sexa un asunto recorrente falar dos danos sufridos, da dor e do impacto emocional que ocasionan certos casos. Isto xera hipersensibilidad cara ao tema e ás veces moita tensión emocional que non sempre se comparte.

Img sesiontrabajo articulo
Imaxe: Antics Lfb

Entre as recomendacións para atender aos profesionais da intervención social poderíanse incluír:

  • Coidar a importancia de facer equipo e evitar a alta rotación de persoas, algo moi común na ONG e que á súa vez xera desestabilidad entre os traballadores.
  • Recoñecer e facer visibles os malestares físicos e emocionais, xerando espazos nos que se poidan expresar os sentimentos e todo o que provoca o encontro con persoas vulnerables.
  • Ventilar os conflitos que se poidan dar con compañeiros e mesmo conflitos internos do propio profesional con respecto ao traballo que desempeña (esixencia, culpa…).
  • Favorecer espazos de vaciamiento da contaminación acumulada, a través de actividades físicas como o ioga, o mindfulness ou o baile. Poden ser espazos persoais ou en equipo.
  • Compartir a responsabilidade das decisións de maior risco que debe tomar cada membro do equipo.
  • Xerar reunións e encontros de supervisión de casos e tamén supervisión do profesional.
  • É esencial que a persoa que coordina ou dirixe o equipo profesional dea importancia ao recoñecemento e que conecte coas necesidades do profesional.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións