Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Discriminación das persoas con enanismo

Un estudo do Cermi revela prácticas discriminatorias en seis ámbitos da vida diaria, coa consecuente desvalorización da súa persoa

Img acondroplasia Imaxe: Alex

As persoas afectadas de enanismo manteñen abertos varias frontes desde hai anos. As súas queixas oriéntanse cara á esixencia de que se lles recoñezan unha serie de dereitos que aínda carecen das condicións para cumprirse. Un informe do Cermi revela que a discriminación é patente en seis áreas: o recoñecemento oficial da situación de discapacidade, a inclusión educativa, a saúde, a protección social, o acceso ao emprego e as relacións laborais e, por último, o ámbito da imaxe persoal e grupal.

Img acondroplasia articuloImagen: Alex

Quen padecen enanismo senten que a súa condición “provoca risa”, máis que intención de axudarlles a convivir nunha contorna normalizada. Loitan contra a estigmatización social, pelexan polo respecto e lamentan que, a pesar de todo, cada día enfróntense a accións discriminatorias. Estas son cada vez menos, grazas ao seu esforzo de sensibilización cidadá, pero un estudo do Comité Español de Representantes de Persoas con Discapacidade (Cermi) asevera que teñen unha consecuencia grave: a “desvalorización da súa persoa e a consecuente negación á dignidade do seu status como cidadáns de pleno dereito”.

A miúdo, a acondroplasia está na orixe do enanismo. Obstaculiza o crecemento óseo, pero non só limita a altura, senón que “provoca unha alteración morfológica dos ósos, que poden orixinar numerosas complicacións que deberán manexarse con tratamentos específicos”, explica a Fundación Alpe. Sobre todo os nenos desenvolven con máis frecuencia complicacións neurológicas, trastornos respiratorios, complicacións ortopédicas, hipoacusia ou atraso na aprendizaxe. Pero ás consecuencias médicas e na saúde súmanse tamén as consecuencias sociais.

A Fundación Alpe colaborou no estudo “As situacións de discriminación das persoas con acondroplasia en España”, publicado polo Cermi e promovido polo Real Padroado sobre Discapacidade do Ministerio de Sanidade, Política Social e Igualdade. O seu obxectivo é dobre. Por unha banda, exponse destacar as prácticas discriminatorias e, por outro, servir de base para futuras medidas que as preveñan e combatan.

Estigma social

As persoas de talla baixa soportan “unha carga de clichés e connotacións culturais”

Un dos ámbitos máis visibles de discriminación, aínda que non o único, é o ámbito social. O informe do Cermi subliña que hai “unha clara relación lineal entre discapacidade e exclusión” e revela que as persoas de talla baixa, a miúdo, soportan “unha carga de clichés e connotacións culturais” que identifican a súa imaxe coa dun “ser cómico, grotesco e esperpéntico”.

O informe detalla como se sentiron humilladas e excluídas con máis frecuencia que as persoas non afectadas e que teñen unha percepción pública devaluada que supón unha “humillación e degradación” da súa imaxe. Varios testemuños recolleitos recalcan a situación dunha parella a quen, ao solicitar a adopción dun neno, indicáronlles que pola súa condición física só podían adoptar un neno con discapacidade e a dun mozo que asegura que o peor momento correspóndese coa “idade do pavo”, cando “empézanche a gustar as mozas e cuéstionasche a túa imaxe persoal”.

O psicólogo e investigador Saulo Fernández Arregui é o autor da tese “O estigma social do enanismo óseo: consecuencias e estratexias de afrontamiento”, cuxo proxecto de investigación previo recibiu o financiamento de Alpe. Defende que este estigma afecta á calidade de vida e ao benestar psicolóxico, xa que no estudo preliminar, realizado con entrevistas a 19 persoas con displasias esqueléticas, “os resultados mostran que as persoas con enanismo enfróntanse desde idades moi temperás á sensación de que non son aceptadas polos outros con facilidade”.

Non se adaptaron os postos de traballo ás súas necesidades e non se benefician do emprego protexido porque se centra en actividades manuais e de baixa cualificación

Este feito inflúe no ámbito laboral, xa que as persoas ananas, polo seu aspecto físico, relaciónanse cos espectáculos cómicos. Líganse, subliña o estudo do Cermi, “aos estereotipos dunha discapacidade que causa risa, burla”. Tampouco se tomaron as medidas oportunas para adaptar os postos de traballo ás súas necesidades de accesibilidade e nin sequera poden beneficiarse dos dispositivos tradicionais da inserción laboral para as persoas con discapacidade, como o emprego protexido e os Centros Especiais de Emprego e Enclaves Laborais, agrégase, porque os traballos que se desenvolve neles son, na súa maioría, actividades manuais e de baixa cualificación.

Escaso recoñecemento

Descoñécese cantas persoas afectadas hai en España, aínda que se estima que poden ser entre 2.000 e 4.000

A discriminación das persoas con enanismo é tal, que nin sequera se sabe cantas persoas afectadas hai en España. Estímase que poden ser “entre 2.000 e 4.000”. Tampouco hai un protocolo de actuación médica específico nin unha categoría ou valoración propia da acondroplasia como situación xeradora de discapacidade cun diagnóstico clínico “que garanta un mínimo do 33% de discapacidade“. A valoración da discapacidade baséase na severidade das consecuencias da enfermidade, pero as persoas afectadas de acondroplasia lembran que non hai “enfermidades, senón enfermos”, polo que solicitan un diagnóstico individual.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións