Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Enfermidades esquecidas: se as tiveses, quizá non recibirías tratamento

Algunhas enfermidades tropicais provocan máis do 11% das mortes en todo o mundo, pero só o 1% dos medicamentos combátenas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 16 de Xuño de 2015

No mundo hai enfermidades esquecidas. E non porque haxa poucos casos. En ocasións ocorre máis ben ao contrario. Pero a súa particularidade é ser enfermidades que padece a poboación dos países do Sur. Un caso relevante foi a crise do virus do Ébola: mentras en Europa púñase todo o empeño en curar aos escasos pacientes afectados, en África faleceron máis de 11.000 persoas, segundo os datos da Organización Mundial da Saúde (OMS) publicados a comezos de maio. Este artigo recolle cales son as patoloxías desatendidas en todo o mundo.

Imaxe: e-MagineArt.com

Enfermidades esquecidas

As enfermidades tropicais son as principais afeccións desatendidas, a pesar de que provocan máis do 11% das mortes en todo o mundo. Segundo a iniciativa Medicamentos para Enfermidades Esquecidas (DNDi), entre 1975 e 2004 aprobáronse 1.556 novos medicamentos, pero só 21 (1,3%) “foron desenvolvidos especificamente para as enfermidades tropicais e a tuberculose”.

Uns 350 millóns de persoas en 98 países (incluído España) están en risco de contraer Leishmaniasis

Médicos do Mundo lamenta que doenzas como estas non figuren na axenda de saúde, xa que a consecuencia é a invisibilización dunhas enfermidades que afectan a millóns de persoas. Un dos exemplos máis claros foi o ocorrido coa epidemia do virus do Ébola, que causou máis de 11.000 mortes en África.

Cando as patoloxías afectan a persoas de países do Sur é máis frecuente que se careza de medicamentos para tratalas. Varios ONG denunciaron que isto se debe, entre outras razóns, a que os pacientes non poden afrontar o custo dos tratamentos, o que suporía que a súa saúde quedaría en mans do seu peto. As seguintes son as afeccións que se enfrontan a esta realidade.

  • Enfermidade do soño. A mosca tsé-tsé é a causante desta patoloxía debido a un parásito que causa máis do 90% dos casos. Os síntomas varían segundo o estadio da doenza. No primeiro pasan por febre e debilidade, polo que son máis sinxelos de curar. Na segunda fase, estes síntomas empeoran porque “o parásito alcanza o sistema nervioso central”, advirte Médicos Sen Fronteiras (MSF). Para este segundo período emprégase o medicamento coñecido como TCNE. A Organización Mundial da Saúde incluíu en 2009 o TCNE na lista de medicamentos esenciais. Con todo, “nalgúns países, como República Centroafricana, aínda que o tratamento úsase no terreo, os protocolos nacionais aínda non se adaptaron a esta realidade”, subliña MSF. Os conflitos que se viven no continente africano contribúen á súa expansión, despois de controlarse nos anos sesenta.
  • Leishmaniasis. Uns 350 millóns de persoas en 98 países (incluído España) están en risco de contraer esta enfermidade transmitida por mosquitos -cada ano diagnostícanse 1.300.000 novos casos-. Considéralla unha patoloxía asociada a situacións de pobreza xa que, entre outros aspectos, o seu tratamento é moi custoso.
  • Chagas. Un oito millóns de persoas no mundo padecen esta doenza, que cada ano causa 12.000 mortes. É endémica en 21 países e non endémica noutros tantos, entre eles España. Como nos anteriores casos, transmítese a través da picadura de insectos e, como na leishmaniasis, é unha enfermidade asociada á pobreza. “Só existen dous medicamentos para combater o Chagas: o benznidazol e o nifurtimox. O primeiro fabrícao unha única empresa e a súa dispoñibilidade está en perigo. O segundo adóitase utilizar cando se descarta o primeiro, xa que presenta máis efectos secundarios. Ambos os fármacos desenvolvéronse hai máis de 40 anos. Non están adaptados para uso pediátrico nin para mulleres embarazadas”, explica MSF.
  • Malaria. En todo o mundo, hai 219 millóns de persoas afectadas e 660.000 mortes. “Aproximadamente a metade da poboación mundial está en risco de contraer malaria”, indica MSF. Facer fronte a esta afección supón un custo anual de 12.000 millóns de dólares. Un centenar de países son vítimas dela, sobre todo no sur do planeta. O curioso desta doenza é que os síntomas senten entre 8 e 30 días despois de infectarse. Un diagnóstico precoz da malaria “pode evitar que evolucione á forma grave e potencialmente mortal da enfermidade”, advirte MSF.
  • VIH en nenos. En todo o mundo hai 3,2 millóns de menores infectados con VIH/sida. Cada día morren 530 pequenos por esta causa, na súa maioría, en África Subsahariana. MSF destaca a situación dos nenos e advirte: “É especialmente preocupante. Estímase que 9 de cada 10 nenos con VIH/sida non poden acceder aos medicamentos antirretrovirais que poden salvarlles a vida. A metade deles morrerá antes de cumprir os dous anos se non recibe tratamento”.
  • Enfermidades filariales. O número de persoas afectadas ascende a 175 millóns en todas as súas variedades. O seu principal inconveniente radica no tratamento, xa que nalgúns casos debe manterse durante cinco anos e de 12 a 15 anos noutros casos.

A falta de apoio á saúde a través da cooperación ao desenvolvemento

O Informe 2014 “A saúde na cooperación ao desenvolvemento e a acción humanitaria”, elaborado por Médicos do Mundo, Medicusmundi e Prosalus, denuncia o “continuo descenso” de axuda oficial ao desenvolvemento destinada ao sector da saúde. Neste sentido, destaca que os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio (ODM) do ámbito da saúde non se lograrán e apela a que os Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable teñan en conta esta circunstancia.

Preocupa o “continuo descenso” de axuda oficial ao desenvolvemento destinada á saúde

A OMS propón a Cobertura Sanitaria Universal “como o obxectivo mundial principal para a saúde nos próximos anos”, lembran a ONG citadas. No entanto, engaden “ao compromiso político débelle seguir un compromiso financeiro”, algo que choca co descenso na Axuda Oficial ao Desenvolvemento (AOD). No caso de España, en 2013 destinou o 0,16% do seu PIB a AOD, “moi lonxe da media do conxunto de doantes, que practicamente lle dobra co 0,3%”, lembran.

Preocupa que non haxa “sinais claras de recuperación”, o que pon en serio risco a saúde de millóns de persoas. Os 72 millóns destinados en 2012 reducíronse a 38 millóns en 2013, e esta diminución mantívose. Por iso a ONG chaman á reflexión: “A magnitude das emerxencias fixo que queden sen cubrir as necesidades humanitarias de 30 millóns de persoas”.

RSS. Sigue informado

Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións