Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Enrique Galván, director de FEAPS

Para as persoas con discapacidade intelectual, perder o seu traballo pode supor un risco claro de exclusión

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 24 de Novembro de 2012

O 22 de novembro, FEAPS convocou mobilizacións en todo o país para reclamar que non se dea “nin un paso atrás nos dereitos das persoas con discapacidade intelectual“. O seu director, Enrique Galván, lembra que son persoas “cos mesmos dereitos e deberes” que o resto. Con todo, lamenta que a crise lles afecte de maneira especial e que, para elas, perder o emprego ou as axudas aos programas e servizos dos que se benefician nas organizacións supóñalles un maior risco de exclusión social. Galván reclama por iso o compromiso da Administración “para garantir uns servizos sociais mínimos e de calidade”; a adaptación da lexislación española á Convención da ONU sobre dereitos das persoas con discapacidade; o cumprimento da cota de postos de traballo reservados a persoas con discapacidade; e a apertura das organizacións a novas formas de colaboración con outros axentes sociais.

Quen son as persoas con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento?

Ante todo, son persoas como o resto, cos mesmos desexos e ambicións, coas mesmas ganas de achegar á sociedade, de relacionarse coa contorna e, sobre todo, que queren ter de maneira efectiva os mesmos dereitos e deberes. Devandito isto, son persoas cunha serie de limitacións significativas no funcionamento intelectual, o que implica limitacións nas habilidades que aprendemos para funcionar na nosa vida diaria. Doutra banda, está comprobado que parte da discapacidade tamén se atopa na sociedade, xa que contornas máis accesibles e apoios determinados reducen gran parte da discapacidade intelectual destas persoas.

As persoas con discapacidade intelectual mobilizáronse contra os recortes económicos e de dereitos, senten soas nas súas reivindicacións?

“As persoas con discapacidade intelectual están a adquirir a responsabilidade de reivindicar por si mesmas o pleno exercicio da súa cidadanía”Afortunadamente, cada vez contan con máis apoios. Por unha banda, teñen o respaldo das súas familias e organizacións, que tomaron conciencia da importancia de reivindicar os seus dereitos por encima da caridade e que contan con maior experiencia para axudalas. Doutra banda, e leste é quizá o mellor dos síntomas, estas persoas están a adquirir a responsabilidade de reivindicar por si mesmas o pleno exercicio da súa cidadanía, non só no que respecta ao cumprimento dos seus dereitos, senón tamén á asunción de responsabilidades e toma de conciencia do papel que poden xogar na sociedade. É unha contribución que debemos agradecerlles, porque non o teñen nada fácil.

Son unha persoa con discapacidade intelectual e traballo nun centro especial de emprego afectado por recortes nas subvencións. O centro planea pechar. Que pasará comigo?

O mesmo que co resto de traballadores, pero con maior gravidade. No caso de ser unha persoa con discapacidade intelectual, non só renunciarías a ter un traballo, e con iso a un medio de subsistencia, senón que é probable que tamén renunciases a un círculo de relacións coa contorna e un medio de inclusión social na comunidade. Isto quere dicir que, neste caso, deixar de ter traballo pode supor un risco claro de exclusión, que che condenaría a vivir practicamente recluída en casa e a non relacionarche máis aló da túa contorna familiar.

Son nai dunha persoa con discapacidade intelectual desempregada. Cada ano realizo un sobreesfuerzo económico medio de 25.000 euros, onde podo solicitar axuda?

“A falta de apoios das administracións públicas pon en risco de exclusión ás familias”Boa pregunta porque, coa crise económica, os recursos son cada vez máis escasos: as axudas ás persoas dependentes paralizáronse e, no caso das persoas con discapacidade intelectual con maior grao de autonomía, practicamente bloquéanse. Esta falta de apoios das administracións públicas, non só económicos senón tamén de recursos asistenciais, pon en risco de exclusión a estas familias. Ao sobreesfuerzo que soportan, engádese que cada vez teñen menos apoios e axudas, xunto con outras medidas de recorte e de cofinanciamento que deben asumir porque afectan o resto da poboación.

Ademais dos citados, a que outros ámbitos afectan os recortes?

No ámbito educativo, os recortes fixeron que se incremente o número de alumnos por aula. Isto supón un prexuízo para os alumnos con maiores necesidades de apoio que estudan en centros ordinarios. Á súa vez, provoca que para garantir estes apoios, algunhas familias opten por trasladar aos seus fillos a centros de educación especial, aínda que non fose a súa primeira opción. En resumo, isto xerará novas situacións de segregación e de discriminación.

Por outra banda, no ámbito laboral, os traballadores con discapacidade intelectual, tanto de empresa ordinaria como de centros especiais de emprego, ven perigar o seu dereito ao emprego por falta de respaldo orzamentario das subvencións á contratación e de atrasos nos pagos a estes centros, que fan moi difícil a súa viabilidade e competitividade.

Os recortes tamén afectan os servizos de atención temperá. Estes son servizos absolutamente necesarios para evitar nas futuro situacións de dependencia severa, de falta de inclusión, de persoas con máis necesidade de coidados asistenciais que achegarán pouco valor co seu traballo e familias moito máis tensas.

Respecto das entidades que atenden ás persoas con discapacidade intelectual, que situación atravesan?

“As entidades sofren atrasos e falta de pagamentos de contratos asinados coas administracións públicas superiores a 73 millóns de euros”

Cada vez é máis difícil que poidan cumprir o seu papel de apoio. Por unha banda, sofren unha serie de atrasos e falta de pagamentos de contratos asinados coas administracións públicas que, segundo os últimos datos recolleitos polas nosas entidades en xuño de 2012, supera en toda España a cifra de 73 millóns de euros.

A falta de respaldo orzamentario das subvencións á contratación de persoas con especiais dificultades de empregabilidade, que descenderon un 30%, pode facer que 30.000 traballadores con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento véxanse abocadas ao desemprego. A isto súmanse os recortes e falta de pagamentos do que se debe aos Centros Especiais de Emprego das nosas entidades de FEAPS e o seu consecuente perigo de quebra por falta de liquidez, débedas a provedores, perda de competitividade, etc. Á súa vez, a situación no ámbito laboral afecta a máis de 3.500 profesionais de FEAPS, que sofren tamén recortes e atrasos no pago das súas nóminas, que nalgúns casos alcanzan xa sete ou oito meses.

Que ocorrerá cos programas en marcha se as entidades carecen de ingresos para mantelos?

“Se a Administración Pública non cumpre os seus compromisos e fai novos recortes, moitas entidades veranse abocadas á desaparición”

A maioría das nosas organizacións están a facer un sobreesfuerzo por manter os servizos e programas que apoian ás persoas con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento e as súas familias, en moitos casos, á conta da implicación persoal dos profesionais, persoas voluntarias e as propias familias. Uns non cobran aínda que traballan, outros asumen o seu labor por encima do seu compromiso inicial e, no caso das familias, endebedan os bens da organización e parte dos seus propios para saír adiante.

Con todo, esta situación non é sustentable a medio nin longo prazo. Por tanto, se a Administración Pública non cumpre os seus compromisos e fai novos recortes, moitas entidades veranse abocadas á desaparición.

Como afectará os usuarios dos programas e servizos?

Nós falamos do perigo de retroceder no que as nosas familias lograron durante varias xeracións de loita, nos 50 anos de vida de FEAPS: pasar da concepción da persoa con discapacidade intelectual como un suxeito pasivo susceptible de caridade, beneficencia e compaixón, a un suxeito activo co que contar na sociedade. Isto na práctica tradúcese en que as persoas con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento volvan estar recluídas nas súas casas e limítense de novo as súas oportunidades de relación coa comunidade e, con iso, a súa cidadanía plena.

De que maneira veranse afectados os familiares?

Remítome ao citado xa: asumirán un maior sobreesfuerzo económico, que se une ao esforzo que todos estamos a pasar nesta situación de crise. O pasado 22 de novembro FEAPS convocou unha serie de mobilizacións en toda España para visibilizar o descontento con esta situación e para que as nosas familias e as persoas con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento reclamen o pleno cumprimento dos seus dereitos.

Como evitar a exclusión das persoas con discapacidade intelectual

FEAPS teme que o actual escenario supoña “a volta á exclusión” das persoas con discapacidade intelectual. Enrique Galván considera que o exercicio dos dereitos e a súa plena inclusión “está en mans de todos” e, por iso, realizaron un vídeo de sensibilización que se dirixe a cada cidadán, “para que adquira o compromiso de colaborar nesta inclusión”. Para paliar a situación actual, entre outras cousas, propón:

  • O compromiso da Administración para garantir uns servizos sociais mínimos e de calidade (educativos, sanitarios, de vivenda, etc.) que respondan as necesidades de cada persoa con discapacidade intelectual ou do desenvolvemento e cada familia. As organizacións de FEAPS suplen na actualidade, “en parte, unha función social que ten que garantir o Estado” e, por tanto, considera FEAPS, debe asegurar tamén un financiamento suficiente.

  • Avances do estamento xudicial e os poderes públicos na adaptación da lexislación española á Convención da ONU sobre dereitos das persoas con discapacidade ratificada por España en 2007.

  • Cumprimento das cotas legalmente establecidas nas empresas para traballadores con discapacidade, que no caso das administracións públicas é do 2% para persoas con discapacidade intelectual, e que se inclúa o apoio á discapacidade nas súas liñas estratéxicas de Responsabilidade Social.

  • Apertura das organizacións a novas formas de colaboración con outros axentes sociais para diversificar as fontes de financiamento. Ademais, é necesario mellorar a xestión dos recursos para aumentar a eficiencia e dar unha resposta máis áxil ás necesidades das persoas con discapacidade intelectual e das súas familias.


Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións