Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Fondo para a consolidación da paz

Cunha dotación de 100 millóns de dólares para o próximos tres anos, exponse acabar co círculo vicioso que conforman conflito e pobreza

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 31 de Decembro de 2008
img_conflicto

“Mil millóns de persoas viven en estados que se desmoronan ou ven gravemente afectados por conflitos”. Advírteo o Banco Mundial, que sitúa os enfrontamentos no 80% dos 20 países máis pobres do mundo. A relación entre pobreza e conflito é elevada e, por iso, o pasado mes de abril creouse o Fondo para a consolidación do estado e a paz. Durante o próximos tres anos, investirá 100 millóns de dólares para combater ao que xa se considera “o desafío de desenvolvemento máis difícil da nosa era”.

Os estados fráxiles son aqueles en os que se carece de servizos básicos ou medidas de seguridade. Viven rodeados de inestabilidade e, a miúdo, mergúllanse nun novo conflito cando aínda padecen as consecuencias de enfrontamentos anteriores. Apenas reciben atención por parte da comunidade internacional. Son un desafío ao que poucos se atreven a enfrontarse. O Banco Mundial recoñece que son as nacións “menos propensas a alcanzar os obxectivos de desenvolvemento do milenio“. O índice de desnutrición é un 50% máis elevado que noutros lugares, a mortalidade infantil supera nun 20% á media e as taxas de finalización da escola primaria son uns 18% inferiores ás que se dan nos países de ingresos baixos.

A partida para este exercicio ascende a 33 millóns, que se repartirán entre uns 20 países

O propio conflito empeora a situación destes países. De feito, un 40% volve enfrontar un problema similar “antes de 10 anos”, segundo o Banco Mundial. O reto desta entidade é consolidar a seguridade, a lexitimidade, a xestión de goberno e a economía de cada país para facilitar a transición á paz. Para conseguilo, o pasado mes de abril creouse o Fondo para a consolidación do estado e a paz, unha fusión do Fondo para situacións posteriores aos conflitos (de 1997) e o Fondo fiduciario para intervencións a favor dos países de baixo ingreso en dificultades (de 2004). A primeira asignación alcanza 1.000 millóns de dólares para o próximos tres anos. A partida para este exercicio ascende a 33 millóns, que se repartirán entre uns 20 países.

Prioridades

O Fondo exponse atender as principais necesidades dos estados, sufragar a súa reconstrución e pór en marcha medidas que conduzan cara á consolidación da paz. En concreto, as prioridades para os países fráxiles son: desenvolver a lexitimidade do Estado, ofrecer seguridade, consolidar o Estado de dereito e o ordenamento xurídico, fortalecer a identificación nacional e local, garantir a estabilidade económica, prestar atención á economía política, atraer ao sector privado, coordinar institucións e actores, considerar o contexto rexional e recoñecer o compromiso a longo prazo.

Está previsto, en definitiva, co mesmo fin que outras partidas investidas ata agora en Afganistán, Cambodia, Kósovo ou Timor-Leste. Servirá para “atender necesidades inmediatas de consolidación da paz nos países que saen de situacións de conflito nun momento en que non se dispón doutros mecanismos de financiamento” e “axudar a reducir o risco dunha recaída”, explica a ONU.

Intervención da ONU

Nacións Unidas conta cun papel importante nas cuestións que afectan á paz no mundo. Desde 2005, alberga a sede da Comisión de Consolidación da Paz, cuxo mandato é canalizar recursos, propor estratexias integrais e asesorar sobre estas. Reconstrución, consolidación das institucións e desenvolvemento sustentable son os seus eixos centrais de traballo.

A Comisión de Consolidación da Paz de Nacións Unidas facilita a transición do socorro ao desenvolvemento

O seu labor consiste en facilitar a transición “do socorro ao desenvolvemento”. Pon en contacto ao Goberno dun país cos axentes nacionais e internacionais que lle axuden a definir unha estratexia a longo prazo. Así se espera xestionar eficazmente o gasto dos fondos dispoñibles e axuntar esforzos. Cando se considera que o perigo de recaída nun conflito é mínimo, a Comisión deixa de intervir no país.

As solicitudes de intervención son presentadas pola Asemblea Xeral, o Consello de Seguridade, o Consello Económico e Social ou o Secretario Xeral e calquera Estado Membro. A miúdo, isto prodúcese tras quedar concertado un acordo de paz e asegurarse un grao mínimo de seguridade no país. En calquera caso, a Comisión é un órgano asesor que, como tal, limítase a trasladar recomendacións. “Recoñece inequivocamente a importancia de que o propio país fágase responsable do proceso de consolidación da paz”, precisa a ONU.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións