Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Fondo para a consolidación da paz

Cunha dotación de 100 millóns de dólares para o próximos tres anos, exponse acabar co círculo vicioso que conforman conflito e pobreza

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 31deDecembrode2008

“Mil millóns de persoas viven en estados que se desmoronan ou ven gravemente afectados por conflitos”. Advírteo o Banco Mundial, que sitúa os enfrontamentos no 80% dos 20 países máis pobres do mundo. A relación entre pobreza e conflito é elevada e, por iso, o pasado mes de abril creouse o Fondo para a consolidación do estado e a paz. Durante o próximos tres anos, investirá 100 millóns de dólares para combater ao que xa se considera “o desafío de desenvolvemento máis difícil da nosa era”.

Img conflicto articuloImagen: Radio Nederland Wereldomroep

Os estados fráxiles son aqueles en os que se carece de servizos básicos ou medidas de seguridade. Viven rodeados de inestabilidade e, a miúdo, mergúllanse nun novo conflito cando aínda padecen as consecuencias de enfrontamentos anteriores. Apenas reciben atención por parte da comunidade internacional. Son un desafío ao que poucos se atreven a enfrontarse. O Banco Mundial recoñece que son as nacións “menos propensas a alcanzar os obxectivos de desenvolvemento do milenio“. O índice de desnutrición é un 50% máis elevado que noutros lugares, a mortalidade infantil supera nun 20% á media e as taxas de finalización da escola primaria son uns 18% inferiores ás que se dan nos países de ingresos baixos.

A partida para este exercicio ascende a 33 millóns, que se repartirán entre uns 20 países

O propio conflito empeora a situación destes países. De feito, un 40% volve enfrontar un problema similar “antes de 10 anos”, segundo o Banco Mundial. O reto desta entidade é consolidar a seguridade, a lexitimidade, a xestión de goberno e a economía de cada país para facilitar a transición á paz. Para conseguilo, o pasado mes de abril creouse o Fondo para a consolidación do estado e a paz, unha fusión do Fondo para situacións posteriores aos conflitos (de 1997) e o Fondo fiduciario para intervencións a favor dos países de baixo ingreso en dificultades (de 2004). A primeira asignación alcanza 1.000 millóns de dólares para o próximos tres anos. A partida para este exercicio ascende a 33 millóns, que se repartirán entre uns 20 países.

Prioridades

O Fondo exponse atender as principais necesidades dos estados, sufragar a súa reconstrución e pór en marcha medidas que conduzan cara á consolidación da paz. En concreto, as prioridades para os países fráxiles son: desenvolver a lexitimidade do Estado, ofrecer seguridade, consolidar o Estado de dereito e o ordenamento xurídico, fortalecer a identificación nacional e local, garantir a estabilidade económica, prestar atención á economía política, atraer ao sector privado, coordinar institucións e actores, considerar o contexto rexional e recoñecer o compromiso a longo prazo.

Está previsto, en definitiva, co mesmo fin que outras partidas investidas ata agora en Afganistán, Cambodia, Kósovo ou Timor-Leste. Servirá para “atender necesidades inmediatas de consolidación da paz nos países que saen de situacións de conflito nun momento en que non se dispón doutros mecanismos de financiamento” e “axudar a reducir o risco dunha recaída”, explica a ONU.

Intervención da ONU

Nacións Unidas conta cun papel importante nas cuestións que afectan á paz no mundo. Desde 2005, alberga a sede da Comisión de Consolidación da Paz, cuxo mandato é canalizar recursos, propor estratexias integrais e asesorar sobre estas. Reconstrución, consolidación das institucións e desenvolvemento sustentable son os seus eixos centrais de traballo.

A Comisión de Consolidación da Paz de Nacións Unidas facilita a transición do socorro ao desenvolvemento

O seu labor consiste en facilitar a transición “do socorro ao desenvolvemento”. Pon en contacto ao Goberno dun país cos axentes nacionais e internacionais que lle axuden a definir unha estratexia a longo prazo. Así se espera xestionar eficazmente o gasto dos fondos dispoñibles e axuntar esforzos. Cando se considera que o perigo de recaída nun conflito é mínimo, a Comisión deixa de intervir no país.

As solicitudes de intervención son presentadas pola Asemblea Xeral, o Consello de Seguridade, o Consello Económico e Social ou o Secretario Xeral e calquera Estado Membro. A miúdo, isto prodúcese tras quedar concertado un acordo de paz e asegurarse un grao mínimo de seguridade no país. En calquera caso, a Comisión é un órgano asesor que, como tal, limítase a trasladar recomendacións. “Recoñece inequivocamente a importancia de que o propio país fágase responsable do proceso de consolidación da paz”, precisa a ONU.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións