Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Gloria Bigné, presidenta da Coordinadora Valenciana de ONGD

Son suficientes os mecanismos de transparencia da ONG, pero non son áxiles

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 04deAbrilde2007

Non experimenta ningunha vertixe, senón máis responsabilidade. Así sente Gloria Bigné na súa recentemente estreado posto como presidenta dunha das maiores coordinadoras de ONGD españolas, a de Valencia, con 78 organizacións de cooperación ao desenvolvemento. Táboas non lle faltan. Leva moitos anos traballando como portavoz de Pobreza Cero e en Intermón Oxfam. Por iso, porque sabe o que é estar na rúa pedindo firmas e reivindicando mellores condicións para as organizacións que traballan na cooperación e axudando aos demais, valora o incremento dos fondos de ONGD nun 20% e a nova Lei de Cooperación Valenciana. Con todo, o camiño por percorrer é longo aínda, e entre as materias pendentes áchase a transparencia das organizacións. “Son suficientes os mecanismos de transparencia polos que se rexen a ONG, pero non son áxiles”, confesa. Aínda que aclara que “o papel das coordinadoras non é o de ser fiscalizadoras”.

Acaba de estrear a súa cadeira de brazos como presidenta dunha das maiores coordinadoras de ONGD de España. Cal foi a súa traxectoria ata chegar aquí?

Entrei a formar parte da xunta directiva da Coordinadora en 2002, nun momento en que a esta se atopaba un pouco debilitada. Entón renovouse completamente a xunta co ánimo de fortalecer o que era a asociación de ONGD e de ser referentes en materia de cooperación ao desenvolvemento e sensibilización. Tamén son portavoz de Pobreza Cero e traballo en Intermón Oxfam.

Que representa para vostede estar á fronte das 78 organizacións de cooperación ao desenvolvemento? Non sente vertixe?

Máis que vertixe sinto moita responsabilidade. Si me gustaría transmitir que neste catro anos nos que fun tesoureira primeiro e vicepresidenta e portavoz despois, o traballo que desempeñei centrouse nos labores de xunta directiva, un traballo moi colexiado e compartido. Así que agora ser a presidenta non me supón moito máis que o era antes, grazas ao espírito de colaboración e a responsabilidade compartida de todos os membros da xunta.

Cal é o labor fundamental dunha Coordinadora de ONGD?

Unha Coordinadora debe ser referente para as organizacións membro, porque todas están representadas nela: atoparán recursos, un apoio, un traballo colectivo polo sector en políticas de cooperación, convenios, etc. Ademais, unha Coordinadora de ONG debe traballar en dous sentidos: por unha banda debe adquirir lexitimidade para ser a interlocutora natural en materia de cooperación ao desenvolvemento para as administracións públicas e, por outro, debe integrarse na sociedade civil. É fundamental saber comunicar o que facemos, lograr un impacto e ter claro que en materia de sensibilización, educación para a cidadanía global e mobilización social estamos aí como profesionais que se encargan de todos estes labores. Somos unha peza máis desta rede social.

Fala de comunicación para que a sociedade recoñeza o traballo que desempeñan, e a comunicación como ferramenta de transparencia? Recentemente saíu á luz un caso de presunta corrupción, ANESVAD. Ata que punto casos illados como este danan a credibilidade do resto de organizacións?

Indubidablemente calquera noticia deste tipo fai dano e moito. Pero tamén nos pon ás organizacións e coordinadoras como representativas destas organizacións na urxencia de dicir e de insistir ata que punto somos transparentes, estamos auditados e ata onde rendemos contas tanto no traballo social como nas administracións.

Entón, son suficientes os mecanismos de transparencia polos que se rexen a ONG, en xeral?

Si, son suficientes pero non son áxiles. Nós temos un código de conduta e a maioría estamos auditados, pero atopámonos cun problema: non sabemos comunicalo. Neste sentido, a Coordinadora Nacional de ONGD, que nos rexe a todas as coordinadoras acaba de crear unha ferramenta de autoevaluación en materia do código de conduta. Quero deixar claro que o papel das coordinadoras non é o ser fiscalizadoras. “Quero deixar claro que o papel das coordinadoras non é o ser fiscalizadoras” Nós actuamos como xestores dun diñeiro que depositan en nós os socios, os doantes e as institucións, por iso considero que nos debemos a unha máxima rendición de contas. Pero tamén é certo que moitas organizacións mostran claramente as súas contas, moito máis que calquera empresa, e iso non sempre se coñece e non sae á luz pública. Eu creo que, en gran parte, é un problema de comunicación.

Doutra banda, gustaríame aclarar que en moita ONG si temos unha área de comunicación e as coordinadoras como tal senten esas inquietudes comunicativas. Concretamente nós, na Coordinadora Valenciana, presentamos un reto de comunicación e esta é a responsabilidade dunha das vocalías, xunto coa medición de impactos en prensa.

Vostede, como portavoz da plataforma Pobreza Cero, sabe o que é estar na rúa, en contacto coa cidadanía, pedindo firmas para mellorar a calidade da cooperación ao desenvolvemento. Que carencias atopa na cooperación? Cales son os principais problemas que atopan os cooperantes?

Na cooperación valenciana non atopei moitas dificultades, nin para atopar voluntariado nin para desenvolver os labores formativos. Agora ben, cando isto o trasladamos ás administracións vexo necesario facer unas cantas matizacións: paréceme ben que a Consellería cólguese a medalla de Pobreza Cero, pero isto debe ir acompañado dunhas accións eficaces e eficientes de redución da pobreza, de cooperación ao desenvolvemento. Aí é onde atopo o maior hándicap, cando pasamos da declaración á acción.

Neste sentido, que opinión merécelle a nova Lei de Cooperación Valenciana aprobada o pasado 9 de febreiro?

Estamos moderadamente contentos.

Por que?

Porque creo que hai leis aprobadas por outras comunidades mellores que a Lei de Cooperación Valenciana. Penso que podiamos copiar o mellor destoutras comunidades. No entanto estamos contentos, porque se notou un gran esforzo por parte do Goberno en cambiar o primeiro texto de Lei que se expuxo ata o que finalmente saíu aprobado. Pero bo, perdemos a oportunidade de crear unha Axencia Valenciana de Cooperación, e de chegar a unha lei na que a Coordinadora como expresión de profesionalidade tivese máis peso. Estou contenta de que haxa un marco lexislativo, pero creo que agora hai que facer un seguimento moi próximo a todos eses instrumentos que se mencionan na Lei, como o Consello de Valencia de Cooperación e para ver como formulan eses regulamentos internos e comprobar que realmente garantan unha cooperación como entendemos na Coordinadora que debe darse.“Estou contenta de que haxa un marco lexislativo, pero creo que agora hai que facer un seguimento moi próximo a todos eses instrumentos que se mencionan na Lei, como o Consello de Valencia de Cooperación, entre outros”

O II Barómetro América Latina e a cooperación ao desenvolvemento da Fundación Carolina e o Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) constatou a escasa difusión que hai entre a sociedade dos Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio, cun 72% de españois que descoñecen a súa existencia. A que se debe? Que papel deben xogar as coordinadoras e a ONG neste sentido?

Eu creo que o tema de Obxectivos do Milenio estivo moi na rúa con Pobreza Cero. Agora ben, non nos esquezamos que é un tema que nunca está na primeira páxina dos xornais nin entre os asuntos prioritarios das axendas políticas, e que en materia de Axuda Oficial ao Desenvolvemento (AOD) producíronse avances. O feito de que haxa tan pouca difusión dos Obxectivos do Desenvolvemento do Milenio e, en definitiva, do que as organizacións vimos incidindo tanto tempo é unha cuestión de vontade política e de que os distintos gobernos queiran pasalo a un primeiro plano. Nós poderemos facer mellor noso traballo pero está claro que falamos de vontade política.

Falando de vontade política e economía, os fondos das ONGD crecen un 20% porque hai máis socios e doazóns, segundo o informe da CONGDE 2006. É suficiente este incremento?

Este incremento é importante, non hai dúbida. Pero a Axuda Oficial ao Desenvolvemento non pasa só por un incremento da mesma, senón pola calidade e por unha correcta definición do que é Axuda Oficial ao Desenvolvemento e o que non é.“A Axuda Oficial ao Desenvolvemento non pasa só por un incremento da mesma, senón pola calidade e por unha correcta definición do que é Axuda Oficial e Desenvolvemento e o que non é” E aquí xa non fáloche da miña comunidade senón en xeral; pasa polo que é levar a cabo por fin unha reforma da Axencia Española de Cooperación Internacional e dotala de todas as áreas que precisa, pasa por unha revisión dos instrumentos polos que se canaliza esta axuda (créditos FAD), pasa polo peso que debe tomar todo o traballo de acción humanitaria, como debe regularse, como debe pasar da pura emerxencia. E pasa tamén polo Pacto de Estado, o Plan África…

A Comunidade Valenciana é unha das que maior número de organizacións e asociacións solidarias reúne, a que se debe? Os valencianos son máis solidarios que o resto dos cidadáns españois ou hai maiores necesidades?

Estamos moi fraccionados. Nunca me expuxen esta reflexión. Eu creo que hai un número importante de organizacións, algunhas máis locais e outras con representación noutras comunidades españolas. Non sei exactamente a que se debe, pero si que hai unha cultura asociativa e cooperativa importante.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións