Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Igualdade de xénero e Obxectivos do Milenio, unha década de progresos

Desde o ano 2000, o respaldo aos Obxectivos do Milenio logrou avances en igualdade de xénero, acceso á educación e á saúde

Os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio decidíronse no ano 2000. Entón fixouse un prazo de 15 anos para lograr as metas propostas e iniciouse un monitoreo da situación, con informes periódicos que analizan a evolución de cada un dos Obxectivos. Todos son igual de importantes, pero nos últimos anos, coa unificación en ONU Mulleres das diversas axencias e organismos que atendían as cuestións de xénero e unha maior sensibilización cara á igualdade, impulsouse a atención ás mulleres e as nenas. Neste ámbito, como no resto, conseguíronse avances destacados, que achegaron a elas a educación, a saúde e a propiedade das terras.

Img mujeres mali articulo

Aínda que os avances a miúdo non son suficientes, este feito non pode ocultar a súa importancia. Débense establecer comparacións coa situación anterior para ser conscientes das consecuencias destes movementos. No caso da igualdade de xénero, as mulleres ocuparon de maneira tradicional un segundo plano, pero grazas ao esforzo e o empeño dos últimos anos, cada vez están máis preto da primeira liña.

Educación, saúde e propiedade da terra

Ata 2008, en 17 dos 40 países estudados alcanzouse a paridade entre xéneros na matriculación en secundaria

O Obxectivo 3 dos ODM aposta por promover a igualdade de xénero e a autonomía da muller, como un medio máis para o progreso do desenvolvemento humano. O último informe sobre “O Progreso das Mulleres no Mundo”, editado por ONU Mulleres cada dous anos, céntrase no acceso delas á xustiza. Un extracto previo do mesmo, cuxa presentación se espera nestes meses, subliña “logros extraordinarios na reforma de leis” para recoñecer os seus dereitos. Esta análise realiza unha radiografía de diversos ámbitos, como o educativo, onde a taxa de asistencia das nenas á escola secundaria ha experimentado avances: ata 2008, en 17 dos 40 países estudados, alcanzouse a paridade entre xéneros na matriculación, aínda que nalgúns casos conseguiuse en taxas moi baixas e “as nenas pobres das áreas rurais quedaron relegadas”, precísase. Nos últimos anos, tamén se incrementou o número de mestras.

Repecto á atención sanitaria, os avances foron menos exitosos do esperado e as mulleres de zonas rurais pobres teñen aínda “moitas menos probabilidades” que as mulleres de zonas urbanas ricas de recibir asistencia profesional durante o parto, xa sexa un médico ou un enfermeiro. Este aspecto é destacado, xa que non só pon en risco a saúde das nais, senón tamén dos fillos, que carecen dos coidados necesarios durante o nacemento e nas primeiras horas de vida. Os principais obstáculos para acceder aos servizos de saúde en países onde a taxa de mortalidade materna é alta, como Serra Leona ou Haití (mesmo antes de sufrir o devastador terremoto de 2010), é o elevado custo do tratamento, por encima da falta de especialistas femininas.

En canto á propiedade, as herdanzas, o acceso ao mercado da terra e á reforma agraria é territorio dos homes en numerosas zonas, aínda que nunha escala de 0 a 1, onde 0 indica un acceso nulo e 1, un acceso pleno, en América Latina e o Caribe (0,88), Europa central e oriental (0,88), Asia oriental e o Pacífico (0,85) as mulleres ocupan un lugar moi próximo ao deles, segundo datos do OCDE de 2009. A propiedade das terras mide o nivel de acceso aos dereitos das mulleres, así como a súa independencia económica. En África do Norte (0,61) e Subsahariana (0,42) rexístranse as cifras máis baixas. Destacan Cabo Verde, onde a propiedade se reparte case ao 50%, e Botswana, onde as mulleres logran un 40%. En Mali, nin sequera alcanzan un 4%.

Esta situación favorece o desemprego das mulleres, máis probable en todas as rexións, excepto en Europa central e oriental e a Comunidade de Estados Independentes e Asia do Leste, de acordo aos datos da Organización Internacional do Traballo (OIT) de 2009. Ademais, esta institución, indica que as mulleres gañan entre un 70% e un 90% do soldo dos homes, e que a discriminación relacionada co embarazo e a maternidade “aínda é un problema común”, a pesar de detectar importantes avances na promoción da igualdade de xénero, con modalidades de traballo máis flexibles en horarios. A Enquisa de empresas do Banco Mundial de 2008 engade que só hai unha muller por cada nove homes en postos gerenciales superiores.

Onde se debe avanzar en igualdade de xénero

As contas pendentes coa igualdade das mulleres respecto dos homes afectan, sobre todo, a dous ámbitos: a liberdade de decisión respecto ao matrimonio e a representación. No primeiro caso, as mozas que casan antes de cumprir 18 anos “teñen máis probabilidades de declarar que non teñen voz na toma de decisións”, fronte a quen casan máis tarde. En Nixeria, as mulleres teñen un 80% máis de probabilidades de dicir que non teñen voz e en Colombia, un 47%.

Ademais, un estudo da Organización Mundial da Saúde (OMS) sobre a saúde das mulleres e a violencia doméstica, realizado en varios países e publicado en 2005, revelou que en cinco rexións -Bangladesh, Brasil, Perú, Tanzania e Tailandia-, máis da metade das mulleres sufriran violencia física, sexual ou ambas. Un informe da División dos estudos sobre abuso en nenos e mulleres, da London Metropolitan University (2009), puxo de manifesto que, mesmo en rexións avanzadas, “só unha fracción das denuncias de violación terminan nunha condena”: menos dun 10% en Inglaterra e Gales, algo máis do 20% en Alemaña e preto dun 40% en Hungría.

No campo da representación, as mulleres non están representadas de forma equitativa como delegadas nas conferencias sobre cambio climático das Nacións Unidas, en tan só 29 países elas supoñen o 30% ou máis da representación no parlamento e, en referencia ás carteiras que ocupan como ministras, as mulleres teñen o dobre de probabilidades de exercer de ministras nos sectores sociais e de benestar, en lugar de facelo en economía, comercio e finanzas.

A contribución de ONU Mulleres á igualdade de xénero

ONU Mulleres fortaleceu o traballo no ámbito da igualdade de xénero ao fusionar catro organismos de Nacións Unidas

A comezos deste ano, constituíuse ONU Mulleres, a entidade para a igualdade de xénero e o empoderamiento das mulleres, que fusionou o traballo de catro organismos de Nacións Unidas: División para o Adianto da Muller (DAW), Instituto Internacional de Investigacións e Capacitación para a Promoción da Muller (INSTRAW), Oficina do Asesor Especial en cuestións de xénero (OSAGI) e Fondo de Desenvolvemento das Nacións Unidas para a Muller (UNIFEM). A súa creación puxo de manifesto a importancia que se concede a este asunto, posto que fortaleceu o traballo neste campo grazas a un único órgano, máis potente que os anteriores e que nomeou como directora a Michelle Bachelet, cuxa carreira está unida á defensa dos dereitos da muller.

Nacións Unidas é unha das institucións máis activas neste campo. Conta coa vantaxe de actuar en todo o mundo e de facelo xunto cos gobernos, de maneira que o seu traballo, en ocasións, tradúcese en leis de aplicación xeral. No entanto, ONU Mulleres constituíuse cuns obxectivos demasiado ambiciosos, sobre todo no terreo económico, que aínda non se cumpren, ao depender en parte de achegas voluntarias. Os últimos países en colaborar foron India, que prometeu un millón de dólares, e Nixeria, que aprobou a contribución de medio millón. Estas achegas poden considerarse escasas, pero son destacadas, por provir de países onde as mulleres non sempre poden cumprir os seus dereitos.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións