Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Julia Cárdenas. Directora de Fundación Terra de Homes

Non concibo axudar a un neno sen integrar á muller

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 21 de Febreiro de 2007

Julia Cárdenas é a fundadora e cabeza oficial da Fundación Terra de homes, unha organización dedicada á axuda directa á infancia máis desamparada. Ademais, é a segunda agrupación mundial de ONGD de atención á infancia e é Organismo Consultivo do Consello Económico e Social de Nacións Unidas, así como de UNICEF e do Consello de Europa. “Eu creo que a infancia está moi vinculada á muller. Non concibo axudar a un neno sen integrar á muller. E sexa por educación ou por saúde, a muller é a base”, subliña. Por iso desenvolven doce programas específicos dentro da área saúde materno-infantil. Cárdenas concede hoxe un nomeamento moi específico: o de embaixadora da boa vontade, que recae en Carla Marreno, unha moza violinista de once anos que “quere facer algo por todos os nenos que non puideron ter a súa sorte”.

De onde nace o nome da Fundación que representa?

O nome ‘Terra de homes’, elixido o seu Fundador Edmond Kaiser, ten a súa orixe no libro ‘Terre deas hommes’ do escritor francés Antoine de Saint-Exupéry, o autor de ‘O Principiño’. É curioso e moita xente pregúntanos sobre a orixe deste nome, que en francés soa tan ben e en español choca tanto, pero bo, tamén é unha maneira de sorprender á xente e que se pregunte sobre a Fundación e labor que desenvolvemos.

A infancia é o sector máis necesitado no mundo, onde máis de seis millóns de nenos morren de fame?

Eu creo que a infancia está moi vinculada á muller. Non concibo axudar a un neno sen integrar á muller. E sexa por educación ou por saúde, a muller é a base. É certo que os nenos son os máis vulnerables porque non teñen esa capacidade do adulto para discernir e mesmo para evitar o futuro, pero esta mesma situación de desamparo é a que viven moitas mulleres no mundo.

A globalización dos países do primeiro mundo contribuíu a que se marxine aínda máis aquilo que resulta ‘incómodo de ver’ como a pobreza de moitos pobos e nenos ou, pola contra, contribuíu a unha maior concienciación?

Esta situación da globalización, como todo na vida, vai tendo cristas. E eu diría que agora estamos nun momento de baixa, de saturación, de cansazo informativo. En televisión por exemplo unha imaxe tapa a outra e así sucesivamente. Chega un momento en que xa non se reacciona e todo parece normal. Neste sentido o outro día sorprendeume un comentario que escoitei sobre unha película que está estes días en carteleira e que versa achega do tráfico de diamantes, un tema que coñezo bastante. Unha persoa dixo: “a película é moi violenta”. Quedei pensando en que tipo de película espera a xente que se faga entre Liberia e Serra Leona. O cinema é, por exemplo, un medio de impacto estupendo porque de súpeto é coma se a xente descubrise o que realmente está a ocorrer, cando a ONG levamos anos dicíndoo, concienciando a través de imaxes, de campañas, etc. Por iso eu creo que concretamente os medios de comunicación deben ser moi concisos, moi concretos. Hai que ter en conta que cada sector, cada público require unha transmisión do problema concreto, se non aburre e este convértese en monótono.

De que maneira pódense aproveitar os recursos que nos brindan as Tecnoloxías da Información e Comunicación (TIC), os descubrimentos médicos… en beneficio dos nenos?

Se eu tivese medios, filmaría e recompilaría documentais cos seus consecuentes permisos, e iría aos colexios con cada campaña para contalo. Para min esta é a maneira ideal para concienciar en beneficio da poboación infantil de todos os seus problemas: falar con pais e fillos, celebrar xornadas de familia, etc. É moi importante involucrar aos pais porque os fillos perciben as súas motivacións e os seus problemas.“É moi importante involucrar aos pais porque os fillos perciben as súas motivacións e os seus problemas”. É certo que na base de todo está a educación e que hai que empezar desde o principio, polos nenos e os seus pais.

Fundación Terra de Homes traballa en varios programas de cooperación ao desenvolvemento e algúns moi importantes en materia de educación, cales son os problemas máis graves aos que se enfrontan os máis pequenos?

Para min un dos problemas máis graves é o dos nenos que viven na rúa, que non teñen ningún acceso á educación, pero que queren saír desta situación.“Para min un dos problemas máis graves é o dos nenos que viven na rúa, que non teñen ningún acceso á educación, pero que queren saír desta situación” Está claro que todos teñen os mesmos dereitos e por todos debemos loitar, pero cando atopas criaturas tan predispostas e receptivas é un desastre non poder axudalas. En Brasil, concretamente, temos un programa de nenos na rúa e estamos a traballar co famoso Circo de Fortaleza que forma aos pequenos ao mesmo tempo que se distraen e ensínanlles oficios. Pois a persoa que está a levar este programa estivo oito meses na rúa convivindo con estes nenos para chegar a entenderlles. Non é nada fácil. Entre os programas de cooperación ao desenvolvemento que desenvolvemos mediante Fundación Terra de Homes destacan máis de 20 que se agrupan en tres sectores: o de ‘Apoio social á infancia en risco’, ‘Saúde materno-infantil’ e os relacionados cos ‘Dereitos á infancia’.

Cantos nenos e familiares beneficiáronse da bondade e a axuda de Fundación Terra de Homes desde que nacese, hai xa 13 anos?

En España podemos falar de 400 persoas que se beneficiaron dos programas sanitarios en España. Hai que ter en conta que se trataron de patoloxías moi graves e situacións moi difíciles e é certo que o índice de mortes foi mínimo. Ademais, gustaríame resaltar a ilusión e a entrega dos médicos con estas persoas, que fan todo o que está na súa man para salvarlles. Eles reciben casos que seguramente xamais visen aquí, e por iso traballan cunha gran ilusión. Establécese unha relación moi bonita.

Enténdese o mesmo por un neno maltratado no Terceiro Mundo que un neno maltratado no Primeiro Mundo?

Se deixamos de lado ao nenos soldado ou aos nenos do tráfico, podo dicir que no Primeiro Mundo os malos tratos é máis perverso.

En que sentido?

En que non debería ter lugar os malos tratos de nenos nos países desenvolvidos. Se unha nai está enferma de sida ou non ten diñeiro para alimentar a todos os seus fillos aí dáse uns malos tratos, o neno é tan intelixente que o encadra e sitúao. Pero no noso mundo, nun núcleo familiar conflitivo onde hai calquera problema, unha persoa drogadicta, alcohólica, etc. conta con servizos de asistencia social que velarán polo benestar do pequeno, e unha infinidade de camiños máis. Por iso cando morre un neno no noso mundo é porque nos enfrontamos a unha enfermidade, unha perversión ou ambas as cousas.

En 2006 había máis de 250.000 menores soldado recrutados en máis de 20 países. O 30% son recrutados polas forzas armadas dos seus propios gobernos e o 40% do total destes menores son nenas. Como se pode facer fronte a esta situación? Que fai a Fundación fronte ao crecente tráfico de nenos?

Nós estamos a traballar moi forte, con campañas internacionais, co tema do tráfico de nenos, que en certa forma é falar do nenos soldado. Agora mesmo hai un tráfico moi importante nos países do Leste.

Os países fan o suficiente para frear esta situación?

Si, pero están tan desbordados cos adultos, coa inmigración que está a chegar… que moita concienciación non vexo, independentemente de que é moi difícil controlalo. Necesítase moito traballo aínda, máis concienciación e endurecemento de penas.“Necesítase moito traballo aínda, máis concienciación e endurecemento de penas” Hai que ter en conta que moitos pais deixan marchar aos seus fillos porque cren que vai ser o mellor e, aínda que se están equivocando, están a facelo cun bo propósito. Con todo, no tráfico de nenos xestionado por mafias non cabe ningunha xustificación.

Entre as atencións médicas especializadas que proporcionan hai unha, ‘A viaxe cara á vida’, que permite que os nenos reciban atención médica especializada en España. Como é este proceso? Quen se fai responsables deles en España?

O nacemento deste programa ten a súa razón de ser nunha realidade social de moitos países do chamado Terceiro Mundo nos que as infraestruturas sanitarias son inexistentes ou moi deficientes. Este feito, xunto coa falta de alimentos, fai que a mortalidade infantil dispárese. No marco desta grave situación sanitaria, desenvólvese o Proxecto Atencións Médicas Especializadas (AME), un programa de saúde completo co que Terra de homes busca a mellora sanitaria dos recursos propios do país, ensinar a pescar e non só dar peces. O obxectivo a longo prazo é que os centros da Fundación no terreo, non sexan xestionados sempre pola axuda internacional, senón que cando a situación económica e social permítao, os centros médicos pasen á tutela do estado, formando parte da rede pública sanitaria do país no que se desenvolve o programa. Son nenos moi enfermos que desde que parten dos seus países están acompañados pola asociación Sans Frontières, formado por azafatas que aproveitan os seus billetes e o seu tempo libre para acompañar e levar e traer aos nenos. Estes nenos enfermos en canto chegan a España xa teñen adxudicada unha familia de apoio e conta con voluntarios que lle van a acompañar todo o tempo no hospital. Unha vez que finaliza o tratamento volven ao seu país.

Fundación Terra de Homes nomea hoxe embaixadora de boa vontade a Carla Marreno, que significa este galardón? por que esta nena?

É unha mensaxe espontánea dunha nena auténtica, prodixio ademais, de once anos que quere compartir e ser próxima a estes nenos tan necesitados. É violinista e tocou por primeira vez aos dous anos de idade. Este feito marca un fito na historia da Fundación, que é a primeira vez que realiza un nomeamento desta índole. Desde o momento en que Carla coñeceu á Fundación Terra de homes e o seu proxecto ‘Viaxe cara á Vida’, mediante o cal nenos enfermos procedentes de distintos países africanos son trasladados a España para ser operados de graves patoloxías, a nena mostrou un interese e unha sensibilidade extraordinarios polos pequenos beneficiarios deste programa.

Por iso, Carla Marrero comprométese, mediante esta distinción, a contribuír co seu talento e no desenvolvemento da súa actividade, a divulgar o dereito de todos os nenos á saúde e a unha vida digna, e a difundir e incrementar o coñecemento público e a sensibilidade sobre o programa ‘Viaxe cara á Vida’.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións