Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Lei de adopción internacional

O novo texto establece uns criterios comúns paira todas as comunidades autónomas, que na actualidade contan coa súa propia lexislación

En 2005 realizáronse en España 5.423 adopcións internacionais. O volume de tramitacións foi tal, que o Goberno creou ese mesmo ano o Consello Consultivo de Adopción Internacional paira garantir unha análise permanente da situación. Case dous anos despois, o pasado 9 de febreiro, aprobou o anteproxecto de Lei de Adopción Internacional, cuxo principal obxectivo é acordar una única norma paira toda España, en lugar das 17 actuais (una por cada comunidade autónoma). Entre as novidades, destacan a prohibición de tramitar adopcións en países en conflito ou inmersos nun desastre natural, o dereito dos menores adoptados a coñecer información sobre a súa orixe biolóxica cando alcancen a maioría de idade e a conversión das adopcións simples en adopcións plenas. A Lei podería entrar en vigor “en catro ou cinco meses”, segundo previsións do Ministerio de Xustiza.

Principais novidades

/imgs/2007/03/familia02.jpg

O pasado 9 de febreiro aprobouse o anteproxecto de Lei de Adopción Internacional. Aínda non hai data paira a súa entrada en vigor, pero fontes do Ministerio de Xustiza consultadas por CONSUMER EROSKI consideran que tras o seu paso, e presumible aprobación, polo Congreso e o Senado, podería ver a luz “en catro ou cinco meses”. A súa finalidade é regular dunha maneira uniforme os procesos de adopción por parte de españois no estranxeiro, xa que até agora cada comunidade autónoma vén aplicando a súa propia lexislación neste ámbito. En canto ás novidades que suporá a nova norma, Maribel Morencia, directora da delegación en Cantabria de ADECOP, asegura que a única novidade é, precisamente, “a unidade de criterio”. “Todo o demais é irrelevante”, sentenza.

ADECOP é una entidade colaboradora de adopción internacional, tamén chamada ECAI. Coa nova lei, a súa actividade (e a do centenar de ECAIS acreditadas en España) será a de mediación nos procesos de adopción, aínda que se establecerá un número máximo de ECAIS que poderán mediar en cada país concreto. Pola súa banda, as entidades públicas encargaranse de recibir e tramitar as solicitudes, expedir os certificados de idoneidade (que acreditan que una familia ou persoa é apta paira adoptar) e os compromisos de seguimento da adopción, e controlar, en xeral, que todo o proceso segue as canles legais. Segundo Morencia, na actualidade “todo isto xa se realiza así”. En todo caso, recoñece que hai “pequenas diferenzas, como a parte que afecta o período de vixencia da idoneidade “.

Polo momento, este período oscila entre tres e cinco anos, segundo a comunidade autónoma que o regule, pero coa nova lei a declaración de idoneidade terá una vixencia máxima de tres anos paira todos. Este documento deberá recoller a valoración sobre a situación persoal e familiar de quen desexa adoptar, a súa aptitude paira atender ao neno ou nena en función das súas circunstancias particulares e calquera outro dato que estea relacionado coa singularidade da adopción internacional. Morencia insiste en que “realmente, a nova norma non introduce ningún cambio substancial, nin mellora substancial, nin diferenza importante” e afirma que “non vai afectar practicamente en nada ao que son as tramitacións e ao que é a práctica da adopción internacional até o momento”. Una idea que, con todo, non comparten todas as entidades.

“Fálase de coordinación entre comunidades autónomas que teñan una mesma ECAI acreditada e iso é moi positivo; fálase de obrigación dos pais de realizar os informes de seguimento e demais obrigacións post-adopción, que tamén é favorable; fálase de que os contratos que se asinan entre os pais e as ECAIS teñen que ser redactados e aprobados pola comunidade autónoma, algo que están a facer varias comunidades, pero non todas”, destacan desde a Asociación española de atención e apoio a familia e adopción (ASEFA). Ademais, a nova lei recolle a prohibición de iniciar os trámites de adopción cando o país de orixe dos pequenos atópese en conflito bélico ou inmerso nun desastre natural,A nova lei recolle a prohibición de iniciar os trámites de adopción cando o país de orixe dos pequenos atópese en conflito bélico ou inmerso nun desastre natural é dicir, “cando non exista una autoridade específica que controle e garanta a adopción ou cando no país non se dean as garantías adecuadas” paira esta, e recoñece aos menores o dereito a coñecer os datos que as entidades públicas españolas teñen sobre as súas orixes biolóxicas, una vez que cumpran 18 anos.

Achegas

O director da ECAI Infancia i Futuro, Antonio Mercadal, coincide ao afirmar que esta regulación “non ofrece ningunha achega que, dalgunha maneira, non estea xa regulada”, cre que “deixa moitas lagoas que poden dar lugar a múltiples interpretacións” e augura “un conflito de competencias en moitas comunidades autónomas”, polo choque entre a lei estatal e a regulación específica de cada territorio. No entanto, alégrase de que a lei defenda, en maior medida, os dereitos do neno e aplaude que se presente como una norma uniforme, que “tende a establecer principios mínimos básicos paira toda España”. “É absurdo que os cidadáns españois teñan uns dereitos ou unhas expectativas diferentes segundo a comunidade autónoma na que residan. É absurdo ter 17 comunidades autónomas e 17 normas diferentes”, engade.

Doutra banda, a reforma modifica varios artigos do Código Civil paira permitir que os netos de españois nados no estranxeiro poidan adquirir a nacionalidade española. O Código civil aínda vixente esixe que, paira optar á nacionalidade española, o pai ou a nai de quen a solicite sexa orixinariamente español e nado en España, de maneira que os netos de emigrantes españois, cuxos pais non naceron no país, non poden acceder á súa nacionalidade. A reforma do Código Civil que se persegue elimina o requisito do nacemento en territorio español dos pais e facilita un acceso máis directo á nacionalidade española.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións