Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Lingua de signos

Espérase que antes de finais de ano entre en vigor a Lei que regula a comunicación entre persoas xordas, con discapacidade auditiva e sordociegas

En España hai case un millón de persoas con algún tipo de discapacidade auditiva. Delas, entre un 8% e un 10% considera á Lingua de Signos a súa lingua materna. Con todo, ata que non se aprobe a Lei que a regula, non se considerará un idioma. O Congreso dos Deputados acaba de dar luz verde ao Proxecto de Lei que recoñece as linguas de signos, polo que se espera que a norma entre en vigor antes de que acabe o ano. As asociacións de persoas afectadas e familiares acolleron esta Lei cos brazos abertos, aínda que todas elas coinciden en que chega demasiado tarde. Pasaron 30 anos desde que se escoitaron as primeiras reivindicacións.

Aprendizaxe e uso da LSE

/imgs/2007/07/signos.jpg

O pasado 28 de xuño o Congreso dos Deputados aprobou o Proxecto de Lei polo que se recoñece e regula as linguas de signos españolas (LSE) e regúlanse os medios de apoio á comunicación oral das persoas xordas, con discapacidade auditiva e sordociegas. Dicir o nome completo é case una obrigación, xa que por primeira vez recoñécense os dereitos dun colectivo moi amplo (aproximadamente un millón de persoas), que podería beneficiarse da Lei antes de finais de ano, probablemente no mes de novembro. Como principal novidade, esta norma pretende facilitar o acceso á información e á comunicación das persoas xordas. Paira iso, ten en conta a heteroxeneidade e as necesidades específicas de cada grupo e recoñece á Lingua de Signos Española (LSE) como lingua das persoas xordas que decidan utilizala, pero tamén se compromete a facilitar a aprendizaxe da lingua oral. “Crese que as persoas xordas son tamén mudas, pero isto non é así. A maior parte das persoas xordas falan. De feito, un 90% – 92% fala lingua oral e só o 8% – 10% fala por signos”, subliña a presidenta da Confederación de Familias de Persoas Xordas (FIAPAS), Marí Luz Sanz.

“Esta Lei é un recoñecemento definitivo da identidade bilingüe e bicultural das persoas xordas”

Na Lei establécense garantías legais paira o acceso á comunicación en ámbitos nos que agora non sempre é posible, como educación, sanidade, lecer e formación; equipásense as linguas de signos española e catalá; e obrígase a que todas as mensaxes institucionais sexan “plenamente accesibles”, así como as informacións dos poderes públicos, os partidos políticos e os axentes sociais que teñan carácter institucional e gratuíto. Tamén destaca como novidade a creación do Centro de Normalización Lingüística da Lingua de Signos Española, que se encargará de “investigar, fomentar, difundir e velar” polo bo uso da LSE, e o Centro Español de Subtitulado e a Audiodescripción, que xa se puxo en marcha en febreiro de 2006 e cuxa finalidade é investigar, fomentar, promover iniciativas, coordinar actuacións e estender a subtitulación e a audiodescripción.

“Os pais queremos a normalización paira os nosos fillos e iso pasa pola igualdade e integración”

Paira a Confederación Estatal de Persoas Xordas (CNSE), esta nova Lei supón un “logro histórico”, xa que axudará a romper as barreiras que impiden o acceso a determinados ámbitos e é “un recoñecemento definitivo da identidade bilingüe e bicultural das persoas xordas”. Neste sentido, a norma é vista como una especie de plataforma paira dar o salto á participación plena na vida social. Considérase una oportunidade paira lograr a igualdade de dereitos paira todas as persoas xordas. “É una lei moi completa e específica. Os pais queremos a normalización paira os nosos fillos e iso pasa pola igualdade e integración”, subliña Marí Luz Sanz.

Tamén o presidente da Coordinadora de Intérpretes e Guías Intérpretes de Lingua de Signos Española da Comunidade Autónoma de Madrid (CILSEM), Jordi Ferré, considera que a nova Lei é “un gran paso”, aínda que asegura que se tardou moito en dalo porque “as persoas xordas levaban máis de 30 anos pedindo a oficialidade da súa lingua”. Ademais, lamenta que se tivo en conta ás asociacións e institucións, pero non aos intérpretes, porque tamén realizan una función moi importante: servir de ponte de comunicación entre a persoa xorda e a persoa oínte a quen se dirixe.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Persoas sordociegas »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións