Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Lucía Losoviz, responsable do programa Cidades Amigas da Infancia de UNICEF

Unha Cidade Amiga da Infancia prioriza aos menores de 18 anos nas súas políticas públicas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 09 de Setembro de 2016

“En España hai 115 Cidades Amigas da Infancia e prevese chegar ás 160 en novembro”, avanza Lucía Losoviz, quen traballa desde hai máis de 15 anos pola infancia en distintos contextos locais e tamén en programas de acción humanitaria. Con entusiasmo e dedicación, Losoviz leva case un ano como responsable do programa Cidades Amigas da Infancia de UNICEF co que para ela é moi gratificante comtemplar como se poden materializar os artigos da Convención sobre os Dereitos do Neno en cousas moi prácticas. Vese como unha militante dos dereitos dos nenos e as nenas e considera que programas como estes son necesarios porque é no ámbito municipal onde se implementan as políticas para chegar aos nenos máis vulnerables e en situación de risco.

Como nace o programa Cidades Amigas da Infancia?

“Os alcaldes e as alcaldesas xogan un rol principal, pero tíñase que involucrar a outros actores”O programa nace en 1992 a través dunha iniciativa que se chamaba Alcaldes Defensores da Infancia que, coa primeira Declaración de Dakar, empeza a traballar no ámbito local todos os aspectos que tiñan que ver cos dereitos do neno ou a nena. A partir do 2001 o Comité de UNICEF en España comeza a implementar esta iniciativa co nome Cidades Amigas da Infancia, porque se viu que os alcaldes e as alcaldesas xogan un rol principal. Pero tíñase que involucrar a outros actores, e desde 2004 empézanse a recoñecer ás Cidades Amigas da Infancia.

Cales son os obxectivos que persegue?

O obxectivo principal do programa é impulsar as políticas que garantan o cumprimento dos dereitos dos nenos, é dicir, que se garanta o desenvolvemento integral da infancia e a adolescencia e mellórese o seu benestar. O noso paraugas de traballo é a Convención sobre os Dereitos do Neno. E para introducir na política pública municipal á infancia como unha prioridade, promovemos diferentes accións, entre outras: outorgar o recoñecemento de ser Cidade Amiga da Infancia; potenciar a participación dos nenos e as nenas en todo o proceso e fortalecer as capacidades e o coñecemento dos equipos responsables de levar a cabo estas políticas públicas. Tamén damos formación, xeramos guías de traballo e facemos un Congreso de intercambio de coñecemento e outras redes virtuais.

Que é unha Cidade Amiga da Infancia?

Para UNICEF, unha Cidade Amiga da Infancia (CAI) é a que prioriza aos menores de 18 anos nas súas políticas públicas e que fomenta espazos de participación para escoitar e tomar en conta as opinións dos nenos e nenas, e outros actores do municipio nesa política pública. É dicir, tentamos que a cidade implemente un modelo de xestión que garanta o cumprimento dos dereitos do neno.

Que requisitos teñen que presentar as cidades?

“Desde o programa valoramos como están a recoller as opinións dos nenos e nenas”Teñen como mínimo cinco requisitos, ademais doutra documentación que han de entregar. Por unha banda, deben ter unha memoria de actividades que mostre que están a facer por e para a infancia desa localidade. Ademais, han de realizar un diagnóstico da situación e que o municipio mostre cal é a realidade e necesidades principais dos nenos na súa cidade. Desde o programa valoramos como están a recoller as opinións dos nenos e adolescentes. Un documento principal que pedimos é o Plan de Infancia, é dicir, unha estratexia con obxectivos claros, indicadores e orzamento. En todo isto valoramos que os nenos sexan suxeitos activos e obxectos de cambio e que para iso exista un órgano de participación infantil.

Cantas cidades hai co selo CAI en España?

Actualmente hai 115 cidades recoñecidas como Cidades Amigas da Infancia co selo CAI. Este verán habemos avaliando expedientes da convocatoria que se pechou o 30 de xuño e estimamos que en novembro cheguemos a ter unhas 160 cidades. Este recoñecemento dáse cada dous anos.

Cal é a maneira de dar voz e facer que os nenos participen na súa comunidade?

Para ter o selo CAI ha de existir un órgano de participación infantil e adolescente que estea recoñecido formalmente polo pleno municipal. Este órgano de participación, que pode ser un foro, unha comisión ou un consello, ten que ter os recursos necesarios, estar dinamizado con persoal técnico e contar co seu propio espazo e ter canles de comunicación coas autoridades locais. Ademais, temos actividades concretas para promocionar a participación infantil, como os Parlamentos en liña, onde todos os actores atópanse de forma virtual para traballar diferentes temáticas como, por exemplo, o cambio climático. E cada dous anos facemos un Encontro Estatal de Consellos de Participación Infantil que este ano será en Santander, onde estimamos a participación de 200 nenos.

Cantos nenos de España toman parte?

O número exacto é difícil de cuantificar, porque existen moitos espazos e estruturas que fomentan este dereito aos municipios. Pero as cifras que manexamos das 115 cidades hoxe recoñecidas polo selo CAI é que uns 4.000 nenos e nenas participan nos Consellos, Comisións ou Coros.

Pode participar calquera neno que o desexe?

“Uns 4.000 nenos e nenas participan nos Consellos, Comisións ou Foros”Calquera neno pode participar porque estes órganos se nutren principalmente das escolas. É no ámbito escolar onde se elixen aos representantes que, en xeral, son nenos que se propoñen de forma voluntaria ou os seus compañeiros elíxenlles. Ademais, estamos a fomentar que estes órganos teñan a máxima representatividade do mundo e que haxa nenos que se propoñan desde as asociacións, e non só desde o ámbito escolar, xa sexa desde asociacións con discapacidade, os scouts, desde a Fundación Secretariado Xitano coa que temos moito vínculo…

Cales son as ideas e propostas máis comúns entre os nenos?

“Os nenos son moi conscientes das barreiras arquitectónicas para menores con discapacidade”Fan moitísimas e diversas propostas. Sempre que se lles pregunta por propostas de mellora na súa cidade están a pensar en todos os cidadáns, e non só neles. Sempre me sorprende este nivel tan alto de solidariedade e empatía co resto dos seus compañeiros e concidadáns. Ás veces, as consultas que se lles fan condiciónalles e adoitan ser sobre lecer e tempo libre. As súas propostas están destinadas a mellorar os parques, espazos deportivos, pistas de skate… Tamén son moi conscientes das barreiras arquitectónicas para menores con discapacidade e solicitan esas melloras para que todos poidan acceder aos servizos. Tamén como suxeitos de dereito empezan a expor outras propostas, como o feito de ser escoitados, que non se realicen recortes nos seus centros escolares, que teñan o seu propio espazo de reunión no municipio, que se trate a todos os nenos por igual independentemente da súa procedencia e orixe.

Que actores interveñen no programa?

Nós desde o programa fomentamos o enfoque ALIA (Alianza Local pola Infancia e Adolescencia), cuxa idea é xerar unha coordinación e redes de traballo con actores locais, asociacións, ONG, universidades, sindicatos, con outros pequenos para mellorar o benestar da infancia. Ademais, estamos aliados coa Plataforma da Infancia e outras organizacións locais e tamén traballamos con socios ou aliados estratéxicos como o Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, o IUNDIA (Instituto Universitario de Necesidades e Dereitos da Infancia e a Adolescencia, da Universidade Autónoma de Madrid e UNICEF Comité Español) e a Federación Española de Municipios e Provincias (FEMP).

Como se dá a coñecer Cidades Amigas da Infancia?

“Son os municipios quen fan a difusión a través das escolas”Son os municipios quen fan a difusión a través das escolas, porque cada cidade ten o seu contexto e forma de traballar. Ás veces faise a difusión nun programa de radio ou no Día do Neno convócase unha nova elección. Tamén estamos a fomentar o traballo coas familias, porque é importante que pais e nais entendan que son parte dos seus dereitos e eles han de colaborar levándoos e traéndoos ás Comisións, así que teñen que entender o importante que é a súa participación.

Ata o momento atoparon algunha dificultade para a xestión e desenvolvemento do programa?

Unha das principais dificultades foi atopar como unificar criterios para a diversidade de tamaños que teñen os municipios. Case o 90% teñen menos de 10.000 veciños, pero logo hai concellos, como o de Madrid ou Barcelona, que teñen millóns de habitantes. Entón, tivemos que ser flexibles con esta realidade e rigorosos cos nosos criterios. Ademais, ás veces a falta de recursos e competencias dos municipios fai que estean a lidar con estas dificultades e poder implementar algunhas accións que se necesitan. Pero si que conseguimos que con este programa desde UNICEF destínese parte do orzamento municipal a implementar o Plan de Infancia.


Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto