Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Economía solidaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Marcos Concepción, director-xerente da Asociación Española de Fundraising

Para captar fondos en época de crise, a ONG deben atraer doantes e fidelizar a súa base social

Marcos Concepción defende a figura do fundraiser en calquera organización. A súa capacidade para captar fondos beneficia en época de crise e de bonanza económica, aínda que é na primeira cando dá o mellor de si. Como director-xerente da Asociación Española de Fundraising, asevera que este modo de traballo valórase cada vez máis no desenvolvemento estratéxico das entidades, que gañan transparencia ante os doantes. Un Código Ético en Fundraising e varios Códigos de Boas Prácticas Sectoriais outorgan seriedade ao seu traballo, nun momento no que a captación de fondos ábrese a novas vías grazas ás tecnoloxías da información e comunicación (TIC). A confianza das persoas nas organizacións é imprescindible, xa que así se conseguen fondos para pór en marcha programas e manter o traballo da ONG. Concepción recoñece que a mercadotecnia, as relacións públicas e a comunicación social son indispensables para obter ingresos, pero subliña, “somos fundraisers, non marketers”.

A finais de setembro celebrouse o 10º Congreso de Fundraising. En época de crise, a captación de fondos interesa máis que nunca?

“O fundraising cada vez está máis presente no desenvolvemento estratéxico das entidades”En parte, si. Esta crise é moi dura tamén para o terceiro sector e as organizacións exploran novas formas de financiamento que, talvez, noutros momentos non necesitaron traballar, xa que tiñan cubertas as súas necesidades. No entanto, o Congreso de Fundraising crece desde hai anos e conta cada vez con máis participantes. Este ano reunímonos 325 persoas de 180 organizacións, o que demostra que o fundraising cada vez está máis presente no desenvolvemento estratéxico das entidades.

Ao evento acudiron fundraisers internacionais, que achegou a súa experiencia?

Coñecemos iniciativas moi interesantes pola súa calidade e experiencia neste sector. Na conferencia inaugural estivo Tony Myers, un gran experto que traballa desde hai moitos anos con “grandes doantes” e que nos axudou a profundar sobre unha área no que ás entidades en España aínda nos queda moito que aprender. Tamén tivemos ocasión de indagar nas posibilidades de captación e relación coa nosa base social a través do teléfono móbil, con Marcelo Iñarra, entre outros. Imitar sempre é unha posibilidade, pero o interesante é coñecer as súas experiencias e adaptalas á nosa realidade, ser atrevidos e con capacidade para innovar, na medida do posible.

Como poden captar fondos a ONG nesta conxuntura de crise?

Coa crise complicouse a situación, aínda que é difícil xeneralizar, xa que as diferentes fontes de financiamento comportáronse de forma distinta. A captación a través de empresas ou da Administración pública, sobre todo a descentralizada, resentiuse bastante. Con todo, a colaboración das persoas físicas mantívose. Con probabilidade, a estratexia máis acertada nesta época consista en envorcar esforzos, non só na captación de doantes particulares, senón tamén na fidelización da base social das organizacións.

A captación de fondos apóiase en prácticas de mercadotecnia. Non se corre certo risco de exceder criterios éticos?

“Para evitar posibles malas prácticas, aprobouse un Código Ético en Fundraising e varios Códigos de Boas Prácticas Sectoriais”En principio, non se deberían correr ese tipo de riscos. O fundraising é unha disciplina propia que se nutre de técnicas de tres áreas de coñecemento principais: a mercadotecnia, as relacións públicas e a comunicación social. Pero a práctica das mesmas é diferente desde o momento en que nos movemos nun “mercado” non lucrativo. No entanto, para evitar posibles malas prácticas que crucen estas barreiras, a Asociación Española de Fundraising aprobou un Código Ético en Fundraising, ao que están adheridas todas a ONG membros, e varios Códigos de Boas Prácticas Sectoriais, para o desenvolvemento das diferentes técnicas, como a “cara-a-cara” ou o fundraising telefónico.

As novas tecnoloxías axudan a captar fondos. Cales son as particularidades do fundraising dixital?

As tecnoloxías da información e comunicación (TIC) permítennos manter unha relación máis estreita coa nosa base social e calquera persoa a quen interesen as nosas causas e proxectos, ademais de ser unha ferramenta tremendamente eficaz no ámbito da transparencia. Estes son os dous grandes alicerces nos que se sustenta a confianza das persoas nas nosas organizacións, que á súa vez nos permiten captar fondos. Hoxe en día, cos datos que temos sobre o uso do móbil ou a penetración de Internet, é indispensable unha estratexia de fundraising dixital. Unha das grandes oportunidades desta canle é a ampla difusión e uso, aínda que tamén debemos valorar a súa flexibilidade, axilidade, capacidade para medir resultados e, por suposto, o seu custo.

En ocasións, a doazón a través de Internet esperta certos receos, como se superan?

“O TIC son unha ferramenta moi eficaz no ámbito da transparencia”Con moita transparencia. Aos poucos, a sociedade perde o medo ás transaccións a través de Internet. Na emerxencia de Haití ocorrida no principio do ano, ao redor do 30% das doazóns recibidas polas ONGD chegaron a través de Internet. Pero para iso debemos estar preparados e propor unha pasarela de pago con todas as garantías de seguridade para o doante.

Que requisitos debe reunir un fundraiser?

Un fundraisier debe ser alguén formado e familiarizado con esta área de traballo. Non todo o mundo nunha ONG ten a capacidade para realizar unha proposta de colaboración, deseñar unha campaña de captación ou xestionar unha base de datos relacional. Tamén debería ser alguén con visión estratéxica, que fuxa do curto prazo e, por suposto, que comparta os valores do sector e da organización en concreto. Somos fundraisers, non “marketers”. Debe ter moita tolerancia á frustración porque é habitual que nos rexeiten unha porcentaxe alta de propostas de colaboración.

Prímase esa formación nas organizacións?

“Cando se destinan recursos a formar a un profesional do fundraising, invístese na sustentabilidade futura da organización e os seus proxectos”Non, as organizacións dedican moi poucos recursos a formar aos seus profesionais, o cal é unha pena. Esta área é estratéxica e cando se destinan recursos a formar a un profesional do fundraising, invístese na sustentabilidade futura da organización e os seus proxectos.

Sobre todo a ONG máis pequenas ven obrigadas a axustar o persoal. No seu caso poden prescindir do fundraiser ou é sempre unha figura imprescindible?

Depende da aposta estratéxica da ONG. Se considera que un fundraiser pode asegurar a viabilidade financeira da organización e os seus proxectos, é moi posible que lle considere imprescindible. Aínda que “a necesidade aperta”, as organizacións deben valorar a incorporación dun fundraiser, non só en termos de ingresos a curto prazo, senón tamén no desenvolvemento dunha estratexia de financiamento estrutural, onde caiban outros conceptos como diversificación de fontes, independencia, creación de base social, etc.

Cara a onde vai esta figura?

Cara á profesionalización, por unha banda, xa que este traballo é moi técnico, pero tamén cara ao desenvolvemento dun papel máis relevante nos órganos de decisión das organizacións.

A captación de fondos debería apostar máis polos grandes fondos privados ou o investimento público é igual de importante?

A Administración pública sempre foi un colaborador importante da ONG e debería seguir así, pero todos estes anos de cooperación tamén crearon, nalgúns casos, dependencias non desexadas. Unha estratexia adecuada combinaría ambas as orixes, a condición de que non entre en conflito co ideario da organización, é dicir, algunhas entidades prefiren non colaborar coa Administración e outras teñen definido, por distintas razóns, non colaborar con empresas.

Pódese recibir diñeiro de entidades públicas e privadas e non responder os seus intereses?

“Non deberiamos condicionar a nosa misión por obxectivos de financiamento”Por suposto, aínda que en ocasións non é fácil axuntar intereses e sensibilidades debería ser así! O importante no noso traballo, e nas nosas organizacións, son os beneficiarios, e non deberiamos condicionar a nosa misión por obxectivos de financiamento.

A boa reputación da ONG favorece a captación de fondos?

Sen dúbida, somos as institucións mellor valoradas en todas as enquisas de opinión, por diante de medios de comunicación, empresas ou partidos políticos. De calquera xeito, deberiamos afastarnos da autocompracencia e ser máis esixentes connosco mesmos e como sector, no ámbito da transparencia, porque é a única maneira de xerar a confianza suficiente como para que a xente manteña o seu apoio.

O nivel de compromiso e solidariedade dos cidadáns pódese medir polas súas doazóns?

Creo que si. Aínda que non en todos os casos, a xente que se compromete co traballo dunha organización, que comparte os seus valores e misión, son a miúdo as persoas que consideran necesario participar tamén de maneira económica no desenvolvemento da mesma. A xente sente ben, sente feliz, cando materializa o seu compromiso a través dunha doazón económica, o que non exclúe outro tipo de colaboracións, como o traballo voluntario.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións