Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Menos guerras no mundo?

Un estudo da Escola de Cultura de Paz asegura que agora hai menos guerras, aínda que se vive un estancamento dos procesos de paz

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 01deMaiode2007

ImgImagen: H Assaf

O incremento de procesos de paz e a cifra cada vez maior de persoas que entran en procesos de desmovilización poderían facer pensar que no último ano houbo avances no mundo en materia de paz e non violencia. “Pero trátase dunha miraxe”; tal e como explican desde a Escola de Cultura de Paz, é necesario facer “unha lectura menos optimista” ou “máis crítica” sobre esta cuestión, porque aínda que estes datos son certos tamén o é que cada vez hai máis dificultades para impulsar con éxito procesos de rehabilitación en xeral. “Non se pode esquecer que hai crises humanitarias moi graves e ignoradas pola comunidade internacional e que continúan aumentando os investimentos en armamento”, lembran.

A Escola de Cultura de Paz fai esta reflexión no seu informe anual Alerta 2007, un estudo que analiza o sucedido en materia de conflitos, dereitos humanos e construción de paz por mor de varios indicadores como as situacións de tensión, os dereitos humanos, a dimensión de xénero e o respecto ao dereito internacional humanitario.

Os aspectos máis relevantes

Explotación do petróleo. Esta organización insiste en que cada vez hai máis evidencias de que a explotación do petróleo pode atoparse na orixe de numerosos conflitos e de situacións de tensión vixentes na actualidade, e que o crecente papel de China na procura de recursos naturais pode influír na futura evolución política e social do continente africano.

África, unha vez máis. O continente africano foi o país que sufriu o maior grao de tensión, concretamente en Zimbabwe e Nixeria. Tamén sufriron a extensión dos conflitos e a inestabilidade dun país a outro, como o caso de Chad e R. Centroafricana con respecto a Sudán, e de Eritrea e Etiopía con respecto a Somalia.

Prevención de conflitos. O anterior Secretario Xeral da ONU, Koffie Annan, aseguraba o pasado ano que a actual brecha entre o discurso e a práctica na prevención de conflitos era inaceptable, polo que pedía un compromiso financeiro aos Estados membro equivalente ao 2% do orzamento destinado a operacións de mantemento. “A adopción do principio de responsabilidade ‘de protexer’ por parte do Consello de Seguridade, que pon á comunidade internacional á fronte da protección de civís no caso de que un Estado non o faga, pode ser un bo instrumento para empezar”, reza o informe.

Dimensión de xénero. Na construción da paz o ano 2006 reflectiu unha vez máis a tendencia de total indiferenza ao reto exposto xa desde hai décadas de transformar os compromisos formais adoptados internacionalmente en materia de xénero. A tendencia dos últimos anos apunta á necesidade de revitalizar e implementar o sofisticado marco de instrumentos xurídicos relativos á construción da paz en clave de xénero, desenvolvido ao longo do tres últimas décadas. No entanto, o baixo perfil que tivo a dimensión de xénero na axenda internacional dun ano non decorado con aniversarios, en contraste con 2005 (Beijing+10), indica que mesmo no plano formal os Gobernos seguen sen asumir unha perspectiva de xénero, considerándoa unha cuestión menor. “Nese sentido, a aínda falta de comprensión sobre o binomio xénero e paz e a falta de vontade política son dúas dos grandes obstáculos por afrontar”, laméntanse.

Crises humanitarias

Este ano percibiuse un lixeiro aumento no número de escenarios onde se rexistran importantes déficit humanitarios, pasando de 43 a 45, a maioría dos cales tiveron lugar en países en situación de conflito ou tensión. Fronte ao ano 2005, onde a tónica predominante no panorama humanitario internacional foi o dos desastres naturais, durante o ano 2006 “a falta de vontade política, a utilización da fame negra, o desprazamento forzoso e a falta de respecto polo dereito internacional humanitario, foron os factores que aumentaron a dimensión e o alcance das crises humanitarias”. Por outra banda, as cifras de persoas refuxiadas reducíronse a nivel global, mentres continuou aumentando o número de persoas desprazadas internas. “Un feito que debería levar a unha reflexión sobre as razóns polas cales se está producindo esta variación nos patróns de desprazamento”, conclúen os responsables da Escola.

As cifras de persoas refuxiadas reduciuse en 2006 a nivel global

O pasado exercicio tamén foi moi importante para Nacións Unidas porque logrou consolidar a súa posición como principal canle de financiamento para os programas de acción humanitaria en todo o mundo. Concretamente, xestionou o 50% dos fondos destinados a este fin. Aínda que aínda son moitos os retos aos que se enfronta este organismo para lograr non só dar unha resposta rápida, senón previr o desenvolvemento de crises humanitarias, a posta en práctica durante ese ano do Fondo Central para Respostas de Emerxencia logrou mellorar significativamente a xestión dos recursos de Nacións Unidas.

Por último, os traballadores humanitarios han continuado enfrontándose a serias dificultades para o desenvolvemento do seu labor, tendo que abandonar en varias ocasións os países onde realizaban a súa asistencia por motivos de seguridade e aumentando así a desprotección das persoas afectadas pola crise humanitaria.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións