Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Mobilidade dos residentes de longa duración

As persoas extracomunitarias poden viaxar a outro Estado membro durante un período inferior a 90 días ou traballar nel por máis tempo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 17deNovembrode2010
Img plazas gratis2 listado Imaxe: Eisenheim

As persoas estranxeiras de orixe non comunitaria que residen en España deben adaptar ao regulamento vixente as súas condicións de saída e entrada ao país. Quen teñen un certificado de residencia legal e continuada por un período mínimo de cinco anos contan con normas específicas para viaxar a outro Estado membro da Unión Europea ou residir e traballar nel cun límite de 90 días, segundo o caso.

Os residentes de longa duración son cidadáns de países alleos á UE que, durante un período mínimo de cinco anos, residiron nun Estado membro. Considéranse como tales cando a estancia foi continuada e cumpriu con todos os requisitos legais. Con todo, é posible que pasado este tempo haxa interese por desprazarse a outro país da Unión Europea. Neste caso, a normativa vixente regula varias situacións.

  • Estancia noutro Estado membro por un período inferior a 90 días.

  • Residencia e traballo noutro Estado membro por un período superior a 90 días.

  • Residencia en España, procedente doutro Estado membro onde se conta con autorización de residente de longa duración-CE.

Os residentes de longa duración obteñen un estatuto europeo que recoñece certos dereitos nas mesmas condicións que os nacionais

Os residentes de longa duración gozan de certos privilexios, xa que a UE recoñécelles un estatuto europeo. A Directiva 2003/109/CE do Consello, de 25 de novembro 2003, é o texto legal no que se basean as lexislacións nacionais. Establece os requisitos que se deben cumprir para permanecer nun Estado membro diferente ao que concede o citado estatuto.

De acordo a esta norma, ter o estatuto supón ter dereito, nas mesmas condicións que os nacionais, en canto a acceso a un emprego asalariado ou unha actividade por conta propia, educación, sanidade ou vantaxes sociais e fiscais, entre outras.

Diferentes situacións

O número de persoas estranxeiras con certificado de rexistro ou cartón de residencia en vigor eran 4.744.169 a data do pasado 30 de xuño, un 2,03% menos que no trimestre anterior. Quen conten co estatuto europeo poderán permanecer noutro país da UE durante menos de 90 días, sempre que o fagan por motivos turísticos, de negocios particulares, de visita familiar ou similares. Non se admiten motivos diferentes, polo que nestes casos pódese viaxar sen solicitar unha autorización ou visado, aínda que se debe declarar a entrada.

Se se quere residir noutro Estado membro durante máis de 90 días, si é necesario solicitar unha autorización de residente de longa duración-CE, na Oficina de Estranxeiros correspondente, e presentar o pasaporte ou título de viaxe e a documentación que acredite que se residiu en España durante cinco anos de forma legal, que se conta con medios de vida suficientes e un seguro de enfermidade. Os familiares reagrupados en España poden viaxar tamén, pero débese solicitar no país de destino unha autorización por reagrupación familiar.

No caso contrario, se se quere viaxar desde outro Estado membro a España, é preciso contar cunha autorización de residente de longa duración no país desde o que se viaxa. Ademais, no tres primeiros meses de estancia en España débese solicitar:

  • Unha autorización inicial de residencia temporal, se non desexa traballar ou se quere realizar estudos ou formación profesional non remunerada.
  • Unha autorización de residencia temporal e traballo.
  • Unha autorización inicial de residencia temporal por reagrupación familiar.

Como se consegue o estatuto europeo

Legalizar a residencia en España esixe permanecer no país cinco anos de maneira sostida e legal. No entanto, se durante este cinco anos a persoa auséntase por períodos inferiores a seis meses consecutivos -menos de dez meses totais en cinco anos- ou por razóns previstas na lexislación de cada Estado membro, como traslado laboral ou enfermidade grave, o tempo non deixa de correr.

Transcorrido o período establecido, hai que acreditar que se conta con recursos estables e suficientes para manterse, así como cun seguro de enfermidade. Deste xeito preténdese: garantir que non recorrerán ao sistema de axuda social e que se beneficiarán dos dereitos en materia de seguridade social.

Se o Estado membro considérao oportuno, tamén se asegurará, antes de conceder a nova condición, que a persoa en cuestión coñece o idioma nacional ou se integrou na contorna. É posible non obter o estatuto por razóns de orde pública ou seguridade pública, ou perdelo por tres motivos: ausencia do territorio da Comunidade Europea durante máis de 12 meses consecutivos, adquisición fraudulenta do estatuto ou adopción dunha medida de expulsión na súa contra.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións