Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Máscaras transparentes homologadas para persoas xordas ou para todos?

Logopedas e enfermeiros son algúns dos profesionais que máis demandan a súa homologación, xa que a necesidade de comunicación non verbal incumbe a toda a sociedade

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 03deOutubrode2020
mascarillas transparentes Imaxe: iStock

“Son Juan e estou xordo. Se non léoche os beizos, para min é unha tortura; quedo totalmente illado. Axúdame a conseguir que se homologuen as máscaras totalmente transparentes”. Así pide axuda un neno xordo a través de Facebook. O uso de máscaras pola pandemia de covid-19 complicou a vida a máis dun millón de persoas en España que, como Juan, teñen problemas auditivos. Tamén fixo máis difícil a comunicación non verbal noutras situacións e interfere nas clases de fonología e na autonomía das persoas con discapacidade intelectual.

“Ir facer a compra, ao médico ou á farmacia, ou a tomar algo nunha terraza volveuse imposible para todas as persoas xordas ao aumentar a barreira da comunicación co uso de máscaras”, asegura Beatriz Perucho, profesora de Sistemas Aumentativos e Alternativos de Comunicación no centro de Formación Profesional San Juan de Deus en Ciempozuelos (Madrid). A única forma de comunicarse deste millón de persoas co resto da sociedade é a lectura de beizos e esa forma deixou de existir polo uso obrigatorio das máscaras. É máis, para aqueles que non teñen unha perda total de audición, a distancia de seguridade, indispensable para evitar o contaxio do virus, tamén resulta unha barreira.

“Chámome Marcos, son xordo e desde hai unhas semanas sinto completamente illado. Ata agora, para comunicarme con outras persoas, lía os seus beizos, pero de súpeto atopeime con que todo o mundo lévaos cubertos por unha máscara. O meu médico, os caixeiros do meu supermercado… e o que é máis duro: a miña familia e os meus amigos. Hai tempo que non podo entender o que din. E, como eu, os miles de persoas xordas ou con problemas de audición en España”, describe Marcos Lechet nunha petición lanzada a Change.org que logrou solicitar máis de 90.000 firmas de apoio que xa foron enviadas ao Ministerio de Sanidade.

Homologación de máscaras transparentes

Lechet non pide evitar as máscaras, senón a homologación dun modelo coa boca visible e que todo o mundo poida acceder facilmente a elas. O motivo da falta de homologación, segundo a farmacéutica Gemma do Caño, é que as máscaras se elaboran conforme a estándares de fabricación onde se indica de que materiais teñen que estar feitas, con que medidas, que ensaios hai que realizar para garantir capacidade de filtración e respirabilidad e ata como teñen que ir etiquetadas no envase ou serigrafiadas. “Como ata agora non se expuxo a necesidade, non hai posibilidade de homologación ata que se valide unha nova norma de estandarización”, explica Do Caño.

Nesta homologación traballan a Federación Vasca de Asociacións de Persoas Xordas (Euskal Gorrak) e o Centro de Investigación e Innovación Aplicada de FP de Euskadi (Tknika). Pero non é unha tarefa sinxela. A utilización dun material concreto que permita entrar e saír o aire e que, ademais, cumpra co protocolo de antibacterias conforma o maior impedimento. A intención deste equipo é que nos próximos meses póidase comercializar un modelo que cumpra con todos os requisitos de deseño e seguridade.

Mentres chega a homologación, Do Caño propón usar máscaras dun material que permita respirar e sexa transparente e combinalo con filtros que si estean homologados para que se poida garantir a seguridade. “É certo que é complicado atopar uns filtros correctamente homologados, pero é máis rápido que esperar a homologación da máscara”, asume. Con todo, a farmacéutica avisa de que en ningún caso a opción de utilizar unha pantalla transparente ou unha máscara de plástico sen filtros resulta viable, xa que teñen zonas abertas e non evitan o contaxio, que é a máxima prioridade agora mesmo.

Máscaras transparentes, non só para xordos

Iris Rabaso é logopeda no colexio de Educación Especial Nosa Señora das Vitorias e a súa día a día cambiou drasticamente polo uso de máscaras. “A máscara quita autonomía aos alumnos con discapacidade intelectual. Poder verse a boca, apreciar un sorriso é esencial para o seu sociabilización”, afirma Raboso. “Se para moitos deles relacionarse cos demais é un mundo, coas máscaras puxémoslles unha traba adicional”, engade. A logopeda recoñece que os seus alumnos son incapaces de saber se está enfadada ou contenta. “Son persoas que se guían moito pola prosodia e a máscara dificúltao enormemente”, comenta.

O problema tamén o acha nas clases de fonología e pronuncia. “A dislalia é un trastorno que se traballa con repeticións do son e vendo onde se articula, o que resulta totalmente imposible facelo con máscara”, explica. Por iso, ela e os seus compañeiros asumen resignados como os tratamentos se están freando drasticamente. “Agora é moi difícil traballar co típico neno que non fai érrea”, di a modo de exemplo.

Onde tamén se atopa unha barreira é nos hospitais. É unha realidade que moitos dos pacientes que están ingresados só ven ao persoal médico, e é só con estes profesionais cos que pode comunicarse en persoa no seu día a día, sobre todo agora coa pandemia de covid-19. “Poderlles dedicar un simple sorriso moitas veces supón para eles un mundo, pero coas máscaras toda a comunicación non verbal que facemos con eles queda anulada. Detrás dunha máscara é imposible chegar ás persoas”, engade Beatriz Perucho, que tamén é enfermeira no Hospital de Xetafe (Madrid).

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións