Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Necesidades dos inmigrantes con discapacidade

A condición de ilegalidade dificulta o tratamento da minusvalía e obstaculiza a integración laboral

Case un 5% dos inmigrantes que residen no noso país presenta algunha discapacidade. En total, unhas 225.000 persoas cuxa situación se ve agravada, en determinados casos, pola condición de ilegalidade. Carecen de cartón sanitario, permiso de residencia e certificado de minusvalía. A mestura destes ingredientes dá un combinado que impide o tratamento da discapacidade, dificulta o proceso de integración e obstaculiza, en consecuencia, o acceso ao mundo laboral.

Polo menos o 5% dos inmigrantes que viven en España ten algunha discapacidade, segundo un estudo do Comité Español de Representantes de Persoas con Discapacidade (CERMI). O informe, editado polo Observatorio Permanente da Inmigración, revela as dificultades de integración e a discriminación á que se enfronta este grupo, conformado por unhas 225.000 persoas.

Unha das principais conclusións do estudo fai referencia á relación entre inmigración, discapacidade e exclusión. As persoas estranxeiras con algunha minusvalía senten, en ocasións, dobremente discriminadas. Por unha banda, as desvantaxes teñen orixe na propia condición de inmigrantes, pero ademais, enfróntanse a unha situación de exclusión motivada pola discapacidade.

Ás desvantaxes pola propia condición de inmigrantes únese a exclusión motivada pola discapacidade

Apenas existen servizos especializados de atención para esta parte da poboación e, cando os hai, a miúdo os beneficiarios descoñéceno. “As relacións de coordinación entre servizos son, neste caso, un elemento fundamental”, subliña o informe. Tamén pode ocorrer que, aínda sabendo a súa existencia, a condición de ilegalidade impida acceder ao cartón sanitario ou certificado de minusvalía e, por tanto, ao propio tratamento.

Discriminación laboral

No ámbito laboral, ás condicións xurídicas de ilegalidade, que “dificultan o acceso a determinados dereitos sociais mínimos”, engádense as dificultades á hora de atopar un emprego. Ambas as situacións poden determinar “condicións laborais por baixo dos niveis mínimos”, ingresos suficientes e, en consecuencia, carencia doutros recursos como a vivenda.

O acceso a servizos básicos e universais queda limitado para este grupo. De feito, segundo o informe, os inmigrantes con discapacidade “presentan moi baixos niveis de inserción sociolaboral, con altos niveis de precariedade”. Máis da metade carece de emprego, fronte ao 26,1% de parados entre as persoas españolas con discapacidade.

Traxecto migratorio: factor de risco

O traxecto migratorio está considerado un factor de risco. Aínda que o informe fíxase especialmente no fenómeno nas Illas Canarias, a mesma situación reflíctese noutros escenarios. As condicións en que se realiza a viaxe ata o noso país son, “polos seus medios e duración, un contexto no que o risco de consecuencias graves para a saúde e mesmo para a propia vida é moi alto”.

As condicións en que se realiza a viaxe poden implicar consecuencias graves para a vida

Os traslados en patera supoñen un traxecto en embarcacións pequenas, en grupos de 10 a 20 persoas, que tardan entre 20 e 30 horas en realizar un percorrido duns 100 quilómetros, describe o estudo. Con todo, cada pasaxeiro conta con escasa roupa de abrigo, alimentos e auga.

Pola súa banda, os caiucos acollen a entre 80 e 150 persoas, en condicións “extremadamente penosas”. A viaxe adoita durar entre 8 e 11 días, “en situación de hacinamiento e con escaseza de auga e comida”. Neste tempo, pódense producir lesións por golpes debido á situación do mar ou da embarcación, queimaduras pola acción do sol ou problemas por unha inmobilidade prolongada.

En canto ás viaxes por terra, chegan a alcanzar os 1.000 quilómetros percorridos en diferentes medios de transporte ou a pé. Algunhas persoas parten desde Gambia ou Senegal ata conectar na costa coa embarcación que lles levará alén do mar.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións