Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Proxectos e campañas

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Nenos escravos, a dura realidade de máis de cinco millóns de menores

Hoxe, Día Mundial contra a Escravitude Infantil, lémbrase que millóns de nenos e nenas en todo o mundo son obrigados a traballar nas peores condicións imaxinables

Máis de cinco millóns de nenos e nenas en todo o mundo –poderían chegar a oito millóns– son escravos. Ocupan de maneira forzada empregos que nin os adultos elixirían se se lles dese a oportunidade. Eles son unha mínima porción dos máis de 200 millóns de pequenos que traballan en todo o mundo, pero son quizá quen máis sofren, sen ánimo de reducir nadiña de nada o sufrimento do resto de menores que traballan para axudar ás súas familias, para saldar débedas contraídas por estas ou como un exercicio humano de supervivencia porque as enfermidades, os desastres naturais ou o infortunio deixáronlles orfos. Hoxe é o Día Mundial contra a Escravitude Infantil, unha xornada que non se celebra, senón que reivindica o fin dunha situación que xamais debeu iniciarse.

Imaxe: Ira Gelb

Consecuencias da escravitude para os nenos

A escravitude dáse cando “unha persoa é propiedade doutra, para quen está obrigada a traballar, sen voz algunha no que lle sucede”

O Convenio número 182 da Organización Internacional do Traballo (OIT) refírese a as peores formas de traballo infantil, entre elas, a escravitude. Asegura que esta condición se dá cando “unha persoa é propiedade doutra, para quen está obrigada a traballar, sen voz algunha no que lle sucede”. Un concepto crave é a vontade: as persoas escravas pérdena, son retidas á forza “desde o momento da súa captura, compra ou nacemento, e non se lles permite abandonar nin rexeitar o traballo“.

A este respecto, a Recomendación número 190 sobre as Peores Formas de Traballo Infantil establece que os Estados membro da OIT deben tomar as disposicións oportunas para considerar “actos delituosos” estas formas de explotación, xa sexa escravitude ou as prácticas análogas, como a venda e o tráfico de nenos, a servidume por débedas e a condición de servo e o traballo forzoso ou obrigatorio, incluído o recrutamento forzoso de menores para utilizalos en conflitos armados.

Pero en cuestión de escravitude destacan sobre todo dúas: a sexual e a doméstica. A primeira dáse con frecuencia e coa peor das súas caras. Os pequenos, en especial as pequenas, son vendidos como escravos sexuais por quen participan en conflitos armados ou quen se dedican ao máis malvado dos turismos. En canto á escravitude doméstica, experimentada tamén na súa maioría por nenas, Save the Children documentou como os menores traballadores domésticos “sofren castigos extremos, como golpes con ferros ardendo, flagelaciones e queimaduras con auga fervendo nos seus corpos”.

A ONG Mans Unidas tamén denunciou a situación dos restavek ou “nenos en domesticidad” de Haití, que poderían ser máis de 300.000 convertidos en serventes por familiares que viven na cidade e que acoden a visitarlles ao campo coa intención, oculta, de aproveitarse deles. “Fan as tarefas da casa, carrexan auga, cociñan, acompañan á escola aos fillos da familia e un longo etcétera de obrigacións, que lles rouban a nenez e a saúde. Os restavek non reciben ningún salario e só esperan o momento de facerse maiores para poder liberarse. Mentres tanto sobreviven maltratados, mal nutridos, mal aloxados, sen salario e sen ir á escola“, sinala Mans Unidas.

Plan Internacional advertiu hai varios anos desta práctica en Nepal, onde as “nenas Kamalari” son obrigadas desde moi pequenas a traballar en labores domésticos. “O ‘Sistema Kamalari’ concibiuse fai máis dun século para adestrar ás menores nas tarefas do fogar. Deste xeito, as nenas son enviadas a traballar como serventas domésticas ás casas das familias máis ricas, normalmente de terratenientes de castes altas ou de negociantes. En xeral, só teñen oito ou nove anos cando son enviadas a traballar; con todo, algunhas son moito máis novos“, detalla. Estas pequenas enfróntanse a unha situación terrible porque a miúdo non falan o idioma do lugar onde as trasladan, carecen de apoios e, en ocasións, son vítimas da violencia física e o abuso sexual.

Combater a escravitude infantil

O Convenio número 182 da OIT recolle tamén as accións inmediatas que han de pór en práctica os países asinantes para erradicar a escravitude infantil. Estas deberán asegurar a prohibición e eliminación desta condición, garantir a rehabilitación dos menores, a súa inserción social e a atención ás necesidades das súas familias.

A Recomendación 190 sobre as peores formas de traballo infantil, adoptada en 1999, pon o acento en tres actuacións para combater esta secuela:

  • Programas de acción. O seu obxectivo é eliminar “como medida prioritaria” as peores formas de traballo infantil. O importante é que pide que se teña en conta a opinión dos pequenos directamente afectados, das súas familias e, cando cumpra, doutros grupos interesados. Así se pretende, entre outras cuestións, “impedir a ocupación de nenos nas peores formas de traballo infantil ou libralos delas, protexelos contra as represalias e garantir a súa rehabilitación e inserción social con medidas que permitan atender ás súas necesidades educativas, físicas e psicolóxicas”.
  • Traballo perigoso. Ínstase a detectar cales son estes traballos , onde levan a cabo e, no caso de que algún fose aceptado, debería lexislarse a autorización do emprego a partir dos 16 anos, “sempre que queden plenamente garantidas a saúde, a seguridade e a moralidade deses nenos, e que estes recibisen instrución ou formación profesional adecuada e específica na rama de actividade correspondente”.
  • Aplicación. É o aspecto relevante para que todo o anterior sexa eficaz. Para iso, considérase esencial que se manteña información actualizada sobre a natureza e o alcance do traballo infantil, sempre que se poida, con datos desagregados por sexo, grupo de idade, ocupación, rama de actividade económica, realidade no emprego, asistencia á escola e localización xeográfica. Así se mapearía de maneira fidedigna a situación dos menores e os Estados membro deberían “establecer ou designar mecanismos nacionais apropiados para vixiar a aplicación das disposicións nacionais sobre a prohibición e a eliminación das peores formas de traballo infantil”.

A escravitude infantil significa desigualdade

Misións Salesianas denuncia que as cifras de tráfico de menores e de escravitude infantil aumentaron sobre todo nos últimos anos en África Occidental, onde destaca “unha nova ameaza” para os pequenos: os grupos como Boko Haram ou outros do norte de Malí, “que captan menores para entrar nas súas filas”. A portavoz desta organización, Ana Muñoz, indica que estes grupos “ofrecen diñeiro e dan un status e un obxectivo para a súa vida” aos nenos e novos. Con todo, estes viven “en moitos casos” esclavizados. A pobreza e a falta de oportunidades son decisivas para os menores. Por iso a clave está na educación. “É a ferramenta que abre portas a un futuro mellor”, precisa Ana Muñoz.

O seguinte vídeo explica o significado do traballo infantil e as súas consecuencias, ademais de arroxar cifras sobre esta conxuntura no mundo. Viaxa por varios países para mostrar a situación de millóns de pequenos que traballan en campos, minas, talleres, fábricas, casas e rúas.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións