Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Novos habitantes urbanos: os pobres

Un informe elaborado polo Fondo de Poboación de Nacións Unidas (UNFA) revela que en 2008, por primeira vez, máis da metade da poboación mundial vivirá en zonas urbanas, onde se concentrará gran parte da pobreza

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 10deXullode2007

A axencia de cooperación internacional para o desenvolvemento, que forma parte do Fondo de Poboación das Nacións Unidas, (UNFA) ten, entre os seus principais labores, apoiar aos países na utilización de datos socio-demográficos para a formulación de políticas e programas de redución da pobreza. Con este fin elaborou un minucioso estudo no que anuncia que o próximo ano o mundo alcanzará un fito visible pero transcendental: por primeira vez, máis da metade da súa poboación humana, 3.300 millóns de persoas, vivirá en zonas urbanas. Prevese que para 2030, esa cantidade chegue a case 5.000 millóns. E dos novos habitantes urbanos, moitos serán pobres. “O seu futuro, o futuro das cidades dos países en desenvolvemento, e o futuro da propia humanidade dependen, en gran medida, das decisións que se adopten de inmediato en previsión do devandito crecemento”, reza o estudo.

Prevese que para 2030 a poboación urbana ascenderá a case 5.000 millóns de persoas

Aínda que nos últimos anos xa vén experimentándose un crecemento urbano -no século XX a poboación urbana mundial aumentou pasou de 220 millóns a 2.800 millóns-, nos próximos decenios asistirase a un crecemento urbano sen precedentes. Este aumento será particularmente notable en África e en Asia, onde a poboación urbana duplicarase entre 2000 e 2030. Unha data na que as cidades dos países en desenvolvemento albergarán ao 80% da poboación urbana do mundo. O principal problema desta situación é que as persoas empobrecidas constituirán unha gran proporción do aumento da poboación urbana, e a maior parte do crecemento das cidades será consecuencia do incremento vexetativo e non da inmigración. Neste sentido, Rogelio Fernández, director da División de Apoio Técnico do Fondo de Poboación de Nacións Unidas, ten claro que nada vai deter o crecemento urbano. “Aí é onde se achan os sectores máis dinámicos da economía, de maneira que se deben aplicar as políticas viables para prever o crecemento futuro, ademais de abordar as necesidades actuais”, explica.

Enfrontar a situación

Ante esta situación, o UNFPA propón unha serie de iniciativas a seguir polos gobernos e institucións:

  • Respecto dos dereitos dos pobres na cidade. Os preparativos para un futuro urbano requiren, como mínimo, que se respecten os dereitos dos pobres na cidade. Moitos responsables políticos seguen tratando de previr o crecemento urbano, desalentando a migración desde o campo cara á cidade, con tácticas como o desaloxo de ocupantes sen título e a denegación de servizos. “Estes intentos de previr a migración son inútiles, contraproducentes e, sobre todo, erróneos, ademais de constituír unha violación dos dereitos das persoas”, recolle o texto. Se os encargados de formular políticas -continúa- pensan que as taxas de crecemento urbano son demasiado altas, dispoñen de opcións eficaces que, ao mesmo tempo, respectan os dereitos humanos. Os avances en materia de desenvolvemento social, como a promoción da equidade de xénero e a igualdade entre homes e mulleres, o acceso á educación universal e a satisfacción das necesidades de saúde reprodutiva, son importantes por si mesmas. Pero tamén posibilitarán que as mulleres eviten unha fecundidade non desexada e reduzan así o principal factor no aumento da poboación urbana: o crecemento vexetativo.
  • Control do espazo urbano. As cidades necesitan un horizonte máis amplo e a máis longo prazo do uso do espazo urbano para reducir a pobreza e promover a sustentabilidade. Isto inclúe unha explícita preocupación polas necesidades dos pobres en materia de chan. Para as familias pobres é imprescindible dispor dun lote con suficiente superficie ?ademais de acceso ao abastecemento de auga, saneamento hixiénico, enerxía eléctrica e transportes- onde construír a súa vivenda e mellorar así a súa vida. Para ofrecer todo isto é preciso un enfoque novo e proactivo, onde se teñan presentes os múltiples papeis e as necesidades das mulleres pobres.
  • Apoio institucional, comunitario e social. As institucións e os especialistas en poboación poden e deben desempeñar un papel fundamental no apoio ás organizacións comunitarias, os movementos sociais, os gobernos e a comunidade internacional. Desta maneira mellorarase a natureza e as modalidades da futura expansión urbana, reforzándose así as súas posibilidades de reducir a pobreza e promover a sustentabilidade do medio ambiente. “Neste momento crítico, ten unha importancia crucial lograr unha acción internacional concertada para clarificar as opcións en materia de políticas públicas e proporcionar información e análise para apoiar as estratexias encamiñadas a mellorar o noso futuro urbano”, conclúe o informe.

    Informe da ONU

    A pobreza segue presidindo o 90% dos textos elaborados pola Organización das Nacións Unidas. O último que acaba de presentar este organismo revela que a porcentaxe da poboación mundial que vive na extrema pobreza reduciuse nos últimos 14 anos, pasando do 32% -una de cada tres persoas- ao 19% -una de cada cinco-, segundo a avaliación do chamado Obxectivo do Milenio que a pasada semana deuse a coñecer en Xenebra. Neste punto o informe presentado pola ONU indica que as persoas en extrema pobreza -as que viven cun dólar diario- han pasado de 1.250 millóns a 980 millóns entre 1990 e 2004, o que supón unha diminución do 13%. A pesar destes avances, o informe tamén advirte de que o nivel de consumo dos máis pobres reduciuse porque se están agudizando as desigualdades. Así, América Latina, Caribe e África Subsahariana son as zonas máis afectadas por esta mala repartición do crecemento. Devandito isto, non sorprende que a principal meta da ONU para 2015 siga sendo combinar a eliminación da extrema pobreza, a universalización do ensino primario, a igualdade de sexos e a autonomía de mulleres, así como as garantías para a saúde e o medio ambiente.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións