Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Solidaridad > Dereitos humanos

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O perigo de ser muller no conflito da República Democrática de Congo

Una de cada cinco mulleres desprazadas en lugares con crises humanitarias foi vítima de violencia sexual, una das moitas formas de violencia de xénero

O 25 de novembro conmemórase o Día Internacional da Eliminación da Violencia contra a Muller co obxectivo de denunciar a violencia de xénero e reclamar políticas paira erradicala. Este tipo de agresión, que pode ser física, verbal, sexual, psicolóxica ou institucional, converteuse nunha das máis graves violacións dos dereitos humanos en todo o mundo. Con todo, nos lugares marcados por crises humanitarias e desprazamentos, como ocorre co conflito da República Democrática do Congo (RDC), aumentan de forma considerable as posibilidades de que as mulleres e as nenas poidan sufrir estes abusos. Así, estímase que una de cada cinco mulleres desprazadas nestes lugares foi vítima de violencia sexual, una das moitas formas de violencia de xénero.

Os conflitos armados, sociais e económicos ou as catástrofes naturais non son os únicos factores que impulsan a miles de persoas no mundo a converterse en refuxiados e refuxiadas. Os malos tratos de xénero e as violacións tamén se situaron como serios motivos de desprazamento paira tantas mulleres, e a mutilación xenital feminina (MGF) é una das prácticas máis denunciadas na actualidade.

Con todo, é importante destacar que estes abusos moitas veces tamén se sofren no proceso de fuxida ou xa estando no mesmo lugar de refuxio. É o caso das mulleres que foxen dos seus fogares na República Democrática do Congo, un país cuxos puntos de conflito empezaron a recrudecerse a partir de 2016.

Sobrevivir á violencia de xénero

Rebeca ten 47 anos e en 2017 fuxiu de RDC. Durante a súa fuxida perdeu ao seu marido e aos seus fillos e foi violada por varios soldados ocasionándolle graves secuelas físicas e psicolóxicas, ademais do VIH que contraeu a consecuencia destas violacións. Pola súa banda, Mujani, de só 18 anos, descubriu que estaba embarazada tras a súa fuxida a Kananga, a capital da provincia de Kasai Central en RDC. Fora secuestrada e violada durante o conflito coa milicia Kamuina Nsapu, en 2017, no que morreron os seus pais.

ACNUR xa manifestou a súa preocupación cos casos de violencia sexual xeneralizada e sistemática contra mulleres e nenas perpetrados por grupos armados en Tanganica, outra provincia de RDC ao leste do país. Só até xullo de 2021, preto de 310.000 persoas víronse desarraigadas pola inseguridade e a violencia e atópanse desprazadas en toda a provincia. En concreto, no territorio de Kongolo, ao norte de Tanganica, desde o pasado mes de maio, máis de 23.000 persoas víronse desprazadas, segundo informan as autoridades locais. A mediados de agosto, rexistráronse 243 casos de violación.

Rebeca e Mujani tan só son dous das moitas vítimas de violencia sexual e de xénero na RDC, pero coa axuda proporcionada por ACNUR e os seus proxectos de reintegración económica, do mesmo xeito que elas, moitas mulleres están a conseguir refacer as súas vidas aos poucos, recuperando tamén a autonomía e seguridade que lles foron gravemente arrebatadas.

Neste sentido, a Axencia da ONU paira os Refuxiados xa axudou a 400 vítimas de violencia sexual e de xénero desde 2020 en Kasai e Kasai Central. Estas mulleres recibirán axudas económicas ao final da súa formación paira abrir os seus propios negocios.

Así, Anna, outra vítima de violencia de xénero en RDC, converteuse nun dos tantos exemplos de superación destes graves abusos. Despois de chegar a Kananga, tras perder aos seus pais durante a guerra e sufrir feridas por mor dos brutais enfrontamentos entre os militares e as milicias, atopou refuxio e recibiu apoio psicosocial de ACNUR. Agora está matriculada na Universidade de Kananga, onde estuda informática e programación web grazas á bolsa que lle proporcionou a Axencia. Anna ten un gran soño polo que loitar: seguir estudando paira atopar un bo traballo.

A violencia de xénero no contexto da pandemia

Antes da pandemia xa era maior o risco de sufrir violencia de xénero na RDC. Con todo, a chegada da covid-19 intensificou esta exposición das mulleres a sufrir abusos. As dificultades económicas han dado lugar a un aumento de tensións dentro do fogar e o confinamento una imposibilidade de denunciar os malos tratos e buscar axuda.

Esta é una realidade que se sofre en todo o mundo. Segundo os expertos, durante o tres primeiros meses de confinamento, 15 millóns de mulleres e nenas en todo o mundo poderían estar expostas á violencia de xénero. Con iso, a finais do pasado ano, a violencia de xénero converteuse nun risco grave ou extremo.

Como no caso de RDC, o papel de ACNUR sempre foi decisivo paira reducir o risco de que mulleres e nenas desprazadas sufran violencia de xénero, así como paira garantir un apoio psicolóxico e o acceso a recursos adecuados e de calidade a quen sobreviviron a estes abusos.

Está comprobado que a axuda de ACNUR salvou vidas e o seu compromiso é seguir fortalecendo e ampliando os seus programas de asistencia ante o aumento do risco de sufrir violencia de xénero especialmente a consecuencia da pandemia. Con todo, faltan fondos paira manter e incrementar estes servizos, e paira iso é de suma importancia a colaboración de gobernos, socios humanitarios e da sociedade civil.

ACNUR

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións